Náttúrufræðingurinn - 1948, Side 44

138
NÁTTÚRtJFRÆÐINGURINN
;i£ brúninni innan fárra klukkustunda, og úr því gal það ekki orðið
lengi á leiðinni niður í læk.
Ég læt ósagt, livort mér þótti betur eða miður, er ég sá, hvernig
komið var. Úr því að þetta átti fyrir Stóraskógsbotnum að liggja,
var það þó bót í máli að geta verið áliorfandi að ósköpunum. Þess
er ekki kostur á hverjum degi að sjá hraun renna í vatn.
Undanhlaúp úr hárri hraunbrún shammi fyrir ofan Stóraskógsbotna, 22. ágúst 1947.
Kl. 3 síðd. var hraunið komið fram á brekkubrún fast norðan við
efra enda gilsins. Þótti mér dragast lurðu lengi, að það félli í gilið.
í stað þess hljóp nú hrauntaumur ol'an hlíðina (il norðvesturs. Hann
lengdist um 80 m á 35 mínútum. Það var langmesti hraði, sem ég
hafði til þessa séð, á hraunbrún (2.3 m/mín.). Auk þess hækkaði og
breikkaði þessi hraunálma í sífellu, og um kl. 4 ultu fyrstu steinarnir
úr suðurjaðri hennar niður í gilið og spölkorn áfram ofan eftir því.