Vesturland - 01.12.1973, Blaðsíða 23

23
til að lýsa því yfir, að eg mun
leitast við að gera bændurna
ánægðari og vinveittari mér
næsta sumar. Eg mun ekki
þreytast að leita eftir betri
og víðtækari markaði fyrir
Arngrímur Fr. Bjarnason
hross og aðrar afurðir bænda,
og mun eg eftirleiðis eins og
að undanförnu, staðgreiða
með peningum, það verð sem
um semst. En skyldu ein-
hverjir fremur óska eftir
greiðslu að öllu eða einhverju
leyti í vörum, tímaritum,
vikublöðum og þvílíku, skal
það útvegað af betra tagi, að
minnsta kosti 10 til 20% und-
ir venjulegu kaupfélagsverði,
eða hestarnir að sama skapi
betur borgaðir á „Tíma“ vísu.
Garðar Gíslason."
Já, þesísi skemmtilega aug-
lýsing segir sína sögu. Og
æðarvarpið í Vigur átti sér
sína fjanda þá, sem nú, því
þeir feðgar Sigurður Stefáns-
son cg Bjarni Sigurðsison aug-
lýsa í þremur blöðum í röð
1923, að þeir borgi 50 aura
fyrir hvern skotinn hrafn.
„Borgunin greiðist við af-
hendingu nefjanna (efri
skoltsins) . . .“
Eitthvað var minnzt á verð-
bólgu hér að framan, en önn-
ur eins kostaboð og Joh. F.
Joh. á Siglufirði býður árið
1924 þekkjast ekki á vorum
dögum:
„TÍU MILJONIR
í þýskum bankaseðlum kosta
aðeins 2 krónur, sendar gegn
póstkröfu hvert á land sem
er. Umboðsmenn óskast gegn
háum sölulaunum Skrifið
strags í dag.“
Svena mætti lengi halda
áfram, en mál er að linni.
Freistandi væri að taka upp
nokkur sýnishorn af tungu-
taki blaðsins í orrahríð dags-
ins þegar ritstjórnn fer á
kostum í baráttunni gegn
„bölsevikuim“, en svo kallaði
Sigurður ævinlega jafnaðar-
eða Alþýðuflokksmennina, en
það verður eigi gert að sinni.
Á þesisum merku tímamót-
um í sögu Vesturlands fer
ekki hjá því, að hugleidd sé
framtíð blaðsins. Þeir, sem
rita hér í blaðið og sögu þess,
eru einhuga um nauðsyn þess
að blaðið haldi áfram að
koma út og verði enn sem
fyrr öflugt og áhrifamikið
málgagn Sjálfstæðisflokksins
hér í kjördæminu, og einnig
málgang, þar sem hagsmuna-
mál þessa landshluta eru
rædd frá sjónarhóli heima-
manna, sem gerzt mega vita
hvar skórinn kreppir í þeim
málum, ssm til heilla horfa
fyrir land cg lýð, sem byggir
þennan kjálka.
Útgáfa lands- og bæjar-
málablaða utan höfuðstaðar-
- U
ins er mál, sem taka verður
miklu fastari tökum, en hing-
að til hefur verið gert. Sumir
vilja halda því fram, að slík
blöð eigi engan rétt á sér,
þau séu nánast óþörf vegna
þess að hinar greiðu sam-
göngur nútímans geri nær
hverjum landsmanni kleift
að lesa Reykjavíkurblöðin
sama dag og þau koma út,
og einnig fái menn „þetta
allt“ ií útvarpi og sjónvarpi.
Þeir, sem þannig eru sinn-
aðir, hafa sennilega ekki
hugsað málið til botns. Sér-
hverju byggðarlagi er mikill
menningarauki að eigin blöð-
um. Þau eru miklum mun fær-
ari til þess að túlka og koma
á framfæri skoðunum og
hugðarmálum heimamanna en
dagblöðin í Reykjavík, án
þess að í þessu feliist neitt
last á þeirn blöðum.
Þeir miklu erfiðleikar, sem
eru á útgáfu heimablaða í
dag hafa í rauninni skapað
það ástand, að dreifbýlið hef-
ur að mestu selt dagblöðun-
um í Reykjavík sjálfdæmi um
það, hvernig sagt er frá mál-
um þess, og skýtur þar nokk-
uð skökku við þegar dreifbýl-
isimenn vilja á þennan hátt
afsala „Reykjavíkurvaldinu",
eins og þeir kalla það, þennan
rétt.
Erfiðleikar á útgáfu blaða
utan Reykjavíkur eru fyrst
og fremst fjárhagslegir. Að
sjálfsögðu er frumskilyrði, að
hæfir menn fáist til að rit-
stýra og gefa út slík blöð, en
þegar allt kemur til alls, eru
það fjármálin, sem mestu
máli skipta. Sá vandi verður
ekki leystur með sölu blaðs-
ins eða áskriftagjöldum, held-
ur fyrst og fremst með vel-
viljuðum stuðningi þeirra fyr-
irtækja, sem hafa ibolmagn
til þess að leggja heimablöð-
unum til stuðning með aug-
lýsingum. Að vísu hefur nú
fyrir nokkru verið lagt út á
þá braut, að láta hið opin-
bera veita blöðunum veruleg-
an fjárstyrk, og hafa dag-
blöðin ekki síður þurft á hon-
um að halda en smáblöðin í
hinum dreifðu byggðum
Sigurður Halldórsson
landsins.
Nokkur styrkur er veittur
til dreifbýlisblaðanna, svo
framarlega sem þau eru gefin
út reglulega. Viða verður mik-
ill misbrestur á þeirri „reglu-
semi“, og fyrir vikið fæst
styrkurinn ekki.
Samkeppnin á auglýsinga-
markaðinum er orðin ákaf-
lega hörð síðustu árin. Furðu
margir róa á þau mið og
kaupsýslumenn og verzlunar-
fyrirtæki, sem helzt er leitað
ti'l, stynja undan þessu álagi.
Sannast sagna hefur skapazt
hreint öngþveiti í þessum
málum. Allir virðast vera að
leita að einhverjum fjáröfl-
unarleiðum til styrktar sínu
málefni, hvort sem það er nú
eitthvað framfaramál heima-
byggðarinnar eða barasta að
fá aura til að skreppa í skóla-
ferðalag, helzt til útlanda.
Með þessu móti er verið
að þrengja stórlega hinn litla
auglýsingamarkað, sem hlýtur
að vera undirstaða útgáfu
blaða. Hinir cg þessir aðilar
gefa út auglýsingablöð, sem
ekkert eiga skylt við blaða-
mennsku eða eðlilega starf-
semi fjölmiðla. Þessa sögu er
hægt að segja svo að segja
hvar sem er á landinu.
Það er eindregin skoðun
undirritaðs, að það sé hverju
og einu byggðarlagi dýrmæt-
ara að eiga sín eigin blöð,
sem njóti þess skilnings, að
þeirn séu tryggð lifvænleg
starfsskilyrði, og þá fyrst og
fremst með stuðningi heima-
manna, heldur en að þeir
leggi fé sitt í hin og þessi
prentverk, sem hafa í raun-
inni engan tilgang, sem nokk-
uð á skylt við hlutverk blaða.
Sumum kann að finnast
nokkuð sterkt að orði kveðið.
Má svo vera. En útgáfa dreif-
býlisblaða, þó póltísk séu, er
ekkert einkamál viðkomandi
stjórnmáiaflokks, — heldur
miklu fremur vottur um
menningarbrag viðkomandi
útgáfustaðar.
Tími er ti'l þess komin, að
menn velti því fyrir sér hvort
dreifbýlisblöðin eigi að lifa
eða deyja. Hér dugar ekkert
hálfkák. Hér verða heima-
menn að snúast til sóknar og
standa dyggan vörð um sín
eigin málgöng, hvar í flokki
sem þeir standa.
Prentstofan ÍSRÚN á ísa-
firði hefur prentað blaðið
mörg undanfarin ár. Vil ég
nota tækifærið til þess að
þakka forstjóra hennar, Sig-
urði Jónssyni, og hans ágætu
starfsmönnum, ánægjulega
samvinnu og margvíslega fyr-
irgreiðslu í önn og erli dags-
ins, og síðast en ekki sízt það
notalega rabb, sem á stundum
fæst ef maður rekst af tilvilj-
un inn í prentsmiðjuna á
kaffitíma.
Vesturlandi árna ég allra
heilla í framtíðinni og á þá
ósk heitasta í þess garð, að
verulegt rek verði gert að því,
að tryggja útgáfu þess, svo
að það megi vera Sjálfstæðis-
flokknum og hinum vestfirzku
byggðum traust og hald um
ókomna framtíð.
Þeim fjölmörgu mönnum á
Vestfjörðum, sem studdu mig
með ráðum og dáð þann tíma,
sem ég annaðist útgáfu blaðs-
ins, flyt ég alúðarþakkir og
kveðjur.
HÖGNI TORFASON.
GLEÐILEG JÓL! FARSÆLT NÍTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Brauðborg - Ingólfsbrunnur, Reykjavík
GTEBITEG JÓL! FARSÆTT AVTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Patreksfjarðarbíó
GTEÐILEG JÓT! FARSÆTT NVTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Efnagerðin Valur
GLEÐILEG JÓL! FARSÆLT AVTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Ásbjörn Ólafsson, heildverzlun, Reykjavík
GLEÐILEG JÓL! FARSÆLT AVTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Niðursuðuverksmiðja O. N. Olsen
GTEÐILEG JÓT! FARSÆTT NVTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Sjálfstæðisfélögin á ísafirði
GEEÐIEEG JÓL! FARSÆLT NÝTT ÁR!
Þökkum viðskiptin á líðandi ári
Samlag skreiðarframleiðenda