Vorið - 01.06.1944, Síða 19

V O R I Ð
49
sagði hún glettnisleg, og leit til
Lísu.
„Ég get ekki getið upp á því,
nei, það get ég ómögulega,“ sagði
Lísa samstundis.
„Taktu þá eftir.“
Lísa horfði eftirvæntingarfull á
vinstúlku sína, eins og hún ætlaði
að lesa söguna af vörum hennar.
„Móðir mín sagði,“ byrjaði
Lóra, „að stjörnurnar væru him-
inblóm. En þær líta ekki út eins og
rósirnar okkar og nellikurnar, því
að þær eru úr gulli og silfri.“
„En hvernig vaxa þessi himin-
blóm?“ spurði Lísa undrandi.
„Sjáðu nú til. Þegar einhver
maður hér á jörðinni hefur gert
góðverk, þá vex blóm á himnum,
og lýsir okkur hér á jörðinni, og
englamir uppi á himnum og drott-
inn gleðjast í hvert skipti, sem nýtt
blóm bætist við.“
„En þegar mennirnir gjöra eitt-
hvað illt af sér, hvernig fer þá?“
spurði Lísa.
„Þá deyr eitt blóm. Og mamma
sagði, að það væru alltaf þau
fegurstu, sem visnuðu af því að
lítið, slæmt verk eyðilegði mestu
góðverkin. Visnuðu blómin detta
af stilkunum og falla niður, þá sjá-
um við stjörnuhrap.“
Lísa horfði rannsakandi á stjörn-
urnar. Skyldi það hafa vaxið mörg,
falleg blóm fyrir hennar áhrif-----
Hún hafði nú oft látið gott af sér
leiða. Nýlega hafði hún gefið
Önnu litlu í kjallaranum brauð-
sneið og epli, þegar hún grét af
sulti. Skyldi það hafa bætzt ein
stjarna á himininn við það? En
svo kipptist hún við af hræðslu —
í morgun hafði hún barið litla
bróður sinn, af því að hann hafði
hent brúðunni hennar á gólfið.
Æ, þar hafði sennilega fallega
himinblómið hennar dáið aftur.
Hún tók höndunum fyrir and-
litið og grét. En þá var lítill hand-
leggur lagður um hálsinn á henni,
og vinstúlka hennar hvíslaði blíð-
lega:
„Við skulum báðar reyna að
vera góðir. Ég ætla ekki að hlaupa
aftur burt frá barnfóstrunni, og ég
ætla að biðja hana um fyrirgefn-
ingu strax í dag. Kannske það vaxi
þá með tímanum mikið af falleg-
um blómum á himnum.“
Lísa og Lóra sátu ennþá lengi
í faðmlögum og störðu þegjandi á
stjörnurnar. Við skulum vona,
að hin góðu áform þeirra verði að
veruleika, og verði launuð með
fögrum himinblómum.
(E. S. þýddi).
Rá&ningar á clægradvöl í síðasta heíti.
1) Þrjá sokka. 2) Auðvitað tvö. 3)
Eftir 59 mínútur. Ef karfan hefur verið
full eftir 60 mínútur, hefur hún verið
hálf einni mínútu fyrr. 4) Aldrei. Skipið
og stiginn lyftast einnig með aðfallinu.
5) þeir voru aðeins þrír. Afi, faðir og
sonur. Faðirinn var bæði faðir og sonur.
6) Það er ekkert r í orðinu þ v í.
Ráðningar á gátum.
1) Torfljár. 2) Ullarkambar. 3)
Krákuskeljar. 4) Barði. 5) Hallur, Stein-
unn, Stígur, Torfi, Una.