Heimilisblaðið - 01.07.1933, Qupperneq 18

litaður; var málmbúnaður svartur af elli.
Girntust þetta engir. Var dótinu ekið í
tjörn eina þar skamt frá. Var tjarnarker
þetta fylt upp og þurkað.
Grafreitur sveitarinnar hafði lent í hinu
keypta svæði. Ekki var reiturinn löggilt-
ur. Var sjálfsagt að plægja hann upp með
öðru landi. örfáir voru eftir af þeim, sem
áttu ítök í reit þessum; var þeim gefið
tækifæri til að forða jarðneskum leyfum
ástvina sinna. Skrifaði Kristinn kunn-
ingja sínum og bað hann að sjá um flutn-
ing á líki föður síns. En maður þessi var
ekki svo kunnugur, að hann vissi glögg-
lega hvar væri gröf Gríms. Varð því ekk-
ert af framkvæmdum í því efni.
Nú átti að fara að plægja svæðið, þar
sem reiturinn var. Dreymdi þá konu ráðs-
mannsins, að til sín kæmi eldri maður,
mikilúðlegur. Kvaðst hann vera Islend-
ingur og vera grafinn í reitnum. Bað hann
konuna að stuðla til þess, að reiturinn
yrði ekki plægður; mynda það leiða til
ógæfu, ef það yrði gert. Þrívegis dreymdi
konuna draum þenna. Færði konan þetta
í tal við mann sinn, en hann hló að hjá-
trú hennar, og var reiturinn plægður með
öðru landi.
Nokkur ár eru nú liðin síðan þetta gerð-
ist. Ýmsir hafa gerst fátækir og ýmsir
ríkir, margir fæðst og margir dáið. Sum-
um líður betur og sumum ver.
Mikilverks-ummerki standa þar, sem
Bandaríkjamaðurinn reisti sér bú. En öllu
fer nú hnignandi og sumt er á fallanda
fæti. Búskapurinn vildi ekki borga sig.
Eigandinn var feginn að selja eign sína
fyrir hálfvirði. Þeim sem keypti farnað-
ist ekkert betur. Er hann talinn nær gjald-
þrota, og er búist við, að hann missi eign
sína þá og þá.
En öllu fer aftur, löndum og húsakynn-
um.
Kristinn býr enn búi sínu vestur á slétt-
unni, öldumyndaðri og skóglausri, þar sem
landslag, lifnaðarhættir og hugsunarhátt-
ur verða í samræmi hvað við annað.
Svipleysið og tilbreytingaleysið þreytir
augað og svæfir hugann. Afdrep er ekk-
ert, og stormurinn þeytir ryki og fönn
fyrirstöðulaust. Húsin, grá, blásin og mold-
barin, rísa eins og mosavaxnir drangar
upp úr flatneskjunni.
Sömu daglegu störfin eru unnin ár eft-
ir ár. Plógurinn fer sína vanaleið yfir
sömu blettina; sáðvélin sömuleiðis, sláttu-
vélin sömuleiðis. Búpeningurinn á sinn
vissa haga, og gengur á sama básinn til
æfiloka. Alt gengur í grópi tilbreytinga-
leysisins.
Kristinn og kona hans eru komin á efri
ár; börnin komin út í heiminn. Búið fer
heldur minkandi, þó mega þau Kristinn
kallast bærilega bjargálna. Þeim er far-
inn að leiðast búskapurinn. Þau vilja halda
við heimilinu í von um að geta selt eign-
ina með bærilegum kjörum:
Lítið lætur Kristinn til sín taka um
opinber mál. Hann les eitthvað um stjórn-
mál og heldur eitt ákveðið flokksblað.
Bókakostur Kristins er nokkrar spæara-
sögur og ástaræfintýri.
Helztu skemtanir þeirra hjóna eru að
rabba við nágranna um daginn og veg-
inn, æða við kunningja sína í þorpinu, á
laugardagskvöldum, þegar þau eru í verzl-
unarerindum. Stundum kaupa þau sér
líka dagblaðið fyrir þann daginn, til þess
að skemta sér við, þegar heim kemur.
E n d i r .
GAMALT LAG.
Svo margt, svo viargt, sem ólgar efst í dag
það er á morgun ryk á fórnum vecfi'
en þó á andinn altaf gamalt lag,
sem yljar nótt og heiisar nýjum degi:
Lífsins herra, krjúp þú hijótt á kné,
það knýr fram mátt í bœnarlyftum örmum,
það bregður Ijósi á lífsins huldú vé
og leiðir alla burt frá dœgurhörmum.
A. G.