Fálkinn - 28.02.1966, Side 23

í þetta skipti í líki Jean Rosemary
Shrimpton og finnanda hennar, tízku-
ljósmyndarans, sem sjálfur var í tízku,
David Bailey.
Augnablikið var í hæsta máta vel
valið. Jarðvegurinn hafði verið undir-
búinn af James Bond The Beatles og
Albert „Tom Jones“ Finney. Það geng-
ur ensk flóðalda yfir gervalla Ameríku
og Jean Shrimpton varð fyrsta kven-
lega markmið þessarar skyndilega til-
komnu Englandsdýrkunar.
Á þrem árum hefur þessari tuttugu
og tveggja ára fyrirsætu tekizt að
skarta á 30 forsíðum tízkuþlaða í
gamla og nýja heiminum. Mynd hennar
hefur birst í milljóna upplögum í aug-
lýsingum og tízkumyndum. Hún hefur
verið útnefnd „fegursta stúlka heims“
og í heimalandi hennar hefur þegar
verið gerð kvikmynd um starf hennar
og frama. Mánaðarlaun hennar eru um
150.000 ísl. króna og fjögur heimsþekkt
snyrtivörufyrirtæki, sem heyja harð-
vítuga samkeppni sín á milli, nota and-
lit hennar á auglýsingar sínar á sama
tíma.
Um gervallan hnöttinn er Jean
Shrimpton þekkt í dag sem ,,Andlitið“.
f tízkuheiminum gengur hún undir
hinu gáskafulla gælunafni „Rækjan",
sem er stytting úr eftirnafninu. (Shrimp
þýðir rækja í Englandi og þykir mikið
lostæti þar í landi.)
Jean þykir mesta lostæti, sem Eng-
land hefur hingað til framleitt til út-
flutnings. Og hún er einnig jafn skyn-
ug og rækjan. Og svo sjálfsgagnrýnin,
að jaðrar við meinlætasemi. í dag veit
hún ekki gerla hve mikla peninga hún
á í banka, en hún hefur lagt sparifé
í lítið hús í Kensington. Eina „óhófið“,
sem hún hefur veitt sér, er lítill, yfir-
lætislaus Morgan, grænn sportbíll.
Fatareikningur hennar er það ótrú-
legasta af öllu Fimm módelkjólar
samanlagt! Önnur föt hennar eru verk-
smiðjusaumuð keypt í litlum táninga-
vörubúðum. Og svo gerist það öðru
hvoru, að hún heimsækir klæðskera pg.
pantar hjá honum karlmannsfrakka!
— Það er engin hentugri flík til, en
harlmannsfrakki. Svo er öllum vösun-
um fyrir að þakka, að maður þarf ekki
að draga með sér handtösku!
„Rækjan" hefur það, sem í hinni feg-
urðardýrkandi Ameríku kallast hin
gullvægu ummál 86—59—89, það er
brjóst, mitti og mjaðmir, reiknað í cm.
Hún er 1,74 á hæð og þyngd venjulega
í kringum 57 kg.
Það sem gerir hana að „fegurstu
stúlku i heimi“ er andlitið, sem er
barnslega sakleysislegt og syndsamlega
lostafullt um leið og svo hinn fullkomni
líkamsvöxtur, þar sem „hvert gramm
er á réttum stað“.
— Hún er Æskan, segir brúðumamm-
an Eileen Ford, sem heimsækir Norður-
lönd iðulega í leit að sýningarstúlkum
fyrir módel-umboð sitt í New York.
— Hún er einhyrningur, þetta kynja-
dýr sögunnar, sem einfaldlega er ekki
til! segir brezki hirðljósmyndarinn og
leiktjaldamálarinn Cecil Beaton.
— Hún er ómótstæðilega lostafull,
segir hinn þekkti blaðamaður Nicky
Haslam.
— Hún er fegursta stúlka í heimi!
segir hið stóra franska kvennablað Elle.
— Vitanlega þykir mér allt lofið
gott, segir „Rækjan“ sjálf. En það á
ekkert skylt við veruleikann. Þegar ég
er óförðuð, er ég ljót. Og ég hef of stóra
fætur of langa handleggi, of langan
háls, of langar hendur — allt á mér er
of langt!
Enginn á jafn'auðvelt með að skipta
um gervi og „Rækjan“, þessa stundina
er hún álfamær, á næsta augnabliki er
hún drottning eða gáskafullt stelpu-
tryppi. Hún vinnur á öllum stundum
sólarhringsins í London, París eða New
York, og Ijósmyndari, sem var að taka
af henni tízkumyndir til klukkan fjögur
einn morguninn, varð þess allt í einu
var. að hún var sofnuð. Myndatakan
tókst jafn vel fyrir því — stór, sviprík
augun voru alltaf opin!
Samt gefur „Rækjan“ vísvitandi lít-
inn kost á sér. í fyrra hafnaði hún
vinnu, sem hefði aflað henni tæpra
milljón króna samanlagt. Eins og flest-
ar frægar sjónvarpsstjörnur er hún
hrædd um, að andlit sitt verði ofnýtt.
Hún spáir því sjálf, að henni muni
ekki takast að halda sér á toppinum
lengur en tvö ár til viðbótar, enda þótt
sérfræðingar á þessu sviði telji, að hún
geti verið hlutgeng þar eins lengi og
verkast vill.
Líkur benda til, að innst inni vilji
hún það ekki. Hún segir. að það sé of
einmanalegt „þarna uppi“. Henni finnst
hún vera einangruð.. Hún á aðeins tvær
verulega góðar vinkonur og svo hefur
hún einkavin sinn, hinn vinsæla, unga
enska leikara Terence Stamp.
„Rækjan" og Terry sýna sig sjaldan
á mannamótum. Hún hefur andstyggð á
samkvæmum og mestar mætur á rólegu
heimilislífi. Hún segist vera dæmigerð
einsmanns kona, enda þótt það skorti
sannarlega ekki á tækifærin til að lifa
öðrú lífi í heimi sýningarstúlknanna,
— þótt þetta með „syndina" sé að
vísu mjög ýkt. Sennilega er það
svo, að sýningarstúlkur og fyrirsætur
hræsna minna en stúlkur almennt Ég
held að þær hafi mjög svipaða sið-
ferðiskennd og nútímakonur í öðrum
atvinnugreinum, einkaritarar, kennslu-
konur og blaðakonur.
„Rækjan“ var einkaritari í „fyrra
lífi“ sínu Hún kom til London 17 ára
gömul og innritaðist í einkaritaraskóla.
f júní 1961 vakti hún í fyrsta skipti
athygli sem fyrirsæta í fjórtán blað-
síðna tízkugrein í ensku útgáfunni af
Vogue. Ljósmyndari hafði hitt hana á
götunni skömmu áður og stungið upp á,
að hún léti taka af sér tízkumyndir.
Samstarfsmönnum hans fannst lítið til
hennar koma. En hinum tuttugu og
þriggja ára gamla ljósmyndara og klæð-
skerasyni David Bailey rataðist rétt af
munni.
í dag heldur , Rækjan“ því fram, að
hann hafi gert hana að því, sem hún er.
Nákvæmlega eins og prófessor Higgins
varð David hinn ungi ástfanginn af
sköpunarverki sínu. Þau voru óaðskilj-
anleg í lengri tíma og hann skildi við
konu sína. En þá sleit „Rækjan“ allt
í einu sambandið. Vinir þeirra segja,
að henni hafi gramizt það, að hann
vildi ráða öllu um framaferil hennar.
Og síðan gerðist hún vinkona leikarans
Terence Stamp.
„Rækjunni“ er hjartanlega skemmt,
þegar hún er kölluð „dýrasti fatasnagi
í heimi“. Aftur á móti finnst henni,
að starfið hafi sínar dökku hliðar. Allir
öfunda hana af því að fá að litast um
í heiminum.
— En þannig er það alls ekki, segir
hún. Ég sé lítið annað en sæg af flug-
völlum og ljósmyndastofum, en ég veit
varla nokkurn tíma, hvar á hnettinum
ég er stödd. Svo æðisgenginn er hrað-
inn.
Eins og stendur fer „Rækju“-sóttin
eins og faraldur um allan heim. Sumar
konur hafa beðið um andlitsaðgerð til
þess að gera þær líkar „Rækjunni".
Og andlitssnyrtivörur eru komnar á
markaðinn, sem eftir auglýsingunni að
dæma eiga að gefa sama árangur!
Allar konur vilja fá að vita leyndar-
dóminn um fegurð Jean Shrimpton.
- Ég er eina sýningarstúlkan, sem
ekki leynir þyngd sinni, segir hún sjálf.
Ég er 57 kíló. Og ég held ekki, að til
séu nein önnur ráð til að léttast, en
að borða minna, það er allt og sumt.
— Og hvað öðru viðvíkur? Ég nota
ekkert ilmvatn, aðeins ofurlítið ,,lotion“
þegar ég hef farið í bað. Og hárið þvæ
ég sjálf þrisvar í viku. Ég vind það
upp á mjög stórar rúllur. Síðan bursta
ég það með enskum bursta úr villisvína-
hárum.
Og sem sagt — óföi'ðuð er ég ljót.
Og þá vitið þið það!
FÁLKINN 23