Ægir - 01.09.2009, Blaðsíða 16

16
Sægreifi
með munninn fyrir neðan nefið
V I Ð T A L I Ð
„Þeir spáðu ekki vel fyrir mér
jakkaklæddu embættis- og
eftirlitsmennirnir sem töltu
hér um forðum með stress-
töskurnar sínar og virtust
helst vilja þvælast sem mest
fyrir í upphafi. Ég sem hélt að
hlutverk þeirra væri að leið-
beina mönnum, styðja við
nýjan atvinnurekstur og vinna
fyrir fólkið í borginni. Sumir
þeirra voru nú reyndar hálf-
gerðir tuskulókar, það máttu
samt ekki hafa eftir mér!“
segir Kjartan Halldórsson,
fisksali og veitingamaður í
Sægreifanum við Geirsgötu í
Reykjavík. Hann talar þjóð-
tunguna umbúðalausa. Sum
tilsvörin fara ekki endilega
vel á prenti en hæfa þeim
mun betur mannlífinu sem
þrífst í sjósöltu ríki hans við
Reykjavíkurhöfn. Hugtakið
„tusku-lókur“ er til dæmis
ekki finnanlegt í Orðabók Há-
skóla Íslands. Þeir sem ekki
skilja hvað það þýðir verða
bara búa áfram við þekking-
argloppu í íslenskum fræðum
en fá sem vísbendingu að
orðið flokkast tæplega undir
skjall eða hól.
Frí einungis á aðfangadags-
kvöld
Kjartan byrjaði sem fisksali á
þessum slóðum árið 2002.
Fljótlega varð búðin hans vin-
sæll viðkomustaður erlendra
ferðamanna sem létu sér ekki
nægja að taka myndir af
Kjartani og fiskinum hans.
„Túristarnir heimtuðu að fá
líka eitthvað að borða. Ég
svaraði með því að búa til
humarsúpu og grilla ofan í þá
fisk. Þá var ekki aftur snúið.
Reksturinn hefur aukist
stöðugt að umfangi og fyrir
tveimur árum var honum
skipt í tvær einingar undir
nafni Sægreifans. Elísabet
Skúladóttir tók þá við rekstri
veitingastaðarins en ég er
áfram með fiskbúðina og ríf
þar kjaft! Þetta var mikið lán
fyrir mig og fyrirtækið, hún er
hörkudugleg og samvisku-
söm. Ég hefði aldrei lifað af
að vera áfram einn með allt í
fanginu, reksturinn, bókhald-
ið og annað tilheyrandi. Samt
dreg ég ekki við mig að vinna
frekar en Skaftfellingar yfir-
leitt. Hér er opið alla daga
árið um kring frá morgni til
kvölds. Ja, reyndar er lokað á
aðfangadagskvöld en á jóla-
dag verður að sinna útlend-
um ferðamönnum. Það dugar
ekki að halda uppi áróðri í
útlöndum fyrir því að draga
ferðafólk til Íslands og láta
það svo koma að lokuðum
dyrum Sægreifans á jólum!“
Vinnuvika Elísabetar er í
lengra lagi líka, hún vakir yfir
rekstrinum alla daga en
þriðjudagar eru samt fráteknir
fyrir kennaranámið sem hún
stundar. Hún byrjaði sem
sumarstarfsmaður á Sægreif-
anum 2005 og tók við veit-
ingarekstrinum 2008.
Umsvifin í rekstri Sægreif-
ans eru meiri árið 2009 en
nokkru sinni fyrr og það segir
sína sögu að sautján starfs-
menn unnu þar á vöktum á
háannatíma sumarsins. Kjart-
an og Elísabet segjast líka
taka eftir því að mun fleiri út-
lendir ferðamenn séu í
Reykjavík í september, októ-
ber og fram í nóvember í ár
en áður á sama árstíma. Það
þýðir auðvitað meiri bissness
fyrir Sægreifarekendur. Hum-
arsúpan er vafalaust þekktasti
rétturinn á Sægreifanum, um
hana hefur verið fjallað í ótal
stórblöðum og tímaritum um
allan heim. Grillað hrefnukjöt
er líka selt þarna í stórum stíl
og útlendingar hafa taka
gjarnan sérpakkaðan hrefnu-
bita með sér úr landi.
Selspikið eykur æxlunarfýsn
Íslendingum fjölgar á Sægreif-
anum líkt og útlendingum og
þeir ganga þarna alla daga
vikunnar að kræsingum hafs-
ins. Rétt er nefna sérstaka un-
aðsrétti sem fastagestir fá á
ákveðnum dögum: skötu með
hamsatólg á laugardögum og
sigin fisk með selspiki á
þriðjudögum og fimmtudög-
um. Íslenskir hollvinir eru
vissulega í meirihluta við-
skiptavina sem sækja í þenn-
an mat en hann á sér líka að-