Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.12.1995, Blaðsíða 4

Bjarmi - 01.12.1995, Blaðsíða 4
AÐALGREIN Sr. Karl Sigurbjörnsson Hvers vegna lét Guð slysið verða? Ráögáta þjáningarinnar Slysin verða, áföllin dynja, dauðinn hremmir. Og maðurinn í vanmætti sínum hrópar upp í himininn: Hvers vegna? Af hverju? Maðurinn hrópar í angist og ótta upp í himininn. En himinninn er dimmur og lokaður yfir sorginni. Maðurinn ákallar Guð í neyðinni. Formælir jafn- vel Guði. „Þú nýtur þess Guð, að ég næ ekki til þín!" hrópaði kallinn í skrítlunni gömlu. Fjöldi fólks hrekst út í guðvana kaldhæðni and- spænis gátum þjáningarinnar. Eins og læknirinn í bók A. Camus: Plágan. Hann hafði staðið við dánar- beð lítils barns og hrópar: „Ég neita að taka þátt í skipan mála sem umber annað eins og þetta!" Ég neita að taka þátt í.... Hvers vegna ákallar maðurinn Guð þegar ólagið ríður yfir? Og hvaða svara æskir hann? Hvaða svar viljum við fá við ráðgátu þjáningarinnar? Job var réttlátur maður, góður maður. Ægilegar hörmungar dundu á honum, hann missti eigur sínar, ástvini, heilsu. Jobsbók Biblíunnar geymir einhver sárustu neyðaróp sem hugsast getur. Og jafnframt tilraunir til svara. Vinir hans Jobs reyna að sannfæra hann um það að það sé tilgangur með þjáningum hans, og reyna að verja Guð. Síðan kallast þeir „vinir Jobs" sem eiga skýringar á reiðum höndum og svör við ráðgátum þjáningarinnar og fordæma jafnvel hinn þjáða fyrir trúleysi hans. Og þeir eru margir sem finna sig knúða til að gefa svör og útskýringar. Til eru þeir sem finna sig kall- aða til að verja Guð andspænis ráðgátu þjáningar- innar. En það skulum við muna að Guð hefur ekki falið okkur slíkl á hendur. Guð á sér einn verjanda og það er heilagur andi, hjálparinn eða huggarinn, eins og Jesús kallar hann. Það er meiri kristindómur að viðurkenna að ég skil ekki Guð, heldur en að geta fengið öll dæmi til að ganga upp. Þjáning er margvísleg og af ýmsum rótum. Sumir líða vegna eigin synda eða lífernis - t.d. ökumaður- inn sem ók drukkinn bíl sínum í klessu og lifir við örkuml. Aðrir hafa sýnt sama gáleysi án þess að líða nokkurn hlut fyrir það. Lífið er nefnilega stundum ekki bara óskiljanlegt í grimmd sinni, heldur líka óskiljanlega milt! Sumir líða vegna annarra, t.d. barnið sem fæðist með alnæmi. En börn fæðast líka með ægilega fötlun án þess að nokkurt orsaka- samhengi sé að finna neins staðar. Við erum á tíðum tilbúin að líma merkimiðann „Guðs vilji" á hið óskiljanlega böl, en síður reiðubúin að túlka happið og gæfuna sem Guðs vilja. Guðs vilji er ekki merki- miði sem við getum klínt á allt illt og ógnvekjandi sem við skiljum ekki né getum skilgreint og skýrt. Við getum líka bent á að sársauki vekur viðbrögð. Við finnum til þegar við rekum okkur í brennheita helluna og þess vegna kippum við að okkur hend- inni og komum í veg fyrir verri skaða. Sá sem er tilfinningalaus veit ef til vill ekki af því fyrr en hann finnur sviðalyktina af eigin holdi. Sársauki er oft hættumerki, gefur í skyn að eitthvað er að, vekur við- brögð til varnar og hjálpar. Og sársauki erafmörgu tagi og ef til vill ekki leyndardómsfyllri en litrófið og hin margvíslegu form í umhverfinu, en nú er ég farinn að bulla, þetta er ekki það sem sá spyr um sem hrópar í þjáning sinni og sársauka: Hvers vegna? Og ekki er hitt hótinu skárra þegar menn reyna að útskýra þjáninguna sem verk óvinarins, djöfulsins,

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.