Musica - 01.03.1949, Blaðsíða 20

Musica - 01.03.1949, Blaðsíða 20
25 krónur voru árslaun orgelleikara Viðtal við Kristinn Ingvarsson orgelleikara Kristinn Ingvarsson er fæddur 27. júní 1892, að Brúnavallakoti, Skeiðarhrepp, Arnessýslu, sonur hjón- anna Ingvars Sigurðsonar bónda og Gunnvarar Jónsdóttur. Kristinn Ingvarsson er fróður um margt og ánægju- legt við hann að tala, og efalaust er saga hans svipuð sögum margra íslenzkra orgelleikara sem hafa orðið að berjast við fátæktina aJla æfi, til að geta sinnt starfi því, sem er þeim kærast. Ljósmynd: Muxica. Ég ólst upp með foreldrum mínum til 8 ára aldurs, enn þá varð ég að fara til vandalausra „segir Kristinn Ingvarsson" enn ég var sannarlega heppinn að kom- ast til einmitt þessa fólks, því að það var mér sérstak- lega gott! „Hvenær kynntist þú orgelinu fyrst?". Þá var ég, að ég held 10 eða 11 ára og hafði farið með mömmu, að heimsækja bróður minn, enn hann var hjá Helga, bróður séra Skúla Skúlasonar, prófasts fyrstu æfingu æfði „Götterdámmerung" eftir Wagner án „partítúrs", og eftir það báru hljóðfæraleikararnir takmarkalausa virðingu fyrir Toscanini. Er stríðið braust út 1914 snéri Toscanini aftur til ítalíu og vann þjóð sinni mikið gagn öll stríðsárin, 1918 fór hann aftur til Bandaríkjanna, enn var kall- aður aftur til Italíu 1921 til að opna Scala söngleikja- húsið er hafði verið lokað síðan 1917. 1927 fór hann aftur til Bandaríkjanna til að taka þar við stjórn Philharmónisku hljómsveitarinnar í New York. Hin næstu ár þar á eftir fór hann í hljómleika- ferðir til Everópu m. a. til Bayreuth, enn þar stjórnaði hann „Parsifal" og við burtförina úr háborg hinnar Wagnersku tónlistar sagði hann þessi bitru orð: „Þegar- ég kom hingað, fannst mér ég stíga á helga jörð, enn þegar ég nú fer 'héðan, finnst mér ég yfirgefa trúðaleikhús". Árið 1933 var reynt að fá Toscanini aftur til Bayreuth, enn það tókst ekki. Arið 1931 gerðu landsmenn hans aðsúg að honum vegna þess að hann neitaði að leika þjóðsöng fasist- anna „Giovanezza" auk þess sem hann mótmælti ofsóknum þeim er starfsbræður hans urðu fyrir í Þýzkalandi. 1940 kom enn stríð yfir hið ástkæra föðurland Toscanini, enn hann var á móti stefnu Mussolini, og lagði mikið fram til sigurs Bandamanna í styrjöldinni. Strax eftir stríðslok árið 1946 fór Toscanini aftur til ítalíu til að opna Scala söngleikjahúsið í Mílanó í annað sinn, og þá var honum tekið sem hetju, sem þeim manni er hafði gert öllum ítölum meira til að kynna verk ítalskra tónskálda, og honum stóð jafnvel til boða að verða forseti 1. ítalska lýðveldisins, cnn hann hafnaði því, hann sem var konungur tón- listarinnar, hins helgasta og hreinasta er hinu óhamingjusama mannkyni hafði tekist að skapa, kærði sig ekki um að verða skítmokari, í hinu rotna og viðunstyggilega laumuspili hinna spiltu pólitíkusa mannkynsins, sem af bestu getu reyna að steypa mannkyninu í glötun og niðurlægingu. Enn stendur hin aldni meistari í fararbroddi fræg- ustu bljómsveitar veraldarinnar, og nær út úr tón- verkunum öllu því bezta sem hægt er að ná, já jafn- vel hinu ómögulega. T. A. 20 MUSICA

x

Musica

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Musica
https://timarit.is/publication/725

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.