Þjóðin: tímarit sjálfstæðismanna - 01.10.1939, Qupperneq 6

196
Þ J Ó Ð I N
þekkja þá og varast? Þessari spurn-
ingu er mjög erfitt að svara, fyr-
ir þann, sem i fyrsta sinn er að
leggja út i lífið.
En hafið þetta til marks:
Sá maður, sem æfinlega ræðst á
garðinn, þar sem liann er lægstur,
og siiilar á lægstu og auðvirðileg-
ustu hvatir manna, hann er engan
veginn líklegur til að frjóvga liuga
ykkar eða skapa traustan grund-
völl að lífsskoðun ykkar.
Málstaður slíks manns þolir ekki
samanhurð við önnur viðliorf, hann
þolir ekki dagsins ljós.
Slíkir menn eru vilanlega afar
hættulegar bakteríur í þjóðarlíkam-
anum, sem valda mannskæðum,
hryllilegum sjúkdómum og mein-
semdum. Þessir menn eru sníkjudýr
þjóðfélagsins, þeir eru ránplöntur,
sem valda kyrkingi nytjagróðursins.
Garðyrkjumaðurinn gengur ekki
að þvi gruflandi, að ef hann hyggst
að fá viðunandi uppskeru úr jarð-
eplaakri sínum, þá er frumskilyrði
þess góð hirðing, þ. e. útrýming
snikjudýra og ránplantna.
Það er ekki einasta, að afrak
garðyrkjunnar verði minna, heldur
verður varan öll lakari.
Það sama á sér stað í þjóðfélag-
inu.
Ef arfagróður þrífst þar vel, þá
verður hann vitanlega lífsþrótti og
ljósþrá nytjaeinstaklinga þess að
fjörtjóni.
Mér er ljós nauðsyn þess, að grafa
fyrir þetta krahbamein þjóðarinn-
ar, sem smátt og smátt mun sjúga
úr henni merg og hlóð.
Þess vegna taldi ég það skyldu
mína, að verða með þessum fáu
línum öðrum til vakningar, og vara
þá við hættunni.
Ég taldi mér skvlt að afhjúpa
þessa varasömu boðbera, sem sitja
um ykkur, ungu félagar, eins og
Satan um sál manns.
Látið þeim ekki takast að tæla
ykkur út á braut siðspillingar og
samvizkuleysis, út á braut glötun-
ar og guðsliaturs, út á braut þá, er
liggur til neðanjarðarhvelfingar ó-
vætta þjóðarinnar.
Gefið þeim maklega ráðningu,
með því að hefjast nú þegar handa
um upprætingu og hreinsun þeirra
úr þjóðfélagi voru.
Þá fvrst getið þið, synir vkkar og
dætur, verið óhult fyrir mann-
skemmandi áhrifavaldi auðvirði-
legasta baráttuflokksins á íslandi.
Sigurður Haraldsson.