Prentarinn - 01.09.2002, Blaðsíða 8

Prentarinn - 01.09.2002, Blaðsíða 8
Sælkeraveisla sjávarsíðuna Hin árlega skemmtiferð eldri bókagerðarmanna anno MMII hófst kl. níu að morgni þriðjudaginn 13. ágúst 2002 frá Umferðar- miðstöðinni í Vatnsmýrinni, stundvíslega eins og vant er, með 102 gesti og varþað metfjöldi og í fyrsta skiþti sem hóþurinn er talinn með þriggja stafa tölu. Ekið var áleiðis til Suðurnesja og suðurstrandarinnar, gegnum Kópavog framhjá Þinghólnum þar sem íslendingar voru neyddir undir byssukjöftum, sumir segja með hýðingu, til að sverja eið að einveldi Danakonungs árið 1662 og lögmaður íslands skrifaði und- ir með tárin í augunum. Áfram var haldið gegnum Hafnarfjörð og ekin Krísuvíkur- leið gegnum Kapelluhraun, fram- hjá Fjallinu eina og yfir Sveiflu- háls til Kleifarvatns og þar var stansað tvisvar í fegursta veðri, blankalogni, sólarlitlu og hlýju veðri. Þarna sást hve mikið hefur lækkað í vatninu eftir síðustu Suðurlandsskjálfta, um marga metra og víða hægt að ganga þurrum fótum eftir vatnsbotnin- um, en vatnið er um 100 metra að ^— w r'' ^RP^'^HHHKSðÉ iírTrf ^i -1 J 1 Orkuboltinn Skúli Helgason lœtur ekki deigan síga. dýpt, svo lítið sér á og það mun ná sömu vatnsstöðu og fyrr. Handan við vatnið benti leiðsögu- maðurinn á Fell sem heitir Gull- bringa og halda margir að þar sé komið nafnið á Gullbringusýslu en sumir, eins og Björn Þorsteins- son sagnfræðiprófessor, telja að þarna geti verið um ranga þýð- ingu á danska nafninu „Guld- bringe" að ræða, en Danir töldu þessa sveit með fiskafurðum og brennisteini mikla gullnámu sem skaffaði gull í fjárhirslu konungs. Þetta er þá svipuð þýðing og þeg- ar „krydsild", sem er sama orðið og „crossfire" á ensku, var þýtt sem kryddsíld og lifir nú góðu lífi. En um Danina má segja að Kaffidrykkja við sjávarsíðuna eftir vel heppnaða humarveislu. Nú var Herdisarvík framundan en þarna dvaldi Einar Benedikts- son skáldmæringur og heimsmað- ur síðustu æviár sín ásamt Hlín lagskonu sinni, eða sambýliskonu eins og núna myndi vera sagt. Hlín tók við honum þegar hann hafði orðið fyrir andlegum, lík- amlegum, veraldlegum og fjár- hagslegum áföllum. Hún kom frá Ameríku til að hjúkra honum síð- ustu æviárin. Kannski var hann stóra ástin í lífi hennar og hún tók við honum þegar allir höfðu snúið Erlendir timburkaupmenn að skoða kirkjustœði viö Englavik eða hress- ir bókagerðarmenn afsiappaðir við sjóinn? þeir reyndust hinir bestu hús- bændur þegar upp var staðið og skiluðu okkur íslendingum þjóð- argersemum okkar, þegar sam- bandinu lauk, með hinum frægu orðum: „Flatöbogen. Vær saa god." Næst var ekið að borholu rétt hjá vatninu og hún skoðuð. Þarna rétt hjá er Krísuvíkurskólinn, sem fyrst átti að hjálpa unglingum sem gekk illa í skóla og síðar unglingum sem ánetjast höfðu eit- urlyfjum, en þetta rann allt út í sandinn og nú stendur þetta allt autt. við honum baki, þessum glæsi- lega eldhuga, sem setti mikinn svip á síóustu öld. Hann barst mikið á, var höfðingi heim að sækja, stofnaði Fossafélagið og lét teikna Búrfellsvirkjun, mjög líka þeirri, sem síðar var reist. Hann þótti djarfur í peningamál- um, reyndi að selja norðurljósin og seldi Þúfu í Ölfusi og þegar kaupandinn vildi fá eignina af- henta, sagði Einar að hann gæti tekið hvaða þúfu, sem hann vildi. Hlín bjó Einari gott heimili í Her- dísarvík, var honum móðir, kona, meyja, eins og sagt er og skammt- aði honum brennnivínstár á hverjum degi, til að sefa óróa heimsmannsins. Vonandi hlaut Hlín umbun ástar sinnar og þessi síðustu ár þeirra beggja voru un- aðstími, sem hún hefur ekki viljað missa af. Strandarkirkja var næsti áfangi, ekið var framhjá Hlíðarvatni, Vogsósum og Selvogi að Engla- vík. Strandarkirkja er ein af rík- ustu kirkjum íslands vegna áheita og í mörg ár var fastur dálkur í Morgunblaðinu „Aheit á Strand- arkirkju". Sagt er að erlendir kaupmenn með fullt skip af timbri hafi lent í sjávarháska við ströndina og heitið að byggja kirkju þar sem þeir næðu landi, ef þeir næðu landi og héldu lífi. Þeir fengu mjúka lendingu í gegnum brimskaflinn í Englavík og þeir stóðu við orð sín. Kirkjan var reist 1888 og er mjög falleg og vel við haldið. Nú var haldið framhjá Hlíðar- dalsskóla, Þorlákshöfn og yfir Óseyrarbrú til Eyrarbakka, sem einu sinni var aðalhöfn Suður- lands, mikill menningarstaður og mikið umleikis. Þar var reist hús sem þótti svo mikið til koma, að það var bara kallað „Húsið" til aðgreiningar frá öllum kofunum, sem voru aðallega úr mold og torfi og kannski timburburst. Þarna dvaldist Kiljan árið 1945 þegar hann samdi Islandsklukk- una, sem er magnþrungin saga, kannski hans besta og fjallar m.a. um Snæfríði íslandssól, hið ljósa man, sem vildi heldur þann versta en þann næstbesta og giftist Magnúsi í Bræðratungu, sem barði hana eins og harðfisk, ef ekki líkamlega, þá andlega og drakk og svallaði og hélt framhjá henni. Einnig fjallar sagan um 8 PRENTARINN

x

Prentarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Prentarinn
https://timarit.is/publication/952

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.