Æskan - 01.10.1990, Síða 6

Kettir eru skemmtilegir leikfélagar!
sjálfstrausts stendur rófan beint upp í
loftið. Beygi hann rófubroddinn lítið 11
eitt merkir það að hann slaki vel á og
sé öruggur um sig. Ef hann er leiður
fellir hann rófuna niður að gólfi og |t
dregur hana jafnvel milli fóta sér. Ef
rófan titrar dálítið merkir það að kött-
urinn einbeiti sér og hlusti kannski eft-
ir hljóðum sem honum finnst tákna
hættu. Ef köttur slær til rófunni er best
að láta hann eiga sig. Þá er hann illur.
Ef hann skýtur upp kryppu og bæði
rófa og feldur rís er hann reióubúinn
til árásar.
Oftast er kötturinn í góöu skapi.
Hann liggur og hvílist og tekur öllu ^
meó ró. Annaó veifið réttir hann út
loppuna til merkis um að hann vilji að
eftir sér sé tekið og látið vel að sér.
Afar þrífínn
Kettir eru smásmugulega þrifnir. Þeir
hreinsa feldinn að minnsta kosti tutt- lr
ugu sinnum á dag! Þeir losa sig við
lykt af fólki með því að sleikja feldinn
af mikilli nákvæmni. Andlitið þvo þeir
meó því að sleikja loppurnar og
strjúka þeim yfir höfuðið.
Stundum verða kettir leiðir.
Kannski finnst þeim þeir verða útund-
an ef „foreldrar" þeirra eru mikið að
heiman. Þá taka þeir upp á einhverju
sem þeir vita að fólki gremst. Stundum
ýta þeir við styttu í hillu svo að hún
fellur á gólfið. Stundum „gleyma" þeir
að gera þarfir sínar á réttum stað. Þá
pissa þeir gjarna í fatahrúgu eða ein-
hvers staðar úti í horni!
Húsdýr í 4000 árí
Menn hafa haft ketti sem húsdýr í að
minnsta kosti 4000 ár. Til forna voru
þeir heilagir í Egyptalandi. Þeir héldu
rottum frá húsum. Það var afar mikil-
vægt. Sá sem deyddi kött átti dauóa-
refsingu yfir höfði sér.
Löngu síðar trúðu Evrópubúar þvi
að kettirnir væru verkfæri þess vonda.
Þá var farið aó hrækja á eftir svörtum
köttum.
Nú eru kettir gæludýr á fjölda
heimila. Þeir þurfa að sjálfsögðu góða
umhirðu og mikla athygli. En það þarf
ekki að snúast eins mikið í kringum þa
og hunda. Þess vegna kjósa margir
fremur að hafa ketti. Sem betur fer
annast langflestir eigendur ketti sína
afar vel. Sums staðar er jafnvel farið
með þá næstum eins og heilögu kett-
ina í Egyptalandi forðum!
Nokkurgóð ráð
Kettir þurfa klóskerpu - eitthvað til að
brýna klærnar á. Sumir útbúa klo-
skerpu sjálfir, aðrir kaupa hana í gælu-
dýrabúó.
Kettir eta margs konar fæðu. Gott
er að kaupa tilbúið fóður stöku sinn-
um til að auka fjölbreytni. í því eru
nauósynleg næringarefni og vítamín-
Þeir kettir, sem alltaf eru inni, þurfa
grænfóður.
Eflaust viljið þið spyrja einhvers
um ketti. Gerið svo vel! Við munum
fjalla um þá aftur eftir áramót.
(lliiJT) vur hliðsjón af texta í sænska
blaðinu Kamratposten)
6 ÆSKAN