Búnaðarrit - 01.12.1916, Qupperneq 7

BÚNAÐARRIT
261
ofan á, að ormar eru í heyinu og mygla — sem hvort-
tveggja getur komið fyrir — er sízt að undra, þótt
kindurnar geti veikst og drepist af þessu fóðri.
Eg hefi sannar sagnir af því, að það kom fyrir á
sumum bæjum, að fé, sem eingöngu lifði á nýjum hey-
jum þennan vetur, veiktist og drapst, en fé, sem eingöngu
lifði á fornum heyjum, var heilbrigt og lifði. Þegar þetta
kemur fyrir á sama bænum, sézt það gerla, að veikin
í fénu stafar af því, að nýju heyin hafa verið ófullnæg-
jandi handa fénu eða óholl. Getur það lika falist í því,
að ormar hafi verið í fénu frá sumrinu og orðið svona
magnaðir, af því að féð hafði vond hey. Þar sem svo
hagaði til, að féð gat að mestu leyti lifað á útbeit, bar
ekki á óhreysti í því. — Nokkra bændur hefi eg heyrt
hafa það við orð, að öskufall muni hafa valdið óhollustu
þeirri, sem var í heyjunum (vorið 1913 kom upp eldur
hjá Heklu), en því trúi eg ekki. Öskufall varð ekki sumarið
1913, svo að teljandi væri, og svo sáust gerla ormar í
fé því, sem drapst.
Það sem menn verða að hafa hugfast, þegar slíkt
kemur fyrir næst, að hey eru mjög hrakin, og búast má
við því, að fé sé fult af ormum, er að ætla þá fénu með
hröktu heyjunum eitthvað, sem bætir þau upp.
Má þá íyrst nefna fyrningar, sem þá mætti vænta
að væru góð hey, því að sjaldan eru afar-slæm sumur
hvort á eftir öðru. Eins ættu allir að stefna að því, að
hafa eitthvað af töðu handa sauðfé, þar sem úthey eru
mjög létt. Taðan verður þó ávalt betri, þótt alt sé hrakið.
Auk þess verður arður fjárins því meiri, þvi betri hey
sem féð fær.
Þá er næst að hugsa fyrir einhverjum fóðurbæti,
þegar ekki má treysta heyjunum að fullu. Skal þá fyrst
til nefna lýsi. Það er ágætur fóðurbætir, og er þá nærri
lagi að ætla 50 kindum 1 lítra á dag. Þó er óhætt að
gefa nokkuð meira. Þá væri ágætt að ná i saltaða síld
eða síldarmjöl. Eins er mjög gott að gefa söltuð hrogn,