Æskan - 01.10.1990, Blaðsíða 36

Heimsókn
utan úr geimnum
Eftir Kára Svavarsson 10 ára.
Uppfinningamaðurinn Rikki (Rík-
harður) var mjög þekktur í Reykjavík
en ekki mjög virtur. Starfsfélagar hans
voru hættir að trúa honum og einnig
venjulegt fólk. Tíu eða ellefu sinnum
hafði hann logið til um nýjar og
merkilegar uppgötvanir sem hann
hefði gert. Þá höfðu allir rokið upp til
handa og fóta. Þegar starfsfélagar
Rikka komust að því að þet'ta var
gabb urðu þeir fúlir og sárir og sáu
ekkert fyndið við þetta en hann ætlaði
að springa úr hlátri.
Þessi saga fjallar um skringilegan ^
en mjög merkilegan atburð. Einn góð- T
an veðurdag fór Rikki í vinnuna um I
kvöld. Hann vann fram eftir því að
hann var að vinna við allrahanda-upp-
þvotta-og-fleira-í-þeim-dúr-húshjálpar-
vélmennið sitt. Það átti að vera tilbúið
daginn eftir að ósk borgarstjórans.
Seint um kvöldið var hann alveg að
sofna og ráfaði því fram í eldhús til að
fá sér kaffi.
„Það heldur mér vakandi,“ sagði
hann um leið og hann (hálfsofandi)
hellti upp á könnuna.
Allt í einu heyrðist óskaplegur há-
vaði og kaffið helltist út um allt. Eld-
húsið lyftist upp. En skyndilega hætti
allt. Eftir skamma stund öðlaðist Rikki
kjark til að líta út um gluggann. Og þá
sá hann dálítið sem fékk hann til að
gapa. Hann horfði agndofa út um
gluggann. Fyrir utan, í garðinum hans,
var djúp, breið hola og eitthvert
lýsandi fyrirbæri lá á botninum.
Rikki þaut út og leit á hlutinn. Allt
í einu byrjaði hann að hreyfast. Hann
lyftist upp úr holunni og settist á gras-
ið. Út úr hólfum á fyrirbærinu komu
hátalarar.
„Góðan daginn, jarðarbúi!" heyrðist
X úr hátölurunum. „Við komum fra
stjörnuþokunni Andrómedu. Við átt-
um leið fram hjá jörðinni en urðunt
eldsneytislausir og hröpuðum til jarð-
ar. Flaugin okkar gengur fyrir blýi og
okkur var sagt að það væri að finna
( hér. Við vorum heppnir að lenda á
stað sem hefur blý en okkur vantar
felustað og húsið þitt er tilvalið. Mætt-
um við dveljast hjá þér á meðan við
erum að leita að blýi.“
Rikki vissi varla af fyrr en hann var
» búinn að segja já.
„Allt í lagi. Við komum þá út
núna.“
„Hviss,“ heyrðist og dyr opnuðust
á geimflauginni. Mikill reykur gaus
I ► upp og skyndilega komu fjórar undar-
legar verur í ljós. Rikki bauð þeim inn
í húsið. Þegar inn var komið stakk
hann upp á því að verurnar geymdu
* f farið sitt í gömlum skúr sem var nokk-
uð langt í burtu. Enginn átti hann og
enginn kærði sig um að eiga hann.
Hann var því tilvalinn felustaður fyrir
flaugina. Síðan dró hann fyrir alla
11 glugga og sagði við geimverurnar að
hann þyrfti að skreppa út.
Hann þaut til starfsfélaga sinna og
vakti þá með köllum og látum.
„Hvað gengur á?“ spurðu þeir.
^ „Ég er búinn að finna geimverur!"
æpti hann.
Starfsfélagarnir, sem voru hálfsof-
andi, glaðvöknuðu.
„Nei, nei, heyrðu mig nú!“ sögðu
II þeir. „Þú hefur oft leikið þennan leik."
„En .. en ..“ stundi Rikki. Það var
augljóst að enginn trúði honum.
Einn var þó dálítið tortrygginn.
„Hér er eitthvað grunsamlegt a
seyði,“ hugsaði hann.
Þegar Rikki fór, mjög vonsvikinn,
40 ÆSKAN