Búnaðarrit - 01.12.1916, Side 17

BÚNAÐARRIT
271
óholt, sé það gefið hæfilega. Það er sárt til þess að vita,.
að þegar hálft landið er í voða sökum fóðurskorts, skuli
á sama tíma vera fleygt í sjóinn daglega fóðri, svo að
nemur tugum þúsunda króna. Á eg þar við þorskhausa
og annað af sjávarafla, sem kastað er i fjöruborðið.
í byrjun marzmánaðar í vetur var eg kvöld eitt
staddur úti í Sandgerði. Þá voru gæftir góðar og hlað-
afli. Var mér sagt, að um 500 skippund af slægðum
fiski mundu koma þar daglega að landi. Þar voru þá til
veiða 40—50 mótorbátar. Væri hvert skippund metið á
100 krónur, var daglegi aflinn 50 þúsund króna virði.
Þurfti þá 20 daga með jöfnum afla til þess að draga þar
að landi fisk fyrir eina miljón króna. Þegar eg kom að
Sandgerði, voru margir að slægja fisk og hirtu að eins
fiskinn og lifrina, en fleygðu öllum hausum, hrognum
og öðru slógi. Reiknaðist mér svo til — með aðstoð
manna, sem til þektu — að daglega væri þá hent þar
í sjóinn hausum og slógi úr flski, sem næmi 3000—
3500 krónum. Verksmiðjur vantar á þessa staði, sem
mest berst að, til þess að vinna fóðurmjöl og áburð úr
þessum úrgangi. Að fara svona með efnin, er alveg ó-
þolandi. Það er á sinn hátt ekki ósvipað því, þegar hest-
um er slept í fullsprottið tún; þeir kroppa hið bezta, en
troða hitt og eyðileggja.
Mig furðaði á því í vetur, að einhverjir menn úr
grend við Sandgerði skyldu ekki vera þarna við hafnar-
staðinn og hirða þorskhausa og hrogn. Þeir hefðu þó
eflaust getað fengið það fyrir lítið eða alls ekkert.
Næst birti eg hér sögusagnir bænda um fjárdauðann
1914. Staðfesta þær að mörgu leyti ályktanir mínar.
Jóhannes J. Reykdal á Setbergi yið Hafnarfjörð : „Eg
tók lömbin á jólaföstu. Sást þá ekki að þau væru farin að leggja
af. Eg gaf þeim hrakin bey, og var sumt af því af Hvanneyrár-
engjum. Tóku lömbin strax mjög illa fóðri. Fór eg þá að gefa