Prentarinn - 01.09.2002, Blaðsíða 18

Prentarinn - 01.09.2002, Blaðsíða 18
Stjórn Nðrdisk í iraí'isk'tJfiióii seJJ.ri 'á.lfuiciinrfi' vinnunclftd ttl .ið lati l.;: ;yl'irju,niréttisdíigskni;NGlJ. Fyislt . fuiidurihn.var halfli.nn í Firihlaridj og Jiamkvæiiidáfurídui' nefndaíinnar var haldmh.i jióvcmbw i'Sýjhjóö. Néfrídiri skilgreindí.'mat og tók sanian útdratt um störf sj'n. 1 um- ræðiinum korrí fram aðáðildarfélög NGU hafa jafriréttisáætlánir og sér- stök jafriréttismarkmið í fyrirtækj- um, sem þvi miður héfur verið erfitt að hrinda í framkvæmd. Nefndin tók saman skjal sem inniheldur ábendingar og markmið bæði til styttri og lengri tíma fyrir stjórn NGU og aðildarfélög þess varðandi jafnréttismálin, jafnréttisstarfið á að vera sýnilegt í starfsáætlunum allra aðildarfélaga NGU, svo og á vefsið- um aðildarfélaganna. Möguleikarnir fyrir konur og karla til að taka þátt í ákvörðunum í fyrirtækjum eru orðnir réttlátari á Norðurlöndum. Ögranir atvinnulifsins fara saman með breytingum á vinnuskipulagi, alþjóðavæðingu og harðnandi sam- keppni á vinnumarkaði. Þekkingar- kröfur vaxa, sem hefur sín áhrif á menntun og vinnuskipulag. Að læra allt lífið og markviss tæknivæðing helst í hendur. Samspil og samræm- ing atvinnulífs og fjölskyldulifs stendur eftir sem áleitin spurning. Að uppræta launamisréttið stend- ur eftir til lausnar fyrir verkalýðs- hreyfinguna. Þróunin að réttlátu launafyrirkomulagi er byrjuð en það á eftir að gera mikið. Jafnréttis- nefndir á vinnustöðum ættu að vera gott verkfæri við upprætingu á launamisrétti. Það verður stöðugt mikilvægara að fá karlana til að taka þátt í jafnréttisstarfinu. Réttur- inn og möguleikarnir til að sinna föðurhlutverkinu, aó sameina vinnu- og fjölskyldulíf, er áskorun, sem krefst bæði breytinga á lands- lögum auk mýkri aðgerða. Menntun hefur bætt stööu kvenna bæði í atvinnulífinu og stjórnmál- um, en hún hefur enn ekki haft í för scr jatiitiítli á vinnustöðunum. ! Franiabraiít'kvenna þróast hajgar og iTáun þciii'ii ciu lægri en karlánna. ; Jalhréttí.kemiir ekki af-sjálfu sén Draurnsjðn vcrður bara a'ó vcrulcika meO vinnu'. Stór skref verða tæplega tekin, en."stefna almúgans leiðir í rétta áft,' lýlaöur verður bara að hafa þrék til að vekja áhuga. Jafnréttis- starfið krefst þekkingar um þann kraft sem viðheldur pjafnrétti. Að hluta til erum við konur búnar að venja okkur við kúgun í fram- kvæmd. Oft er þessi kúgun opinber. Árangur til að bæta stöðu kvenna krefst þekkingar og vilja. Hið eigin- lega starf á sér stað á vinnustöðun- um. Konur eru tilbúnar að mæta erf- iðum áskorunum í atvinnulífinu. Þær hafa ný sjónarmið og ákveðnar skoðanir um betrumbætur og gæði atvinnulífsins, en hæfileikar kvenna eru ekki nýttir nógsamlega enn. Menntunarval er enn oft kynbundið og það stjórnast ennþá af sjónar- miðunum og ranghugmyndunum um verkaskiptingu kynjanna. Jafnréttið er á leiðinni að verða metið að verðleikum. Jafnrétti í framkvæmd bætir andrúmsloftið, eykur ánægju i starfi og eykur framleiðni. Reynslan er góð af jafn- rétti í framkvæmd. Vinnuhópar sem eru að vinnu fyrir jafnrétti hér og erlendis eru ólikir og innan sömu vinnuhópa er staðan mismunandi. En hægt er að reyna að koma á jafnrétti þegar maður uppgötvar að um sameigin- legan áhuga er að ræða. I starfsem- inni er mikilvægt að veita bæði hinu opinbera og hinu óopinbera vinnuskipulagi athygli, annars er hætt við að úrbótum sé skeinuhætt. Það er gott í báðum tilvikum að þekkja hvaða kraftar eru til trafala gegn breytingum og hvaða kraftar styðja við bakið á breytingum. Islenskt samfélag hefur á skömmum tíma tekið stórstígum breytingum. Þær varða bæði at- vinnulíf og fjölskyldulif, áform okkar um hvernig við viljum hagaSí eigiri'lífi, og væntingar um sanil'c- lagslega þjónustu. Almenn lifskjör hafa aldrei vciið.bclri. Hlivrverk pg viðhon'kynjanná-hafa leyst úr alda- gömliirn viðjum.'Mannauður,' sí- mennttin og samræming starfs pg . einkaiífs eru hugtok sem riú erú'.'.ó hvers'riianns vörum én voru.það ekki fyrir fáum árum. Á sama tima hefur upplýsinga- pg tæknibyltingin gerbreytt starfsháttum flcstra fyrir- tækja. Þá hafa samtök launafólks og atvinnurekenda ásamt löggjafar- valdinu aukið almenn réttindi okkar á vinnumarkaði. Kannski hefur mesta breytingin gerst í hugum okkar. Þeim fjölgar stöðugt sem uppgötva að langur vinnutími þarf ekki að vera ávísun á lífsgæði. Há laun eru jafnvel ekki mælikvarði á lífshamingju. Langur vinnutími er heldur ekki trygging fyrir góðum afköstum eða vel unnu verki, eins og stjórnendur í atvinnu- lífi hafa í vaxandi mæli sannreynt. Við spyrjum núna um starfsánægju og vellíðan á vinnustað og gerum kröfu um að í starfsumhverfi okkar felist hvatning og stuðningur til áframhaldandi persónulegs og fag- legs vaxtar. Æ fleiri, fólk af báðum kynjum, láta það sig miklu skipta að þeim sé gert kleift að sinna með reisn þeim ólíku hlutverkum sem þeir gegna samtimis þvi að vera starfsmenn á vinnumarkaði, sem foreldrar, sem börn foreldra sinna, sem afar og ömmur, sem þátttak- endur í félagsstarfi, sem eiginmenn og eiginkonur, sem vinir og samfé- lagsverur. Þetta eru hlutverk þar sem við höfum gefandi skyldum að gegna gagnvart öðrum. I vaxandi mæli teljum við líka að við höfum skyldum að gegna gagnvart okkur sjálfum - að viðhalda heilbrigði okkar, sinna áhugamálum, símennt- un og einstaklingsþroska. Við get- um fært góð rök fyrir því að með því að taka ábyrgð á sjálfum okkur P&ð þessu Jeyíkséufo<yið itm lef&að axla ábyrgö gagnvart okkar nánustu, atvinnúli"fí:'og samfclagi. Áhcrsla cr lö'gð á ap'iínieði og valkostir uni^ sveigjanlíjifea'verða að miðast við .'¦».. þarfir starfsmanria.og þá'starfsemi -.. sem fram fer á hverjum vinriustað. ;Möguleikinn á að samræma stárf pg einkalíf vegur þungt við: val á frani- tíðarvinnustað eða, ef hann er ekki fyrir hendi, við ákvörðun um að segja upp starfi. Ein mesta breyting á viðhprfum fólks hin síðari ár kemur fram í því að það eru ekki aðeins kpnur eða mæður ungra barna sem láta sig þetta miklu varða. Karlmenn, lika þeir ungu sem stefna á sérfræði- eða stjórnunarstörf, fylla þann flpkk í vaxandi mæli. Samræming starfs pg einkalífs er því ekki jafnréttis- mál í gömlum skilningi þess prðs, heldur mikilvæg fyrir alla starfs- menn pg starfsemina sjálfa. Mikilvæg breyting hefur átt sér stað í fæðingarprlpfi karls pg kpnu, núna í ár geta þeir tekið sér frí í 2 mánuði, í fyrra gátu þeir tekið 1 mánuð og á næsta ári (árið 2003) geta þeir tekið 3 mánuði. í raun geta þeir gert betur, því skipting fæðingarorlofs er núna þannig núna að konan á 3 mánuði, karlinn á 2 mánuði og saman eiga þau 3 mán- uði sem þau geta deilt að eigin ósk. Þetta er breyting til batnaðar fyrir okkur konur, þvi þá eru skilaboð til fyrirtækjanna að karlar geta líka farið í barneignarfri, rétt eins pg við, til að sjá um barn (eða börn sín). Þetta er mjög stórt skref í átt að jafnrétti. Hver vegferð, hversu löng sem hún er, hefst á einu skrefi. Mig langar að enda mínar línur á að hvetja fólk til að skpða vefsiðu pkkar (FBM) því margt skemmti- legt verður um að vera hjá félagi pkkar i vetur. Vigdis Ósk Sigurjónsdóttir. \^ 11 PRENTARINN

x

Prentarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Prentarinn
https://timarit.is/publication/952

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.