Vesturland - 01.12.1973, Blaðsíða 20

20
HEILLAÓSKIR TIL VESTURLANDS
*
Asberg Sigurðsson,
borgardómari
Á þessu ári eru liðin 50
ár frá því að Vesturland,
blað vestfirzkra sjálfstæðis-
manna, hóf göngu sína. Þessi
hái aldur Vesturlands sýnir
hvað bezt þörf og þýðingu
blaðaútgáfu úti á landsbyggð-
inni.
Vesturland og blöðin á ísa-
firði hafa á undanförnum ára-
tugum verið merkur þáttur í
bæjarlífinu og ómetanlegur
vettvangur í hagsmunabar-
áttu vestfirzkra byggða.
Víst er, að mörg merk mál
hafa náð fram að ganga, a.
m.k. fyrr en ella, fyrir skrif
vestfirzku blaðanna. Má í þvi
sambandi á síðari árum t.d.
nefna baráttuna fyrir bygg-
ingu menntaskóla á ísafirði
og lagningu Djúpvegarins,
sem væntanlega verður lokið
á næsta ári.
Hustið 1948, þegar Vestur-
land átti 25 ára afmæli, tók
ég að mér að annast útgáfu
og ritstjórn blaðsins, og starf-
aði við það um fjögurra ára
skeið. Ekki skrifaði ég blaðið
einn. Margir ágætir flokks-
menn rituðu að staðaldri í
blaðið, og vil ég þar til nefna
m.a. Sigurð Bjarnason sendi-
herra, Matthías Bjarnason al-
þingismann og Jón Pál Hall-
dórsson framkvæmdastjóra.
Þá vil ég sérstaklega nefna
Hannes heitinn Halldórsson,
sem alla tíð hafði brennandi
áhuga á útgáfu Vesturiands,
og annaðist um langt skeið
fjárreiður þess. Fyrir þetta
samstarf flokksmanna tókst
að halda Vesturlandi úti nokk-
uð reglulega á miklum erfið-
leikatímum.
Ég minnist starfa minna
við Vesturland með mikilli
ánægju. Það var sannarlega
gaman að koma í hina gömliu
prentsmiðju ÍSRÚNAE.. Þar
hitti maður fyrir Magnús
heitinn Ólafsson prentsmiðju-
stjóra, þann mikla ágætis-
mann, síkátan og skemmti-
legan, á hverju sem gekk. Og
ekki spilltu ungu mennimir,
Sigurður Jónsson og fleiri,
því frjálslega andrúmslofti
glaðværðar og spaugsemi,
sem jafnan ríkti í prent-
smiðjunni. Það var mannbæt-
andi að koma í prentsmiðjuna
eftir að hafa barið saman ldtt
merka skammagrein.
Nú á 50 ára afmæli Vestur-
lands eru merkileg þáttaskil
í atvinnumálum ísafjarðar og
raunar Vestfjarða. Með til-
komu skuttogara, sem komnir
eru í gagnið, er fyrsta stóra
skrafið stigið til að auka sókn
Vestfirðinga á hin fengsælu
mið úti aí Vestfjörðum og
leysa erlenda togara af hólmi
er 50 milna fiskveiðilögsaga
er orðin staðreynd.
Mesti auður íslands eru fiski-
miðin við landið. Þessum auði
má ekki sóa, heldur verður
að auka hann á komandi ár-
um. Á undanförnum árum
hafa erlendir togarar veitt um
350 þús. lestir af bolfiski við
Island, þar af a.m.k. 100—120
þús. lestir af Vestfjarðamið-
um. Þennan afla útlendinga
verðum við smátt og smátt að
nýta sjálfir.
Engum er betur treystandi
til þess að hagnýta þessi
fiskimið og afla þeirra skyn-
samlega, en Vestfirðingum
sjálfum, sem hafa mesta og
bezta venkmenningu í fisk-
iðnaði allra landsmanna.
Það er þjóðarnauðsyn að
efla útgerðarbæina á Vest-
fjörðum á næstu árum til þess
að skapa meiri festu og eðli-
lega verkaskiptingu á hverj-
um stað. Það verður að bæta
og jafna svo aðstöðu fólksins
í útgerðarbæunum, að það
vilji búa þar og starfa.
Ég óska Vesturlandi
til hamingju með 50 ára
afmæli þess og góðs
gengis í framtíðinni.
ÁSBERG SIGURÐSSON.
Guðfinn ur Magn ússon
Nú eru 50 ár liðin frá því
að Vesturland hóf göngu sína.
Á þessum aldarhelmingi hafa
orðið stórfelldar breytingar á
íslenzku þjóðlífi. Einangrun
rofin með 'bættum samgöng-
um.
Bættar samgöngur eiga sinn
þátt í því, að blöð þau.sem
gefin eru út, utan þéttbýlustu
héraða landsins, eiga æ erf-
iðara uppdráttar í samkeppni
við dagblöð höfuðborgarinnar.
Þrátt fyrir allt hefur Vest-
unland haldið velli öll þau 50
ár, sem liðin eru frá því að
blaðið hóf göngu sína, þó að
stundum hafi orðið misbrest-
ur á útgáfu þess.
Vænti ég þess, að blaðinu
auðnist enn að stuðla að
framgangi sjálfstæðisstefn-
unnar á Vestfjörðum. Víst er,
að útgáfa blaðsins hefur alla
tíð verið vestfirzkum sjálf-
stæðismönnum styrkur í bax-
áttunni, stuðningur við þá
menn, sem verið hafa í fylk-
ingarbrjósti á hverjum tima.
Það er vissa mín, að á síð-
um blaðsins hafa fyrst borið
fyrir augu Vestfirðinga marg-
ar þær tillögur, sem að gagni
máttu verða, þeim til heilla
og samfélaginu til velfarnað-
ar.
Þó að blaðið þjóni vart
sama hlutverki og á fyrstu
áratugum þess, er það trú
mín og von, að því auðnist að
halda uppi merki sjálfstæðis-
stefnunnar og stuðla með því
að velfarnaði allra Vestfirð-
inga.
Vil ég með þessum orðum
senda vestfirzkum sjálfstæðis-
mönnum heillaóskir í tilefni
af 50 ára afmæli Vesturlands.
Guðfinnur Magnússon.
Finnur Th. Jónsson
Frá því að VESTURLAND
hóf göngu sína fyrir 50 árum,
hefur margt breytzt og mikil
bylting orðið á svo að segja
öllum sviðum mannlífsins.
Þegar Sigurður Kristjáns-
son réðst í útgáfu VESTUR-
LANDS árið 1923, var það
gert af brýnni þörf þeirra
manna, sem vildu ekki sætta
sig við þær þjóðmálaskoðanir,
sem hafðar voru uppi af
vinstrimönnum hér á ísafirði
og reyndar á landinu öllu.
Öldurnar risu oft hátt í
pólitískum ritdeilum í þá
daga, ekki hvað sízt í fsa-
fjarðar-blöðunum, en ísfirð-
ingar höfðu löngum orð á sér
fyrir að vera öðrum mönnum
gefnari fyrir hatramlegar og
persónulegar stjórnmáladeil-
ur. Gat ekki hjá því farið, að
frjálslyndir og einarðir fylgis-
menn hins frjálsa framtaks
ættu sitt eigið málgagn, bæði
til varnar og sóknar.
Ef flett er gömlum blöðum
VESTURLANDS og SKUT-
ULS frá ritstjórnarárum Sig-
urðar Kristjánssonar og séra
Guðmundar Guðmundssonar
frá Gufudal, má glöggt sjá,
að þar halda engir veifiskatar
á pennanum. Báðir voru þeir
Sigurður og séra Guðmundur
með ritleiknustu mönnum,
enda var á orði haft að ísa-
fjarðarblöðin, Vesturland og
Skutull, væru á þeirri tíð með
bezt rituðu blöðum á íslandi,
—þótt orðbragðið væri ekki
ávallt fagurt eða kveðjurnar
vandaðar, er þau sendu hvort
öðru.
Nú eru aðrir tímar. Með
stórauknum og bættum sam-
göngum milli landshluta og
tilkomu útvarps og sjónvarps,
hefur stoðunum verið að
nokkru kippt undan dreifbýl-
isblöðunum, sem voru snar
þáttur í lífi fólksins áður fyrr.
Eru nú uppi raddir um að
það sé tæpast annað en sóun
á tíma og peningum að vera
að gefa út stjórnmálablöð úti
á landsbyggðinni, þegar dag-
blöðin úr Reykjavík berast
mönnum oftast í hendur um
allt land sama daginn og þau
koma út, og allar fréttir eru
sagðar mönnum og sýndar í
hljóðvarpi og sjónvarpi, nán-
ast um leið og þær gerast.
Er að sjálfsögðu mikið til
í því, að landsmálablöðin,
sem gefin eru út utan Reykja-
víkur, hafa minna hlutverki
að gegna nú, en þau höfðu
fyrr á árum, þegar nútíma-
fjölmiðlar voru ekki komnir
til sögunnar og samgöngur
stopular.
Eigi að síður má ekki van-
meta um of gildi dreifbýlis-
blaðanna. Þau hafa enn sem
fyrr nokkra sérstöðu og geta,
ef vel er á haldið, haft menn-
ingarlega þýðingu fvrir lands-
byggðina.
Þrátt fyrir þær raddir, sem
telja að dagar hinna litlu
blaða úti í dreifbýlinu séu
taldir, veit ég að það er al-
mennur vilji vestfirzkra
sjálfstæðismanna, að VEST-
URLAND megi lifa og dafna
um ókomin ár.
Því miður hafa ýmsir erfið-
leikar valdið því, að VEST-
URLAND hefur komið mjög
óreglulega út hin síðustu árin.
Er það ósk mín blaðinu til
handa á þessum tímamótum,
að brevting megi verða hér á,
og að vestfirzkum sjálfstæðis-
mönnum reynist fært að
standa myndarlega að útgáfu
VESTURLANDS í framtíð-
inni.
FINNUR TH. JÓNSSON.
Óskum
starfsfólki voru
og öðrum
viðskiptavinum
gleðilegra jóla
og farsældar
á nýja árinu
með þakklæti
fyrir líðandi ár.
GIIMR &
EBEIZER HF.