Útvarpstíðindi - 03.02.1941, Blaðsíða 19

Útvarpstíðindi - 03.02.1941, Blaðsíða 19
Raddlausar konur. Allt er breytingunum undirorpið. Hin fríðasta blómarós getur eftir nokkur ár orðið á að líta sem fölnað blóm. þannig er og með raddir manna — og ekki síður kvenna —. Söngvarar verða að hœtta að syngja á miðjum aldri. En ég œtlaði að fara að tala um upp- lestur og raddlausar konur. því miður er það staðreynd, að konur missa oft fyrr styrkleika raddar sinnar en karlmenn og taka seinna eftir því s.jálfar, og þessi síð- ast nefndi eiginleiki þeirra er náttúrlega agætur, nema fyrir þá, sem þurfa að. hlusta á þær Iesa í útvarp eða syngja. En vegna þeirra, sem hlusta, eru þSssar línur fyrst og fremst ritaðar, því að þeir hafa þó, þrátt fyrir alla nærgætni, sem sýna ber þessum konum, nokkuð til síns máls, er þeir mælast til þess við útvarps- ráð, að það hafi þa einnig í huga, er l'að raðar fólki á dagskrána. Ég vil ekki nefna nöfn, en ég hef sér- staklega í huga tvær konur, sem mjög oft lesa upp í útvarpið.þær hafa báðar glatað þeim raddstyrkleika, sem til þess þarf að vera aheyrilegar. Lestrarlag þeirra minnir of mikið á rennandi læk, sem aldrei skiptir um tón. Ritverk þeirra myndu tvímælalaust njóta sín betur, ef einhver læsi, sem betri rödd hefur. Á samkomum fer auðvitað bezt á þvi, að höfundar lesi sjálfir upp úr ritum sínum, jafnvel þó að nokkrir brestir kunni að vera á því, að þeir lesi vel, þvi að þá A persónuleiki þeirra að bæta það upp, sem skortir á upplestrarsnildina. í útvarpi er öðru máli að gegna. J)ar yerð- ur að gera a. m. k. lágmarkskröfu, jafn- vel þó hlut eigi að máli merkir rithöf- undar, þeir verða að lesa áheyrilega. J. Um málaralist. í útvarpinu eru oft erindi um skáld- skap, um tonlist og um flest sem 'nðfnum tjáir að nefna. En hvers vegna er aldrei stakt orð um málaralist? Við eigum lærða málara, prýðilega greinda menn og marga pennalipra. Hvers vegna er aldrci leitað til þessara manna og þeir beðnir að flytja erindi um malaralist? það er til mikið af listhneigðu ungu fólki i landinu, sem gjarna vildi fá að heyra (ieitthvað um þessi efni. Hvers eiga þeir 'að gjalda, að fá aldrei orð í útvarpinu um þessi ahugamál sín? K.D. Nýmæli Páls ísólfssonar, „Takið und- ir", er vinsælt og er það reyndar marg- •. rætt mál, og fáu við að bæta. Ekki hef ég neins staðar í Dölum orðið var við ' það, að „tekið væri undir" þennan lið, en það er hlustað rækilega á hann. — Mjög þarflegar eru leiðbeiningar Páls og loiðróttingar á ýmsum kórvillum, sem gcngið hafa ljósum logum í söng almenn- ings. Hlustandi í Dalasýsln. UBI VIÐLÖG, frh. 1. Hér er gott að dansa, hér er stofan ný. Hún er öll tjölduð og þakin með blý. En fólkið anzar: 2. Gott sé þeim, sem glatt hafa sinni. —Guð sé með oss öllum hér inni. Síðan skipar það sér í raðir á gólfinu, karlar og konur haldast i hendur. Og af því að við ráðum yfir þessu fólki, skul- við biðja það að fara með nokkur falleg viðlög, fyrst þau, sem fjalla um sjálfan dansinn. — Og nú kemur það fram og kveður: 1. Heyrði ég hörpunnar hljóm — suður undir ey. — Sveinn hinn ungi leikur þar við þá vænu mey. 2. Dansinn undir hllða, hann var sig svo seinn. — Átján voru konurnar, — en karlinn einn. 3. Brúðir stilltar blíðlega þegnum anza. — Heyrið þið piltar, hvernig stúlkan dansar. 4. Blessi drottinn berin á þvi lyngi. — Hægt og lengi harpan mín syngi. — 5. Hér kemst ekki gleðin á, þvi nóttina syrtir. — Við skulum dansa betur, þegar birtir. 6. Ekki er dagur enn — og vel dansa vífin. 7. Taki sá við dansi, — sem betur kann og má. — Látum herinn brynjaðan — borgunum ná. 8. Stígum fastar á f.jöl — spörum ei vorn skó. — Guð má ráða, hvar við döns- um önnur jól. Frh. ÚTVARPSTÍÐINDI »1

x

Útvarpstíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Útvarpstíðindi
https://timarit.is/publication/715

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.