Fréttatíminn - 13.09.2013, Page 68
Í takt við tÍmann anna marsibil Clausen
Kaupir föt á flugvöllum
Anna Marsibil Clausen situr í ritstjórastól tímaritsins Monitor meðan Jón Ragnar Jónsson er í feðraorlofi. Anna Marsý,
eins og hún er jafnan kölluð, verður 24 ára á sunnudaginn og er að læra bókmenntafræði auk þess að starfa sem al-
þjóðasamskiptafulltrúi Stúdentaráðs. Hún á pastavél og spilar gamla Pokémon-leiki á símanum sínum.
Staðalbúnaður
Ég klæði mig aðallega í föt sem mér finnst
þægileg hverju sinni og það getur verið öll
flóran. Síðastliðið ár hef ég verið mikið á
flakki fyrir hönd Stúdentaráðs og hef því
keypt mikið af fötum á flugvöllum. Mér
tekst oft að finna einhverja skrítna hluti
í búðum sem aðrir líta ekki á. Ég er
almennt þekkt fyrir að vera svolítið
litrík í klæðavali. Þegar ég var í
Versló var ég mikill „rebell“
gegn hinni stöðluðu Vers-
lóímynd. Ég lærði til dæmis
ekki að ganga í hælum
fyrr en eftir Versló. En
síðan þá hefur skósafnið
farið sístækkandi og mér
þykir rosa vænt um það í
dag.
Hugbúnaður
Þegar ég fer á djammið finnst mér
ég orðin háöldruð. Ég finn hrukkurnar
myndast í andlitinu þegar ég sé raðirnar
á b5. Einhver veginn, sama hvað á gengur,
enda ég alltaf á gamla góða Næsta bar.
Maður getur alltaf stólað á að þar er mikið
af fólki sem maður þekkir og sjaldan ung-
meyjar í magabolum sem fá mig til að finn-
ast ég vera fertug. Sem stúdent getur verið
fínt að fara á Stúdentakjallarann. Þar getur
í sumum tilvikum verið ódýrara að fá sér
að borða en að elda fyrir sig einan. Svo er
bjórinn alltaf á tilboði fyrir nemendur sem
sakar ekki. Ég voga mér ekki inn á Austur
en á daginn er þar Beyglubarinn sem ég hef
tekið ástfóstri við. Sætkartöflufranskarnar
eru alger snilld á þreyttum sunnudags-
morgnum. Ég hef lítinn tíma fyrir sjónvarp
en ég horfði á alla þættina af Orange is
the New Black í einni bunu um daginn og
fannst þeir alger snilld. Það var skemmti-
legt að sjá þátt um konur sem snýst ekki
bara um tísku og karlmenn. Við kærastinn
eigum árskort í Bíó Paradís og fötum alltaf
einu sinni í mánuði og sjáum eitthvað þar.
Vélbúnaður
Ég hef alltaf verið tiltölulega tækniheft
en ég brotnaði undan hópþrýstingi og
fékk mér iPhone. Ég rétt svo kann á hann.
Fyrir utan þetta hefðbundna, Facebook,
Instagram og fleira, var ég að ná mér í app
um daginn sem gerir manni kleift að spila
gamla Pokémon-leiki. Það er hápunktur
nördaskaparins en ég skammast mín ekk-
ert fyrir það. Þar fyrir utan þykir mér rosa-
lega vænt um Kindilinn minn þó ég hafi því
miður lítinn tíma til að lesa bækur. Hann
kemur ekki í staðinn fyrir alvöru bækur en
er ansi góð viðbót.
Aukabúnaður
Ég er nokkuð virkur kokkur. Ég fékk
pastavél í jólagjöf í fyrra og hef dundað
mér smá við pastagerð en skemmtilegast
finnst mér að elda djúsí kjötsúpur. Eldhúsið
á það líka til að verða svolítið skrautlegt
eftir mig þegar ég elda. Þegar ég fer út að
borða vil ég helst fara á staði sem bjóða upp
á mat sem ég get ekki eldað sjálf. Ég hef
ekki enn fundið sushi-stað í Reykjavík sem
mér finnst óspennandi. Svo finnst mér sér-
staklega gaman að borða etnískan-mat, til
dæmis indverskan. Ég þykist vera dugleg
að hjóla en eftir að ég byrjaði að vinna í
Hádegismóum neyddist ég til að nýta mér
strætó á ný. Ég fór hringinn í sumar sem
var rosalega gaman þrátt fyrir slæmt veður.
Næst á dagskrá hjá mér að fara á ráðstefnur
fyrir hönd Stúdentaráðs. Í næstu viku fer
ég til Litháen og í nóvember fer ég til Zag-
reb. Vonandi get ég notað hádegishléin til
að sjá smá af borgunum. Ég bjó einu sinni
í Árósum og mig langar til að búa aftur í
Danmörku en þá í Kaupmannahöfn. Mér
líður mjög vel „á dönsku“.
Kiran Desai er einn
fjölmargra gesta á
Bókmenntahátíð.
Hún er fædd á Ind-
landi en býr í Banda-
ríkjunum. Þekktasta
verk hennar, The
Inheritance of Loss
frá árinu 2006, er
væntanleg á ís-
lensku.
bókmenntahátÍð lÍf og fjör Í reykjavÍk
Lesendur dansa
við höfunda
Bókmenntahátíð
í Reykjavík var
sett í ellefta sinn
á miðvikudag en
gleðin stendur
alla helgina með
ýmsum upp-
ákomum sem
leiða saman rit-
höfunda, lesendur
og útgefendur.
Hátíðin var fyrst
haldin 1985 að
undirlagi Thors
Vilhjálmssonar,
Einars Braga og
Knut Ödegård, þá-
verandi forstöðu-
manns Norræna
hússins.
Hátíðin festi
sig fljótt í sessi og
þykir með þeim
mikilvægari í
Norður-Evrópu.
Fjöldi rithöf-
unda, íslenskra og
erlendra, taka þátt í hátíðinni en sem fyrr er aðals-
merki hennar nálægð lesanda og höfundar.
Á föstudag hefst upplestrarkvöld í Iðnó klukk-
an 20. Þar lesa höfundar upp á móðurmáli sínu
en þýðingar verða fáanlegar. Þau sem fram koma
eru: Hermann Stefánsson, Madeline Miller frá
Bandaríkjunum, Kim Leine frá Danmörku, Svetl-
ana Alexievitch frá Hvíta-Rússlandi, Steve Sem-
Sandberg frá Svíþjóð og Hugleikur Dagsson.
Í Norræna húsinu verða viðtöl við erlenda höf-
unda á milli klukkan 12 og 14 á föstudaginn og á
milli klukkan 13 og 15 á laugardaginn.
Að kvöldi laugardagsins verður slegið upp
Bókaballi Bókmenntahátíðarinnar í Iðnó. Gleðin
hefst klukkan 21.30 og Ágústa Eva og hljómsveit
Ómars Guðjónssonar leika fyrir dansi. Þarna
gefst lesendum tækifæri til þess að dansa við
uppáhaldshöfundinn sinn en nándin milli þess
sem skrifar og þess sem les verður varla mikið
meiri.
Anna Marsý segir að sér líði eins og háaldraðri konu þegar hún
lendir í röðum á skemmtistöðum. Sama gildir þegar hún sér yngri
stelpur í magabolum á djamminu. Ljósmynd/Hari
68 dægurmál Helgin 13.-15. september 2013