Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1936, Blaðsíða 24

Náttúrufræðingurinn - 1936, Blaðsíða 24
132 NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiui ii iii iii iii iiiiui 11111111 iii iii iiiiiii iii iiiuiii iii in in iii iiiiiiiiiiiiiiiiiim iii iiiiiiiiim iii iii ii ii iii ii iiiiii iii iii iiii Guðnasonar símastjóra og annara, er hlut áttu að máli, var fiskurinn sendur Náttúrugripasafninu, svo vel fleginn, að von er til að hann geti orðið „settur upp“ og sýndur áður langt um líður. Þegar fiskurinn kom, sýndi það sig fljótt, að það var hinn al- gengi N.-Atlanzhafs-sverðfiskur, og þar með fengin full vissa fyr- ir því, að hann hafi sýnt sig hér við land, og örugg undirstaða undir ýmsum upplýsingum um hann. Sverðfiskurinn (Xiphias gladius, L.) er mikill fiskur, einn af stærstu beinfiskum heimsins, allt að .4 m á lengd (þessi var ca 2,8 m) og 150—200 kg, eða jafnvel 300 kg. í útliti og að stærð líkist hann helzt túnfiski og hámeri, sporðurinn líkur þrínættum mána, fremri bakuggi og eyruggar oddmjóir og bognir(líkt og bjúgsverð), augun stór, munnurinn lítill og tannlaus. En það sem einkennir hann allra mest er hin langa beintrjóna, sem er nál. 1/3 af lengd fisksins og hann hefir fengið nafn sitt af.1) Hún er úr hörðu beini, mjó og flöt, eins og tvíeggjað sverð, og er bæði högg- og lagvopn, sem hann kann að beita svo vel, að hann er stór-hættulegur jafnvel veikbyggðum bátum, eins og þeir eru oft í heitum höfum, rekur ekki aðeins bátinn í gegn, heldur jafnvel mennina, sem á honum eru. Hann rekur sig stundum á stór skip með svo miklu afli, að sverðið gengur inn í gegnum látúnshúð og byrðing skipsins og inn í innviði þess. Vill sverðið þá brotna, og situr þá það, sem brotnaði af, eftir í „sárinu“. Liturinn er dökkblár eða bronzi-brúnn að ofan, silfurgrár að neðan; hreistur er ekkert, en roðið er hrufótt af smáum kalkörðum. •— Tennur eru engar í fullorðnum fiskum, en í uppvextinum er hann tenntur og með kviðugga, sem hverfa síðar. Þá eru líka báðir skoltar jafnlangir, en seinna vex sverðið, án þess að neðri skolturinn lengist nokkuð verulega.2) 1) Nafnið „sverðfiskur" þekkist líka hér á landi, sem eitt af nöfnunum á háhyrnunni, en þar er það dregið af horninu. 2) í heitum höfum er skyldur fiskur, sem nefnist Histiophorus.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.