Fálkinn - 28.02.1966, Page 15

eftir ÓLAF STEPHENSEN
ÞAÐ er lítill vafi á því, að Ella
Fitzgerald ber höfuð og herð-
ar yfir aðrar söngkonur,
hvort sem þær syngja jazz
eða dægurlög. Það er varla til sú dæg-
urlagasöngkona, sem ekki telur Ellu
með uppáhalds söngvurum sínum. Þús-
undir söngvara apa eftir henni, hvort
sem þeir geta það eða ekki. Jafnvel
ónefnd söngkona á skemmtistað í
Reykjavík hefur áunnið sér andstyggð
margra góðra manna fyrir það eitt að
troða upp með eftirlíkingu eins bezta
lags Ellu, — af svo blygðunarlausum
vanefnum að það hálfa er nóg. Þetta
er því miður ekkert einsdæmi. En aftur
á móti hefur það verið sagt, að allar
betri dægurlagasöngkonur hafi orðið
meira og minna fyrir áhrifum af söng
Ellu, og hafi þau áhrif alltaf verið til
hins betra.
Laun frægðarinnar eru á margan
hátt vafasöm. Á meðan að fjöldinn
allur af söngvurum bera á borð fyrir
áheyrendur sína afbakaðar útgáfur af
stíl hennar, — án nokkurs taugaóstyrks
og algjörlega feimnislaust, hefur Ella
Fitzgerald þjáðst af óframfærni. Enn
þann dag í dag segist hún vera hálf
hrædd við að koma fram fyrir áheyr-
endur, sem ef til vill kvnnu ekki að
meta það, sem hún ætlar að syngja.
Þegar Frank Sinatra tók Ellu Fitzger-
ald sem dæmi um hvernig söngvarar
ættu að anda og mynda laglínur í
grein, sem birtist í „Life magazine“ ný-
lega, tók Ella það svo nærri sér, að hún
söng ekki í vikutíma. Þetta og það, að
plötur hennar hafa ekki verið í fyrsta
sæti vinsældalistanna um langan tíma,
hefur stuðlað að því að draga kjarkinn
úr þessari vinsælu og frægu söngkonu.
í hljómleikaför til Evrópu fyrir
nokkrum mánuðum síðan lagði hún
svo hart að sér með æfingum, ferða-
lögum og tónleikum, að hún varð að
hætta við síðasta hluta fararinnar vegna
taugaspennu og ofþreytu.
ÞETTA var alveg hræðilegt
ástand,“ sagði Ella við góðvin
sinn Leonard Feather, sem
heimsótti hana á hið fallega
heimili, sem hún hefur búið sér í
j Beverly Hills. „Áheyrendurnir voru
|n§ allsstaðar svo dásamlegir, og ég gat
ekki fengið það af mér að neita öllu
B þessu fólki, sem vildi fá mig til að
| syngja. En svo allt í einu er maður
I farinn að vinna svo mikið, að það er
I ekki mínúta aflögu til neins annars.“