Fréttablaðið - 10.04.2014, Qupperneq 27

FIMMTUDAGUR 10. apríl 2014 | SKOÐUN | 27
Síðustu vikur hafa mál-
efni Landbúnaðarháskóla
Íslands verið áberandi
í fjölmiðlum. Tilefnið
er fyrirhuguð samein-
ing skólans við Háskóla
Íslands. Um samein-
ingarhugmyndina sýn-
ist sitt hverjum. Heim-
óttur, nágranni minn,
bendir á að samstarf við
myrku öflin í Reykjavík
kunni ekki góðri lukku að
stýra. Maður réttir þessu
fólki litla fingur og það
tekur báða handleggina.
Öðrum verður tíðrætt
um samlegðaráhrif við rekst-
ur gæðakerfa og nauðsynlegra
námskeiða á meistara- og dokt-
orsstigi. Hér er ávinningurinn
augljós og greinilega sýnu meiri
fyrir litlu eininguna. Heimóttur
telur hins vegar ljóst að kennsla
í búfjárrækt endi öll í Húsdýra-
garðinum og jarðræktarnámið í
Grasagarðinum þar við hliðina á.
Galli á gjöf Njarðar
Skóla þessum var ýtt úr vör meira
af vilja en mætti 2005 með sam-
runa Rannsóknastofnunar land-
búnaðarins, Garðyrkjuskóla rík-
isins og Landbúnaðarháskólans
á Hvanneyri. Hið opinbera hefur
aldrei fyllilega axlað ábyrgð á
stofnun hans. Frumkvæðið var
alfarið hjá landbúnaðarráðu-
neytinu sáluga og markmiðin
voru skýr. Til að öðlast lífsins rétt
þyrfti hinn nýi skóli að hafa 300
til 500 háskólanema á sínum snær-
um, enda væri reksturinn annars
óforsvaranlegur. Sá galli var þó á
gjöf Njarðar að ekki fylgdi þjón-
ustusamningur sem tryggði fjár-
mögnun þessarar nauðsynlegu
stækkunar og við fjárlaga-
gerðina var fylgt gömlum
hefðum og reddað í horn
með aukafjárlögum.
Ég hef fylgst með mál-
efnum landbúnaðar-
háskólans um langt ára-
bil. Það er mín skoðun að
ef yfirstjórn skólans hefði
á einhverjum tímapunkti
ákveðið að halda rekstr-
inum innan ramma fjár-
laga, þá hefði það jafngilt
lokun. Það hefði tæpast
verið vilji þings og þjóð-
ar. Skólinn hefur nú náð
áðurnefndu markmiði um
nemendafjölda.
Keyrt áfram á þrjóskunni
Háskólamenntunin sem við
veitum okkar nemendum reyn-
ist þeim vel og hún er alls ekki
dýr á landsvísu. Framlag skól-
ans á sviði rannsókna myndi
skipa okkur vel ofan við meðal-
lag íslenskra háskóladeilda.
Eftir hrunið mikla hefur ofan í
vanáætlanir verið dembt hverj-
um niðurskurðinum á fætur
öðrum. Líkt og á Landspítalan-
um höfum við starfsfólkið keyrt
þetta áfram á þrjóskunni.
Þær hugmyndir sem ráðherra
og ráðuneyti menntamála hafa
sett fram um sameiningu eru að
mínu viti fyrstu merki um áhuga
hins opinbera á að finna varan-
lega og raunhæfa lausn fyrir
Landbúnaðarháskólann. Og gott
betur. Hér var að finna atriði
sem ég hefði ekki þorað að vonast
eftir. Það var því næsta undar-
leg upplifun þegar fram ruddist
vösk sveit riddara á hvítum hest-
um til að bjarga okkur frá þessu
bjargræði. Tryggja yrði sjálf-
stæði skólans hvað sem tautar
og raular.
Burtreiðalaust
Þetta minnti mig á atriði sem ég
sá í mynd (um riddara) með Monty
Py thon fyrir mörgum árum, nema
hvað þá hló ég. Hvað felst í þessu
sjálfstæði? Sjálfstæði Bjarts í Sum-
arhúsum, segir Heimóttur keikur.
Nú þykir riddurum undarlegt að
ráðherra málaflokksins vilji ekki
ólmur kúvenda og styðja þessa
sjálfstæðisbaráttu. Maðurinn er
þrátt fyrir allt sjálfstæðismaður.
Og bændasamtök lýðveldisins, þau
vilja taka olnbogabarnið að sér og
reka sem sjálfseignarstofnun. Allt
hlýtur að vera betra en að láta okkur
sprenglærða ofvitana annast þetta.
Ég óttast að fyrirhuguð sjálfseign-
arstofnun gæti reynst fóstra sínum
þung í skauti. Er ekki komið nóg
af Heimóttarskap? Við verðum að
leysa þessi mál burtreiðalaust. Á
Íslandi eru þrátt fyrir allt engir
hvítir hestar, aðeins gráir.
Riddarar á hvítum hestum
„Sífellt fleiri á fram-
færslu borgarinnar“ –
Þannig hljómar fyrirsögn
á frétt sem vísir.is birti
fyrir helgi. Samkvæmt
fréttinni hefur þeim fjölg-
að sem hafa fullnýtt rétt
sinn til atvinnuleysisbóta
og langtímaatvinnuleysi
aukist. Eftir hrun ákvað
ríkisstjórn Samfylking-
ar og Vinstri grænna að
lengja bótarétt atvinnu-
leysistrygginga úr þrem-
ur árum í fjögur. Sú
ákvörðun hefur nú verið tekin til
baka, því fjölgar þeim sem hafa
fullnýtt bótarétt sinn, þó atvinnu-
ástand hafi almennt batnað.
Vissulega er það rétt að lang-
tímaatvinnuleysi hefur aukist
sem skilar sér meðal annars í
því að fleiri verða að leita á náðir
sveitarfélaganna um framfærslu.
Fjárhagsaðstoð sveitarfélaganna
er öryggisnet sem grípur þá sem
eiga ekki aðra möguleika til að
framfleyta sér. Við erum ekki að
tala um fólk sem gerir sér það að
leik sínum að vera „á framfærslu“
samborgaranna. Við erum að tala
um fólk sem á ekki í önnur hús að
venda.
Áhyggjuefni
Það er auðvitað mikið áhyggjuefni
að fleiri þurfi að nýta sér fjár-
hagsaðstoð sveitarfélaga, ekki síst
vegna þess að það er birtingar-
mynd langtímaatvinnuleysis sem
við þurfum að berjast gegn. Við
gerum það með samstilltu átaki
ríkis og sveitarfélaga og með
verkefnum á borð við „Vinnandi
vegur“ og „Liðstyrk“, sem hafa
komið fjölda atvinnulausra út á
vinnumarkaðinn.
Við þurfum að aðstoða lang-
tímaatvinnulausa til virkni og
þátttöku í samfélaginu en gerum
það með jákvæðum og upp-
byggjandi formerkjum. Tölum
um að útrýma fátækt í stað
þess að fækka þeim sem eru á
„framfærslu“ sveitarfélaganna.
Við þurfum fleiri úrræði fyrir
atvinnuleitendur og fleiri störf.
Umfram allt þurfum við að mæta
fólki þar sem það er statt.
Skaðleg orðræða
Það er enginn hægðarleikur að
lifa af rétt rúmum 156 þúsund
krónum á mánuði. Við leysum
ekki vandann með því að tala með
niðrandi hætti um þá sem neyð-
ast til að nýta sér fjárhagsaðstoð
sveitarfélaga, eða með því að gera
fjárhagsaðstoðina að vandamáli.
Sú neikvæða orðræða um „afæt-
urnar“ á samfélaginu er skað-
leg. Hún brýtur niður sjálfsmynd
þeirra sem nú þegar glíma við
erfið vandamál og grefur undan
grundvallargildum íslensks sam-
félags: Að allir skuli fá að lifa með
reisn og að engum verði hent út á
guð og gaddinn.
Viðhorfi ð skiptir máli
➜ Það er enginn
hægðarleikur að lifa
af rétt rúmum 156
þúsund krónum á
mánuði. Við leysum
ekki vandann með því
að tala með niðrandi
hætti um þá sem
neyðast til að nýta sér
fjárhagsaðstoð...
➜ Og bændasamtök
lýðveldisins, þau vilja taka
olnbogabarnið að sér og
reka sem sjálfseignar-
stofnun. Allt hlýtur að vera
betra en að láta okkur
sprenglærða ofvitana annast
þetta. Ég óttast að fyrir-
huguð sjálfseignarstofnun
gæti reynst fóstra sínum
þung í skauti. Er ekki komið
nóg af Heimóttarskap? Við
verðum að leysa þessi mál
burtreiðalaust.
SAMFÉLAG
Elín Oddný
Sigurðardóttir
skipar 3. sæti á lista
Vinstri grænna í
Reykjavík
MENNTUN
Arngrímur
Thorlacius
dósent við
Land bún aðar-
háskóla Íslands,
búsettur á
Hvanneyri
Nærandi nammigott
80
ára reynsla
í framleiðslu
á barnamat!
Enginn
viðbættur
sykur!