Náttúrufræðingurinn - 1948, Blaðsíða 11

NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN
105
60. Nardus stricta L. Finnungur. — Algengur.
61. Roegneria islandica MELD. Bláhveiti. — Fundið í valllendislaut á einunr stað í
Látravík ofanverðri. Aðeins örfá eintök uxn þar innan urn annan gróður.
62. Elytrigia repens (L.) Ind. Kew. Húsapuntur. — Aðeins fundinn á einum stað
nálægt Hornbjargsvitanum árið 1932, og vafalaust hefur hann vaxið þar aðflultur.
63. Elymus arenarius I.. Mclur. — Á söndunum við Hornvík og Barðsvfk, en á
báðum stöðunum lítið og langt á milli stráanna.
64. Eriophorum russeolum FR. Rauðfffa. — l'essi tegund, sem líkist mjög lnafna-
fifu, er fundin í Hrolleifsvík út með Axarfjalli. Nánari upplýsingar um fundinn eru
birtar í „Botaniska Notiser" 1948, 1. hefti. Hér skal aðeins gefið lauslegt yfirlit yfir þau
einkenni, sem hægt er að greina þessar tvær fífur sundur eftir:
E. russeolurn
Stráin sljóstrend, grönn, dálítið slök.
Blöðin þráðmjó, alllöng, rennulaga.
Axið lang-egglaga.
Axhlífarnar gagnsæjar og næfurþuunar,
dökkgráar, miðhlífarnar breiðar og odd-
lausar, en sú neðsta breið og lykur um
stráið.
Fífan eldrauð cða ryðgul.
Fræflar tæpir 2(4 mm á lengd.
E. Scheuchzcri
Slráin sívöl, gild og stinn.
Blöðin stutt, þráðmjó, rennulaga.
Axið hnöttótt.
Axhlifarnar gagnsæjar, langyddar, dökk-
gráar með dökkbrúnum toppi.
Fífan hvíl, örsjaldan með gulum bke.
Fræflar tæpur I mm á lengd.
65. Eriophorum Scheuchzeri HOl'PE. Hrafnafífa. — Algeng, aðallega þar, sem jarð-
vegur cr magur.
66. Eriophorum angustifolium HONCK. Klófífa. — Algeng, aðallega í feitum jarð-
vegi. Flest eintökin frá Ströndum minna mjög á afbrigðið var. triste TH.FR., og
nokkur eintök frá Hornbjargi vestanverðu líta út fyrir að tilheyra var. triste f.
uniceps TH.FR., sem Stefán Stefánsson mun hafa fundið við Þingmúla og nefnt f.
monostachyum STEF. Þó er ekki óhugsanlegt, að afbrigði Stefáns hafi verið blending-
ur milli klófífu og hrafnafífu. Slíkir blendingar eru ekki sjaldgæfir á Grænlandi og
Svalbarða.
67. Scirpus pauciflorus LICH'FF. Fitjafinnungur. — Aðeins tekinn í Hestsdal ofan
við Hornbjarg austanvert.
68. Scirpus palustris L. Vatnsnál. — Á nokkruin stöðum í Hornvík, Látravík og
Smiðjuvík.
69. Scirpus caespitosus L. ssp. austriacus (PALLA) BRODD. Mýrafinntingur. — Al-
gengur.
70. Kobresia myosuroides (VILL.) F. & PAOL. Þursaskegg. — Algengt.
71. Carex dioeca I,. Sérbýlisstör. — Tekin ofan við Höfn í Hornvík og i Barðsvfk.
Sennilega vex hún víðar.
72. Carex microglochin WG. Broddastör. — Tekin í Hornvík, Látravík og Smiðjuvfk.
73. Carcx chordorrhiza EHRH. Vetrarkviðastör. — í Barðsvík innanverðri.
74. Carex maritima GUNN. Bjúgstör. — Virðist vera víða á svæðinu öllu.
75. Carex Lachenalii SCHKUHR. Rjúpustör. — Algeng.
76. Carex glareosa WG. Heigulstör. — í fjörum undir austanverðu Hornbjargi og
Axarbjargi, en þó ltvergi tnikið.