Vikan - 10.05.1962, Qupperneq 43

DRAUMAR.
Framhald af bls. 39.
Kæri DraumráSandi.
Ég er hrifinn af stiilku, sem er
IjóshærS og sé ég hana eiginlega
daglega og hef alltaf horft á eftir
henni. Ég byrjaSi aS læra aS dansa
hjá Hermanni Ragnars á föstudag-
inn og sá ég þá, aS hún var þar líka
og ætlaSi aS reyna aS IjjóSa henni
upp, en sá aö ég mundi ekki geta
þaS, því ég sat langt frá henni
og bauS þvi annari stúlku upp. En
í nótt dreymdi mig aS þessi Ijós-
hærSa, ég og vinur minn og önnur
stúlka, værum inni í herbergi og
voru vinur minn og stelpan hans í
faSmlögum og segir þá vinur minn
viö þá ljóshæröu: „Kysstu Bjögga“.
Teygir hún þá handleggina til mín
og togar mig til sin og viS kysstumst
og lentum i miklu keliríi og förum
viö nú aS ræSa saman og segir hún:
„Ég lærSi aS kyssa út í sveit,“ og
sagöist ég þá hafa lært þar líka.
Man ég nú ekki meira en þaS, aS
viS féllumst í faSma og kysstumst.
Ekki veit ég hvaS stúlkan heitir,
en ég held aS hún heiti Bára, en ég
er fimmtán ára. Meö fyrirfram þökk
fyrir ráSninguna.
Svar til Bjögga.
Bjöggi.
Eins og draumurinn segir, eru
aðaltáknin í honum kossar og
ástaratlot unglinga. Þessi draum
ur er ekki tákn um neitt sérstakt
afgerandi í ástamálunum hjá þér
Bjöggi minn, enda liggur Lftið á
hjá þér enn þá, þar sem aldur
þinn er vel fyrir innan giftingar-
aldurinn. Hins vegar mundi hann
túlkast sem skemmtilegar stund-
ir, sem í vændum eru hjá þér í
náinni framtíð.
GóSi draumráðningamaSur.
í nótt dreymdi mig draum, sem
mér finnst dálítið skrítinn. Og ég
tek þaS fram aö ég hef alls ekki
veriS aS hugsa um neitt þvi um líkt.
Mér fannst ég vera stödd á Cana-
veral-höfSa. Ég fann í draumnum aS
þetta var þessi vanalegi staSur, þar
sem eldflaugunum er skotiS á loft.
Og mér finnst aS þaS eigi aS fara
aS skjóta geimfarinu sem þessi John
eða hvaS hann nú heitir, var í. Ég
stóö neðan viS þennan liöfSa og
horfSi upp á hann og biS eftir aS
sjá geimfarinu skotiS á loft.
ÞaS er reynt nokkrum sinnum,
mig minnir 5—C sinnum, en í hvert
skipti sem reynt er aö starta, þá
sé ég hluta af hnetti, og þar er hönd,
ljós á lit en loSin, sem teygir sig
frá einhverju stóru landi, og staS-
næmist yfir höfSanum og höndin
myndar klær eða kreppir fingurna.
Handleggurinn er orSinn mjög lang-
ur eSa hefur teygt úr sér yfir stórt
haf. Ég var eitthvaS aS hugsa um
livort þetta væri frá þessum hnetti
eSa öðrum. En i siöasta skipti sem
reynt er kemst eldflaugin svolítiS
á loft, en steypist svo niSur logandi.
Mér finnst maSurinn hlaupa niSur
brattann meö þetta rusl sem eftir
er af eldflauginni, á bakinu., svona
logandi. Mér fannst renna á þarna
skammt frá og hann ætlaSi aS reyna
aS kasta þessu af sér í hana. Það
var ekkert að manninum sjálfum.
Fyrir hverju haldiS þér aS þetta sé?
Lydija.
Ekki er líklegt að draumur
þessi eigi sérstaklega við tilraun-
ir Bandaríkjamanna að undan-
förnu til að skjóta mönnuðu
geimfari umhverfis hnöttinn,
enda tókst sú tilraun með ágætum
þegar John Glenn, komst á annað
borð af stað. Mín skoðun er því
sú, að draumur þessi sé persónu-
legra eðlis og sé tákn viðfangs-
efnis, sem þú nú hefur í gerð
hjá þér. Þetta viðfangsefni virð-
ist því ekki ná þeim tilgangi, sem
þú vonaðir að yrði, því að alltaf
verður eitthvað til að hindra
framgang málsins og að síðustu
lendir allt í vandræðum, þó svo
virðist sem þú skaðist ekki sjálf
þó allt sé hið glæfralegasta í
kringum þetta. Það eru til margir
menn, sem spenna bogann of
hátt, en mistekst Þannig erum
við öll gerð, við erum alltaf að
stefna að einhvtírju hærra og
betra að okkur finnst, en fjöllin
eru eðlilega mörg og stór. Ekki
dugar ag gefast upp þó eitt bregð-
ist, heldur skal alltaf lagt á bratt-
ann, en þá skal reynd önnur leið
og að lókum hefst þetta.
Kæri draumráöningamaSur.
Ég þakka þér kærlega fyrir allt
gamalt og gott. Eina nóttina dreymdi
mig aS strákur, sem ég skrifast á
viS og heima á út á landi, væri
kominn til Reykjavíkur. Eitt sinn
lít ég út um gluggann heima hjá
mér, og sé aS einhver var fyrir utan.
Ég fór út aS athuga hver kominn
væri, en þá var þar dökkhæröur
strákur og vissi ég ekki fyrr til en
viS vorum bæSi komin inn í stofu.
FORSÍÐAN
í tilefni af hinni myndar-
legu verðlaunagetraun Vik-
unnar fórum við með rauða
Volkswagenbílinn, sem einn
lesenda Vikunnar hlýtur í
verðlaun og stilltum honum
upp við Háskólabíóið. Þessi
bráðfallega kona, sem stend-
ur hjá bílnum heitir Sigríður
Steinunn Lúðvígsdóttir og er
gift Einari Árnasyni, lög-
fræðingi. Það er víst satt, sem
einhver sagði: Allar þær fal-
legustu eru alltaf gengnar út
— því miður.
Ég kallaSi nafn lians og féll þá á
gólfiS, þvi ég var svo þreytt. Hann
reisti mig upp og náSi í eitthvaS
úr vasa sinum sem líktist giftingar-
hringum. HSG.
Svar til HSG.
Ég held að þú sért nú ekki kom-
in á þann aldur góða mín að
hugsa alvarlega um þessa hluti
ef dæma má af bréfi þínu. Hins
vegar bendir draumurinn til smá
ástarævintýris, sem þó verður
ekkert sérstakt úr, þar sem hann
setur hringinn ekki á fingur þér.
Tbúðarhús
n j
L
VERKS Ml® JO HUS
FRYSTIHÚS
Gnangrát Cetur
GEGAI HITA
OG KULDA
+20°
-5-20'
Þér fáið einangrunarkostnaðinn endurgreiddan á fáum ár-
um í spöruðu eldsneytL Það borgar sig bæði fyrir yður
sjálfa og þjóðfélagið í heild að spara eldsneyti svo sem
unnt er, og þar að auki er hlýtt hús (vel einangrað) mun
notalegri vistarvera en hálfkalt (illa einangrað).
Lækjargöta . HafnarfirOi . Simi 50975.
VIKAN 43