Vorið - 01.06.1944, Side 22

VORIÐ
HANNES J. MAGNÚSSON:
Litli og stóri fiskurinn.
Einu sinni var pínulítill fiskur.
Hann átti auðvitað heima í sjón-
um eins og flestir aðrir fiskar. —
Vegna þess, að hann var svo lítill
og ungur, þá var hann enn f jarska
heimskur og vissi lítið. En hann
reyndi alltaf að taka vel eftir,
hvað stóru og vitru fiskarnir
gjörðu, því að hann hélt auðvitað,
að allt væri gott og rétt, sem þeir
gjörðu.
Einu sinni var litli fiskurinn að
synda til og frá í sjónum sér til
skemmtunar, og allt í kringum
hann syntu stóru og vitru fiskarn-
ir með mesta spekingssvip. Litli
fiskurinn var nú orðinn svangur af
öllu þessu ferðalagi og hann fór nú
að svipast um eftir einhverjum
matarbita. Sér hann þá allt í einu
ljómandi fallegan bita koma svíf-
andi niður í djúpið, en með því að
þetta var óvenjulegt, og hann
hafði aldrei séð þetta áður, þorði
hann ekki að gleypa þennan fall-
ega bita; það gat verið varasamt.
En í sama bili kemur einn af stóru
og vitru fiskunum og gleypir bit-
ann. Litli fiskurinn ætlaði nú að
fara að spyrja stóra fiskinn, hvern-
ig hann hefði verið á bragðið, þessi
fallegi biti, en þá bregður svo und-
arlega við, að það er eins og ein-
hver kippi í stóra fiskinn og hann