Útvarpstíðindi - 03.02.1941, Blaðsíða 16

Útvarpstíðindi - 03.02.1941, Blaðsíða 16
Rödd frá lesanda. Hr. ritstjóri! Útvarpstíðindi ílytja að staðaldri „raddir hlustanda" um ýms atriði í dagskra út- varpsins. Ég ætla, að flestar þcssar raddir séu skrifaðar af yður. pér takizt s. s. a hendur að tala fyrir munn hlustenda, vera rödd þeirra gagnvart Ríkisútvarp- inu — leiðbeina þeim um mat a mönn- um og málum. í þessu öllu hafið þór frjalsar hendur. En þá kröfu eiga lesend- ur á hendur blaðinu, að einhver rökrænn þráður sé í slíkum dómum og umsögn- um. Annars er lesandanum misboðið. Nú œtla ég ekki að orðlengja þetta en benda á fáein dœmi. Einu sinni i vetur gerðuð þér þá at- hugasemd fyrirfram um mann, sem átti að tala um daginn og veginn, að rabb hans mundi verða laust í reipunum. Nú virðist mér svo, sem allt annað sé hœgt að setja út á „rabb" nema þetta, að það se á víð og dreif — laust í reipunum — þvi það er því einmitt œtlað að vera. pessvcgna er það rabb. En það, sem kemur mér til þess að skrifa þessar línur, er þó aðallega „rödd" yðar í síðasta blaði um Björn Sigfússon og erindi hans. þér segið að flutningur Bjöms hafi verið að sumu leyti glæsileg- ur og mjðg persónulegur. En í næstu línu er sagt að hann hafi gjörsamlcga þverbrotið helztu reglur um upplestur, að áherzlur hafi verið á hinum ólíklcgustu stöðum o. s. frv. Mér er nú spurn: Getur allt þetta samrýmst? Er í því rökrrcnn þráður? I næstu klausu er sagt um upplestur þórunnar Magnúsdóttur, að hann só per- sónulegur og skýr, — en að hún kunni lítið til upplestrar og skorti smekkvísi á raddblæ. Einnig í þcssu stangast fullyrð- ingar, svo að lesandinn veit ekki, hvert þér ætlið með hann. Loks er lokið lofsorði á Bjarna B.jörns- son fyrir frammistöðu í barnatíma, „því að honum tekst jafnan vel að skemmta áheyrendum". En rétt á eftir er efni það, sem Bjarni flutti, svo herfilegt, að það er til skammar fyrir Ríkisútvarpið, að slíkt sé flutt á vegum þess. petta á víst að vera það, sem kallað er að sla úr og í. En hver finnur rökræna hugsun í svona gagnrýni? Virðingarfyllst. Jón Eyþórsson. Ég þakka formanni útvarpsráðs, hr. J. E. fyrir bréfið, sem hér fer á undan og birti það með ánægju, enda hæfði það illa, að ég amaðist við gagnrýni á mín- um verkum, þar sem ég er við og við að iáta í ljós skoðanir mínar á því, sem aðr- ir gera — og ætlast helzt til þess, að dómar mínir séu athugaðir án þykkju, jafnvel þótt þeir feli ekki ætíð í sér ein- hliða viðurkenningu. — Og nú ætla ég ekki að bregða vana minum, heldur gagn rýna bréf Jóns Eyþórssonar — auðvitað í allri vinsemd. Um fyrstu malsgrein bréfs hans skal ég ekki fjölyrða, en aðeins taka fram, að yfirleitt skrifa ég fangamark mitt, „K.F." undir þær greinar, sem ég rita í Raddir hlustenda, þótt ég geri það ekki, er 6g rita annað efni blaðsins. Að því er snertir hina margumræddu athugasemd mína um erindi Sigfúsar Halldórs frá Höfnum, skal ég viðurkenna, að hún var að því leyti ekki fullkomlega viðeigandi, að hún kom fram áður en erindið var flutt, — en annars sagði cg aðeins „að hætt væri við, að rapp hans yrði laust í reipum, eins og stundum oftar" o. s. frv. — Okkur J. E. ber a milli um merkingu þessa orðatiltækis. páttur um daginn og veginn tel 6g að þurfi alls ekki að vera „laus í reipunum". Jafnvel þótt fyrirlcsarinn taki til umræðu nokk- ur fjarskyld cfni, þá gctur hann gert 248 UTVARPSTIÐINDI

x

Útvarpstíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Útvarpstíðindi
https://timarit.is/publication/715

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.