Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Qupperneq 28

Frá skólaslitum Stýrimannaskólans
í Reykiavík
lliKiíu Jónusuv Sigurússonur, shólustjóru.
Kæru nemendur, ég' óska ykk-
ur til hamingju með prófið. Þið
hafið nú lokið mikilvægum
áfanga, sem á að veita ykkur
tækifæri til aukins frama og
betri lífskjara í starfi ykkar. Að
sjálfsögðu verður það mest und-
ir ykkur sjálfum komið, hvernig
það tækifæri nýtist. „Hver er
sinnar gæfu smiður“ segir gam-
alt máltæki, og mættuð þið hafa
þáð ofarlega í huga, þegar þið
nú á nýjan leik hefjið starfið á
sjónum. Einnig skuluð þið hafa
í huga, að þegar þið takið að
ykkur stjórn á skipi takizt þið á
hendur mikla ábyrgð og að til
ykkar verða gerðar miklar kröf-
ur. Með prófinu hér frá skólan-
um hafið þið fullnægt þeim
kröfum um menntun, sem lögin
krefjast af þeim, sem réttindi
hljóta til að stjórna skipi. Sjálf- -
sagt hefur a. m. k. sumum ykkar
fundizt námið hér við skólann
erfitt, og þi'ð eruð því eflaust
fegnir að losna undan handar-
jaðri okkar kennaranna, en þó
prófunum sé lokið er erfiðleik-
unum ekki þar með lokið. Fyrir
höndum er nú reynzlutími, sem
Ijúka þarf, áður en skipstjóra-
í'éttindum er náð. Þótt ekki séu
tekin sérstök próf að þeim tíma
loknum, verða verðleikar ykkar
metnir, eftir því hvernig þið
standið ykkur í því starfi, og
það mat getur skorið úr um hver
hlutur ykkar verður í lífinu.
Þó ykkur finnist kannski nú,
að nóg sé komið af bóklegum
lærdómi, vil ég hvetja ykkur til
að leggja ekki námsbækurnar til
hliðar fyrir fullt og allt, heldur
halda við þeim lærdómi sem þið
hafið hlotið hér. Með því vex
ykkur sjálfstraust og öryggi,
sem nauðsynlegt er verðandi
skipstj órnarmanni.
Talað hefur verið um, að sjáv-
arútvegurinn standi nú á tíma-
mótum þar sem svo miklar
breytingar hafa orðið á verði
sjávarafurða til hins verra á er-
lendum mörkuðum ásamt minnk-
andi afla og breytingu á fiski-
göngum. Verður ekki framhjá
því litið áð ný viðhorf skapast af
þessum sökum. Viðhoi’f sem
miða þurfa að meiri fjölbreytni
í veiðunum, svo að við verðum
ekki of háðir einhverri sérstakri
grein útvegsins.
Sjávarútvegurinn er og verð-
ur enn um ófyrirsjáanlegan
tíma, sá atvinnuvegur, sem af-
koma þjóðarbúsins byggist fyrst
og fremst á og þó farið hafi
verið inn á nýjar brautir á öðr-
um sviðum, svo sem með stór-
iðju, breytir það engu hér um.
Fyrir okkar þjóðfélag er það
lífsspursmál að geta endurnýjað
og aukið skipaflotann bæði fiski-
skip og kaupskip. Hér hefur þó
orðið nokkur öfugþróun á síð-
ustu árum. Stórvirk atvinnu-
tæki eins og t. d. margir af hin-
um svokölluðu nýsköpunartogur-
um okkar grotna niður vegna
þess, að ekki hefur fengizt
grundvöllur fyrir rekstri þeirra
og engin endurnýjun farið fram
s. 1. 9 ár, sem leitt hefur til þess
að við höfum alls ekki fylgzt með
þróuninni á þessu sviði. Okkur
veitir ekki af að leita víðar fanga
en hér heima, og þetta eru skip-
in til þess. Ber áð fagna því að
vaknaður er almennur áhugi fyr-
ir því að hefja þessa grein sjáv-
arútvegsins til vegs á ný með
nýjum og fullkomnum skipum,
enda á það líka að vera metnað-
ur fiskiþjóðar eins og íslending-
ar eru, að vera samkeppnisfærir
við aðra á fjaxúægum miðum.
Þá verður og ekki sagt að þró-
un kaupskipaflotans á síðari ár-
um hafi verið eðlileg eða eins og
hún hefði átt áð vera. Skipunum
hefur fækkað og atvinnuhorfur
og framavonir ykkar, sem eruð
nú að ljúka fai’mannaprófi eru
því ekki eins góðar og æskilegt
væri. Að sjálfsögðu beinast von-
ir ykkar að því, að þið getið sem
fyrst notfært ykkur þau rétt-
VÍKINGUR
162