Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Qupperneq 31

Námskeið í vökvatæknibúnaði
»

SjúmannablaÖiö Víkingur vill fœra f>eim þakkir er áttu frumkvfeöi aii því ati
koma af staS þessu námskeiúi. Framþróun í tœknibúnaSi er nú mjög ör og þurfa
menn sífellt a'ö kynna sér nýjungar, ef ekki á aö dragast aflur úr.
Færri vélstjórar sóttu þó námskeiöiö heldur en búizl var viö. Orsök þess er vafa-
laust sú, aÖ fiskibátarnir liéldu lengur út vegna góörar veiöi og því ekki i landi,
þegar námskeiöiö var starfrœkt. Þrátt fyrir þetta vonum viö, aö ekki veröi gefist
upp viö aö halda tiámskéiö í ýmsum greinum tœkninnar.
Komist skriöur og regla á námskeiösháld í þessum efnum, reröa vafalaust margir
á ýmsum aldri, sem sœkja þau.
Sl.l laugardag, 17. maí, var.slit-
ið í Vélskólanum námskeiði, sem
haldið var á vegum skólans og
Fiskifélags íslands um vökvaknú-
in tseki, háþrýst og lágþrýst, svo
og loftstýritækni. — Námskeiðið
stóð frá 12.—17. maí. Fiskifélag-
ið gekkst fyrir hingaðkomu Norð-
mannsins Arnesen, frá Vickers-
fyrirtækinu norska, og hélt hann
fyrirlestra um háþrýst kerfi á
námskeiðinu.
Alls tóku 15 menn þátt í nám-
skeiðinu og voru það bæði starf-
andi vélstjórar, svo og menn sem
starfa á vélaverkstæðum og með
þungavinnuvélar.
Kennarar á námskeiðinu voru,
auk Arnesens, Hörður Frímanns-
son, fulltrúi Fiskifélagsins, skóla-
st j óri Vélskólans, Gunnar B j arna-
son og tveir af kennurum Vél-
skólans, þeir Sigurður Þórarins-
son og Árni Jóhannsson.
Við slit námskeiðsins talaði
Gunnar Bjarnason, skólastjóri og
þakkaði Herði Frímannssyni,
fulltrúa fyrir hans þátt í að koma
þessu á laggirnar. Þakkaði hann
Norðmanninum komuna hingað,
svo og öðrum kennurum.
Síðan ræddi skólastjóri um
nauðsyn þess að svona námskeið
væru haldin, og um hina brýnu
þörf skólans á að fá að fylgjast
með á tæknilegu sviði, en fjár-
skortur er skólanum þar mikill
fjötur um fót. Kvað skólastjóri að
sér finndist eðlilegra að skólinn
fengi tækin í hendur til að kenna
nemendum þau, áður en þau væru
tekin í notkun, bæði í skipum og
verksmiðjum. Venjan hefur hins-
vegar verið sú, að skólinn fær
tækin til kennslu venjulega þá
fyrst, þegar þau hafa verið það
lengi í notkun að farið er að
endurnýja þau. Skólinn fær þau
þá fyrir lítið eða ekkert.
VÍKINGUR
Að lokum gat skólastjóri þess
að búið væri að koma fyrir í véla-
sal skólans vökvaknúnumtækjum.
Um er að ræða lágþrýst kerfi,
sem felur í sér þilfarsvindu, línu-
vindu og bómuvindu. Vélsmiðjan
Héðinn lánar skólanum öll tækin
ásamt dælum o.s.frv., en skólinn
hefur kostað uppsetningu.
Kerfi þetta var tekið í notkun
um miðjan apríl s.l. og er nem-
endum skólans kennt á það. Þá er
ætlunin að halda námskeið fyrir
þá, sem vinna með þessum tækj-
um, t.d. á fiskiskipunum og er
þetta hið fyrsta þeirra.
Skólastjórinn sagðist líta á
starf skólans sem þjónustustarf
fyrir atvinnuvegina og fagnaði
því samstarfi, sem tekizt hefur
milli F.í. og hans.
Þá afhenti skólastjóri þátttak-
endum námskeiðsins skírteini
sem viðurkenningu á þátttöku
þeirra í námskeiðinu.
Loks tók Hörður Frímannsson
til máls. Þakkaði hann nemend-
um komuna á námskeiðið og vék
síðan máli sínu að skólastjóra,
sem hann þakkaði alveg sérstak-
lega góðar undirtektir á þessu
máli. Gat hann þess að Fiskifé-
lagið vildi gjarnan hafa milli-
göngu milli sjómanna, iðnaðarins
og skólanna, og því hefði það
gengjst fyrir að námskeiðið yrði
haldið í Vélskólanum. Kvað hann
ástandið ekki gott um borð í síld-
arskipunum, þar sem síldarnætur
hafa stækkað og þó sérstaklega
þyngst svo mikið á undanförnum
árum, að tækin um borð hafa
ekki fylgst með. Þetta á sérstak-
lega við um snurpuvindur. Mörg
síldarskip voru í fyrra um 2Vá—3
sinnum lengur að snurpa, en fyrir
nokkrum árum og getur þetta að
sjálfsögðu rýrt veiðimöguleikana.
Einnig hefur gætt misskilnings á
hvernig eigi að skilgreina getu
vinda í sambandi við sölu á þess-
um tækjum. Er því nú full þörf á
meiri kunnáttu á hegðun, notkun
og viðhaldi þessara tækja.
Þá gat Hörður um skilyrðis-
lausa nauðsyn skólans á að hafa
yfir að ráða viðunandi tækjum.
Taldi hann ekki óeðlilegt að út-
gerðarmenn greiddu fyrir tækja-
öflun fyrir þessa kennslu, enda
ættu þeir ekki hvað sízt hags-
muna að gæta.
Þá þakkaði Hörður Vélsmiðj-
unni Þrym, sem lánaði háþrýst
tæki, sem notuð voru við kennsl-
una. Hörður minntist sérstaklega
á þá nýjung sem fælist í kennslu
um loftstýritækni. Taldi hann að
hér væri farið inn á nýja braut
og hefði það ekki lengur mátt
bíða. Enda eru þessi fræði ná-
skyld, jafnvel í mörgum tilvikum
eitt og hið sama og vökvafræðin.
Þá er loftstýritæknin, vökvatækn-
in og rafstýritæknin undirstöðu-
atriði sjálfvirkni.
165