Valsblaðið - 01.05.1984, Síða 25

VALSBLAÐIÐ
23
Þessir heiðursmenn eru flestir meðal duglegustu leikmanna bakvarðasveitarinnar.
Bakvarðasveitin bjargaði
handknattleiksdeildinni
Mikið og merkilegt átak var gert
fyrir tveimur misserum til að rétta við
fjárhag handknattleiksdeildar Vals, en
hann var orðinn vægast sagt bágbor-
inn. Mikill skuldahali hafði upp safn-
ast, m.a. vegna þátttöku í Evrópu-
keppni, kostnaðar vegna eriends þjálf-
ara o.fl. Þegar ljóst var að í algjört
óefni var komið og engir fengust til að
taka að sér stjórnarstörf deildarinnar
var ákveðið að safna liði og freista þess
að koma fjármálunum í viðunandi
horf. Leitað var til þeirra einstaklinga
sem borið höfðu uppi starf deildarinn-
ar s.l. 15 ár, fyrrum stjórnarmanna og
fyrrverandi leikmanna, og ákveðið að
losa deildina úr þeim gífurlegu fjár-
hagskröggum sem hún var komin í.
Hópurinn sem myndaður var fékk
fljótlega nafnið ,,bakvarðasveitin“ og
saman stendur af um 30 dyggum Vals-
mönnum, m.a. flestum leikmönnum
varaliðsins sigursæla (1. flokks), undir
styrkri stjórn fyrirliðans Bergs Guðna-
sonar, Guðmundi Frímannss. og Þórði
Sig. fyrrum formönnum deildarinnar,
Jóni Kristjánssyni, Gunnsteini Skúla-
syni og fleiri þekktum sem óþekktum
Valsmönnum. í upphafi var ákveðið
að einbeita sér að fáum fjáröflunar-
leiðum í einu og reyna að ná árangri á
sem skemmstum tíma. Bakvarðasveit-
in byrjaði með skyndihappadrætti, og
sá svo um auglýsingasöfnun í veglega
leikskrá handknattleiksdeildar, sem
gefin var út fyrir tímabilið 1983-’84.
Hvoru tveggja gekk mjög vel og þegar
tekist hafði að grynnka á skuldasúp-
unni fengust hæfir menn í stjórn deild-
arinnar, og gátu þeir einbeitt sér að efl-
ingu handknattleiksins í Val, svo og fé-
lagsstarfinu, í stað þess að eyða öllum
tíma í ,,betlið“.
Árangurinn er að koma í ljós núna í
blómlegu starfi handknattleiksdeildar-
innar. Skylt er að geta þess að margir
úr bakvarðasveitinni hafa stigið skref-
ið til fulls inn í stjórn deildarinnar,
þ.á.m. formaðurinn eldhressi, Bjarni
Jónsson, og múrarinn góðkunni Stefán
Gunnarsson, auk nokkurra áður
nefndra.
Tengslin milli stjórnar og bakvarða-
sveitarinnar eru því mikil og skilin ekki
alltaf skörp á milli. Hefur verið leitað
til ,,bakvarðanna“ þegar stórátaks
hefur verið þörf í stuttan tíma, t.d. við
auglýsingasöfnun, sölu happadrættis-
miða, flugelda o.s.frv. Það er ljóst að
bakvarðasveitin hefur lyft Grettistaki í
fjármálum deildarinnar, sem nú munu
vera í góðu lagi, og sýnir þetta hvað
hægt er að gera þegar menn taka hönd-
um saman um að gera eitthvað rót-
tækt.
Rekstur einnar íþróttadeildar er orð-
ið það mikið fyrirtæki að hefðbundnar
leiðir duga ekki alltaf. Það er nauðsyn-
legt að tryggja deildunum rekstrarfé,
en nú er ekki lengur hægt að treysta á
innkomu af leikjum sem stóra tekju-
lind, því aðsókn hefur hrakað verulega
í handknattleik ekki síður en í knatt-
spyrnunni. Breyttir tímar kalla á nýjar
leiðir, en þó þær fjáraflanir sem bak-
varðasveitin hefur gripið til séu ekki
nýjar af nálinni, heldur útjaskaðar og
óvinsælar, þá hafa þær skilað árangri.
Bakvarðasveitinni verður seint full-
þakkað það mikla og óeigingjarna
starf sem hún hefur innt af hendi. Það
er ekki sízt henni að þakka að nú er
„starfið margt og framtíðin björt“ hjá
handknattleiksdeild. Síðustu fréttir
lierma að svipaðs átaks sé þörf í knatt-
spyrnudeildinni.
Hefjumst handa!
HH