Fréttablaðið - 07.02.2011, Side 13

MÁNUDAGUR 7. febrúar 2011
sumarferdir.is
D
A
Ð
I G
U
Ð
JÓ
N
S
S
O
N
NÝTT!
Almería
SUMAR 2011
- falda perlan í Miðjarðarhafinu!
Þökkum frábærar
viðtökur!
Í fyrsta sinn á Íslandi verður
boðið uppá spennandi ferðir
í beinu morgun flugi til Almería
sem er í næststærsta héraði
Spánar, Andalúsíu. Borgin er einstaklega sjarmerandi
þar sem sólríkar strendur, hvítkölkuð hús, nautaöt og
seðjandi flamenco tónlist ráða ríkjum. Í Almeria eru
fallegar strendur og fjölbreytilegt landslag.
Hotel Colonial Mar
ALLT INNIFALIÐ*
Verð frá: 115.239kr.
á mann m.v. 2 fullorðna og 2 börn í viku. Brottför 15. júní.
* Morgunverður, hádegisverður, snarl milli mála og
kvöldverður með innlendum drykkjum.
Ferðaskrifstofa
Leyfishafi
Ferðamálastofu
BÍTIÐ
MEÐ HEIMI OG KOLLU
ALLA VIRKA DAGA KL. 6.50
Morgunhanarnir Heimir og Kolla vakna eldhress í bítið
með fjölbreyttan dægurmálaþátt á léttum nótum.
Fylgstu með fréttum og taktu púlsinn á þjóðmálunum,
íþróttunum og öllu hinu strax í bítið.
Á köflum var beinlínis óþægi-legt að horfa á viðtal við
Kristján Gunnarsson verkalýðs-
leiðtoga í Keflavík í Kastljósi á
dögunum. Helgi Seljan stóð sig
reyndar með prýði en það er
aldrei gaman að horfa á menn
stadda í miðri martröð. Kristján
orkaði á mann eins og vænn
maður en grandalaus; vissulega
skrifaði hann undir fáránlegan
starfslokasamning við fyrrver-
andi sparisjóðsstjóra í Keflavík
þegar sá hefði að réttu lagi slopp-
ið vel með að vera rekinn með
skömm en samt finnst manni það
ekki ná nokkurri átt að Kristján
eigi að bera alla syndabyrði
höfðingjanna í Keflavík á sínum
herðum, þótt breiðar séu. Hann
kemur þarna seint að málum og
enginn grunar hann um að hafa
látið greipar sópa um fjármuni
sparisjóðsins. Manni virðist sem
sök hans sé einkum hlífisemi
við aðra í litlu samfélagi – og að
hafa treyst mönnum sem hann
átti ekki að treysta. Og fær nú
skellinn; situr uppi með alla sök
og alla skömm af þeim ótrúlegu
gjörningum sem virðast hafa átt
sér stað í Keflavík eftir að her-
inn fór og menn hófu „verðmæta-
sköpun“ – verðmætaskáldskap.
„Helstu strákarnir í götunni“
Sigrún Davíðsdóttir, okkar besti,
og kannski eini fréttamaður um
viðskiptamál – enda lærði hún
íslensku í háskólanum en ekki
viðskiptafræði – minnti á það í
pistli í Speglinum á dögunum að
meira að segja Fjármálaeftirlitið
– sem var ekki beinlínis hneykl-
unargjarnt árið 2008 – hafi gert
svarta skýrslu það ár um Spari-
sjóð Keflavíkur, þar sem fram
kemur ýmislegt um óeðlilegar
fjárveitingar til „helstu strák-
anna í götunni“ – meðal annars
sonar sparisjóðsstjórans. Ekkert
hafi hins vegar gerst í kjölfarið.
Allir virðast þessir kónar ætla að
sleppa með skrekkinn – og ráns-
fenginn – rétt eins og aðrir þeir
sem mergsugu sparisjóðina víða
um land. Næstum því daglega
fáum við fregnir af fjárhagsleg-
um óhæfuverkum á undanförn-
um árum, og jafnvel enn. Næst-
um á hverri opnu í DV er sagt frá
gerningum sem maður myndi
taka andköf af hneykslun yfir ef
maður væri ekki að kafna. Eilíf-
ar fréttir af glæpum sem menn
virðast komast upp með óáreitt-
ir gera andrúmsloftið í samfélag-
inu óbærilegt. Kannski er ekki
margt í réttarkerfi Bandaríkj-
anna til eftirbreytni – en þó voru
Enron-menn og endurskoðend-
ur þeirra hjá Arthur Andersen
snarlega hnepptir í varðhald með
vel mynduðum handtökum, áður
en byrjað var að efna til máls-
ins á hendur þeim. Slíkt hið sama
mátti reyna parið sem náði fúlg-
um fjár út úr milljarða-kjána og
tónskáldi sem trúði á samsæri
katólskrar leynimunkareglu á
hendur sér. Ekkert slíkt hér. Sér-
stakur saksóknari tekur af og til
rokur í yfirheyrslum, en af ein-
hverjum ástæðum njóta spari-
sjóðirnir friðhelgi.
Ekki hvarflar að neinum að
gera „eigur“ manna upptækar.
Því líkti góður vinur minn við
það að komið væri að mönnum í
bankaráni og þeir stöðvaðir við
þá iðju að sópa verðmætum ofan
í poka sína – en mættu samt eiga
það sem komið væri í pokana.
Skipbrot stefnu
Og svo væri Kristján Gunnarsson
tekinn í gegn í sjónvarpinu.
Kastljósviðtalið við Kristján
var ekki bara hans prívatmar-
tröð heldur horfðum við þarna á
skipbrot þeirrar stéttasamvinnu-
stefnu sem verkalýðshreyfingin
hefur rekið hér á landi alveg frá
því um 1980, og lýsir sér meðal
annars í því að æ oftar er talað
um „aðila vinnumarkaðarins“
sem eina órofa fylkingu með
sömu hagsmuni og sömu hug-
sjónir. Atvinnurekendur reynd-
ust ekki standa undir því mikla
trausti sem verkalýðshreyfingin
hefur auðsýnt þeim. Þeim hefur
ekki tekist vel að ávaxta fé launa-
fólks í lífeyrissjóðunum, heldur
töpuðust þar stórar fjárhæðir í
þeirri alheimsdellu sem íslenska
útrásin var. Og alltaf voru verka-
lýðsforingjarnir að reyna að vera
ábyrgir, sáu um að halda kaup-
kröfum niðri, sáu til þess að
verðbólga lækkaði, sáu til þess
að hjól atvinnulífsins snerust, og
svo framvegis. Og á meðan voru
atvinnurekendur upp til hópa
delerandi – kaupandi kvóta hver
af öðrum á uppsprengdu verði,
kaupandi bílaumboð, tuskubúðir,
hótel í útlöndum, stofnandi eign-
arhaldsfélög, tæmandi banka …
Og enn er ekki runnið af þeim.
Hófsömum kröfum verkalýðs-
hreyfingar mæta þeir með kröf-
um á hendur stjórnvöldum um
eilífan einkaaðgang útvegsmanna
að fiskimiðum landsins – sem
þeir eru fyrir löngu búnir að veð-
setja til andskotans án þess að
eiga þau. En verkalýðsforingjar
í öngum sínum geta tekið undir
næst þegar þeir heyra þenn-
an gamla rússneska slagara:
Krónulaus ég kúri í trekki kjúkur
kreistandi / Auðvaldinu er ekki
ekki / ekki treystandi.
Verðmætaskáld
Kannski er ekki margt í réttarkerfi
Bandaríkjanna til eftirbreytni – en þó
voru Enron-menn og endurskoðendur
þeirra hjá Arthur Andersen snarlega hnepptir í varð-
hald með vel mynduðum handtökum, áður en byrjað
var að efna til málsins á hendur þeim.
Guðmundur Andri
Thorsson
rithöfundur
Í DAG