Nýtt og gamalt - 01.01.1914, Qupperneq 70

68
heitir Östreicher. Hann hefir og rit.að
um þetta mál ritgerð1), sem spreng-
lærð og skarpvitur þykir. Hann telur
sig sanna það, að Móse hljóti að
vera höfundur allra laganna í 2.,
3. og 5. Mósebók, en hallast að frum-
ritakenningunni í sögulegum köflum
Mósebóka. —Siðustu árin fjölgar þeim,
sem ráðast gegn sjálfri frumritakenn-
ingunni. Hefir einkum B. D. Eerd-
mans prófessor í Leiden vakið eftir-
tekt í því efni. Siðan 1908 hefir
hann smágefið út bækur eða hefti
um g. testam. (4 eða 5 eru komin út),
sem heita einu nafni Alttestament-
lichen Studien2 3 * * * *). í formála 1. heftis
segir hann: „Jeg segi skihð við Graf-
Kuenen-Wellhausens stefnuna, og jeg
mótmæli yfirleitt hinni svo nefndu
nýju frumritakenningu". Hann sýnir
meðal annars fram á, að það nái engri
átt að skift.a Mósebókum í frumparta
eftir því hvar guðsnöfnin Jahve og
Elohim standi í elsta hebreska text-
anum, sem nú er kunnur, Massoreta
textanum svo nefnda, því að þessi
nöfn sjeu ekki alstaðar á sömu st.öð-
um í „Septúaginta"8), sem gjörð hafi
1) I)as Reich Ohristi 1911 nr. 3—4.
2) 'Útgefandi Töpelraann í Giessen.
3) Svo or nefnd elst.a þýóing gamla
testament.isins á grisku. Sögusagnir Begja,
að 72 (70 = septuaginta) lœrðir Gyðingar
í Alexandríu hafi þýtt hana á 3. öld fyrir
Krist, en nú er talið sannað að hún sje
nokkru yngri (frá fyrri hluta2. aldar f. Kr.).