Ægir - 01.09.2009, Blaðsíða 27

27
R A N N S Ó K N I R
og fóðurlýsi getur styrkurinn
þó í einstaka tilfellum nálgast
viðmiðunarmörkin og jafnvel
farið yfir mörkin (myndir 2
og 3). Niðurstöður mælinga á
fiskimjöli og lýsi til fóður-
gerðar staðfesta nauðsyn þess
að fylgjast vel með magni
þrávirkra lífrænna efna eins
og díoxíns, PCB efna og varn-
arefna í þessum afurðum.
Styrkur efnanna er háður
næringarlegu ástandi uppsjáv-
arfiskistofnanna sem afurðirn-
ar eru unnar úr og nær há-
marki á hrygningartíma. Á
þeim árstíma hættir magni dí-
oxína og díoxínlíkra PCB
efna, auk einstakra varnar-
efna, til þess að fara yfir leyfi-
leg mörk Evrópusambandsins.
Þetta á sérstaklega við um af-
urðir unnar úr kolmunna.
Framundan er að bæta enn
frekar við þann gagnagrunn
sem nú þegar er til staðar
með því að fara vandlega yfir
hvaða gögn vantar og bæta
við mælingum þar sem þeirra
er mest þörf til að fylla inní
eyðurnar. Hagnýtt gildi þess-
ara rannsókna er ekki síst á
sviði markaðsmála, því upp-
lýsingar á þessu sviði er mik-
ilvægt verkfæri í allri mark-
aðssókn fyrir íslenskar sjávar-
afurðir.
Mynd 1. Styrkur díoxíns og díoxínlíkra PCB efna í fiskimjöli frá 2006. Styrkur er í
pg/g WHO-TEQ á votvikt.
Mynd 3. Styrkur díoxíns og díoxínlíkra PCB efna í fóðurlýsi frá 2006. Styrkur er í
pg/g WHO-TEQ á votvikt.
Hafrannsóknastofnun hefur
gefið út skýrslu um mælingar
á brottkasti botnfiska 2008.
Niðurstöður mælinga á brott-
kasti árið 2008 sýna að brott-
kast á þorski er 0,79% af
lönduðum afla, sem er þriðja
lægsta hlutfall brottkasts á
tímabilinu 2001-2008. Brott-
kast ýsu var 1,93% og er það
næst lægsta hlutfall brott-
kasts á ýsu á framangreindu
tímabili.
Eftirlitsmenn Fiskistofu
taka þátt í brottkastsverkefni
Hafrannsóknastofnunar með
því að lengdarmæla fisk út á
sjó annars vegar og í landi
hins vegar og senda gögnin
til Hafrannsóknastofnunnar.
Sérfræðingar þar annast síðan
samanburð og útreikninga á
grundvelli þessara lengdar-
mælinga og meta brottkast út
frá því.
Mæla minna brottkast
F R É T T I R