Heimilisblaðið - 01.07.1933, Síða 8

102
heimilisblaðið
Lofsöng hefji.
Lofsöng hefji lýðir glaðir
— lofgjörð dýrstu hver um sig:
Einn er Guð mn aldaraðir
ahnáttk Ijós um mannkynsstig.
Grátbiðjum þig, góði faðir:
Gefðu oss kraft að elska fng.
Lofsöng hefji lýðir ungu
lausnarstarfi frelsarans.
Brauzt úr dauðadjúpi þungu
dýrsti Ijóssins sigurkrans.
Ö?ni lof á ykkar tungu
upprisunnarveldi hans.
Lofsöng hefji. Ljós og friður
líður mitt í hjörtun inn.
Eilift trúaraflið styður
ást og traust á Drottinn sinn.
Sá sem örugt bænar biður
bœnheyrist við faðminn þinn.
Lofsöng liefji Guði góðum
gjörvallan um hnatta geim.
Fyrirheit gaf föllnum þjóðum,
fegri Ijós og nýjan heim.
Sendum þökk í Ijúfum Ijóðum,
lifum sæl í geislum þeim.
Ant. H. Sig.
Á innsiglinu á bréfi því er hann sendi
mér, er hann leyfði mér að heim-
sækja sig; stendur: Pax et bonum malum
et pax (Friðurinn er bæði gott og ilt).
I bréfinu var gyltur prjónn með galandi
hana sem höfuð. Var honum stungið í
1 auðan silkiklút með latneskri áletrun.
Glaður í hjarta yfirgaf ég hina jarð-
nesku paradís, þar sem gamla skáldið og
stríðshetjan eyðir hinu viðburðaríka æfi-
kvöldi sínu.
Lausl. þýtt úr Hjemmet. Þ. K.
Sannlega segi ég yður. —
Það eru margir foreldrar, sem ekki vilja
láta skíra börn sín. Og þannig bægja þeir
börnunum frá því, að koma til Jesú, alveg
eins og lærisveinarnir forðum.
En ef Ritningin ætlast til þess, að við
látum skíra börnin okkar, hvers vegna er
það þá hvergi fyrirskipað? spyrja menn.
Jú, kæru vinir, það stendur í Matth. 28:
Farið og gerið alla að lærisveinum, með því
að skíra þá og kenna þeim.
Já, en börnin eru þó hvergi nefnd sér-
staklega, segja menn.
Nei, en það er af góðum og gildum
ástæðum. I gamla sáttmálanum hafði Guð
hagað hjálpræðinu þannig, að börnin fengu
líka að vera með. Átta daga gömul voru
Þau umskorin og tekin j söfnuð Drottins.
Ef Guð hefði ætlazt til þess í nýja sátt-
málanum, að börnin skyldu ekki fá að vera
með á meðan þau væru á barnsaldri, þá
hefði hann hlotið að gefa um það sérstök
fyrirmæli. Hann hefði þá orðið að banna
að skíra börn. En þar sem hann segir ekk-
ert um börnin sérstaklega, þá vissi hver
einasti Israelsmaður, að þau áttu að fá að
vera með áfram. Þeir vissu, að þau hjálp-
armeðul og hjálpræði, sem Guð hafði gef-
ið lýð sínum í og með nýja sáttmálanum.
náði til barnanna eins og hinna fullorðnu.
Já, segja menn, en smábarnið getur þó
hvorki snúið sér til afturhvarfs né trúað.
Og þess vegna má ekki skíra það?
En Jesús vandar um við þessa menn,
engu síður en við lærisveinana forðum-
Hann segir ekki, að barnið þurfi að verða
eins og hinir fullorðnu, til þess að öðlast
hlutdeild í hjálpræðinu, heldur þvert á
móti, að þeir fullorðnu þurfi að verða eins
og barn. Takið eftir orðum hans: Hver sern
ekki tekur á móti Guðsriki eins og barn,
mun alls ekki inn í það koma.
Þríeini Guð! Eg þakka þér fyrir þáð, að
ég var skírður sem barn, og fyrir sam-
felda náð þína alt frá skírnarstundinni!
Dr. 0. Hallesby. A. Jóh.