Dagblaðið Vísir - DV - 07.01.2013, Síða 6
6 Fréttir 7. janúar 2013 Mánudagur
Á
tján ára stúlku, Ástrós Lind
Eyfjörð, brá heldur betur í
brún þegar hún áttaði sig á
því daginn fyrir gamlársdag
að búið væri að koma fyrir
öryggismyndavélum í leiguhúsnæði
hennar. Leigusalar hennar höfðu þá
þegar komið fyrir tveimur myndavél
um á sameiginlegum gangi sem og í
eldhúsi án þess að láta leigjendur sína
vita.
Þegar í ljós kom að myndavélarn
ar höfðu verið settar upp til þess að
fylgjast með því hvort og þá hvaða
leigjendur sinntu húsverkum ákvað
Ástrós að pakka saman og flytja á
brott. Hún telur að brotið hafi verið á
sér og vill fá tryggingarféð sitt endur
greitt. Því neitar leigusalinn hins
vegar og segist hafa farið fullkomlega
að lögum. Móðir Ástrósar, Halldóra
Eyfjörð Skjaldardóttir, hyggst kæra
málið til Persónuverndar.
„Hundrað prósent löglegt“
„Ég er búinn að ráðfæra mig við ein
hvern helsta sérfræðing á þessu sviði
og þetta er hundrað prósent lög
legt, þannig að ég þarf ekki að ræða
þetta frekar,“ segir leigusalinn, Einar
B. Ísleifsson, í viðtali við DV. Ein
ar er annar þeirra tveggja sem leigja
út herbergi til ungmenna í iðnað
arhúsnæði í Hraunbergi. Aðspurð
ur hvers vegna þeir hafi ákveðið að
setja öryggismyndavélarnar upp inni
í leiguhúsnæði ungmennanna segir
hann: „Það var út af vandræðum með
umgengni.“
Hann bætir því við að myndavél
arnar hafi einnig verið settar upp til að
koma í veg fyrir þjófnað, málið snúist
þannig um öryggismál hússins. Móð
ir stúlkunnar segir þessa útskýringu
hans engan veginn standast: „Þetta
hefur ekkert með öryggi að gera því
þá hefði hann bara sett vélarnar við
útidyrnar.“ Það hefði hins vegar alls
ekki gengið upp að sögn Einars: „Það
er ekkert hægt, það myndi ekki gera
sama gagn.“
Fylgst með uppvaski
„Þetta eru meira og minna ungir
krakkar og mér finnst ekki forsvaran
legt að maðurinn geti sett upp ein
hverjar njósnamyndavélar inni á
heimili þeirra,“ segir Halldóra í viðtali
við DV. Í tölvupósti þar sem leigu salinn
svaraði umkvörtunum Halldóru sagð
ist hann hafa sett myndavélarnar upp
til þess að fylgjast með því hvort leigj
endur vöskuðu upp.
„Þegar við leigjum út herbergi lof
um við þrifalegu húsnæði þar sem
næði er til að læra og líða vel. Okkur
hefur ekki tekist að fá leigutaka sem
ekki virða húsreglur til að bæta sig
og því var eini raunhæfi kosturinn að
setja upp eftirlitsmyndavélar í sam
eiginlega rýminu.“ Þá segir í póstinum
að upptökur verði einungis skoðaðar
í þeim tilgangi að finna út hverjir það
séu sem vaska ekki upp eftir sig eða
þrífa ekki til.
Friðhelgi einkalífs rofin
„Ég sendi póst þegar myndavélarn
ar voru komnar upp,“ segir Einar að
spurður hvers vegna leigjendur hafi
ekki verið látnir vita af öryggismynda
vélunum. Hann er þeirrar skoðun
ar að það hafi verið eðlilega að öllu
staðið. „Ég sé ekki að þetta sé eitthvað
blaðamál, þetta er ekki inni á „prí
vasí“ hjá neinum, það þarf varla að
ræða þetta.“ Móðirin Halldóra er ekki
sammála Einari um að með öryggis
myndavélunum sé ekki verið að seil
ast inn í einkalíf ungmennanna.
Herbergið sem Ástrós hefur leigt
er eitt af tíu herbergjum í ósamþykktu
atvinnuhúsnæði fyrir ofan Hraun
bergssjoppuna í Breiðholti. Her
bergin eru leigð út til ungmenna á 50
þúsund krónur hvert. „Þær eru með
leigusamning og ég er að fara hund
rað prósent eftir þeim samningi,“ seg
ir Einar.
Samkvæmt leigusamningi er að
gangur að salernisaðstöðu, eldhúsi
og sameiginlegum gangi, innifalinn
í leigunni, en þar er ekkert minnst á
öryggismyndavélar. Halldóra segir
að brotið hafi verið á friðhelgi einka
lífs dóttur hennar, meðal annars með
því að fylgjast með salernisferðum
hennar.
Illa farið með ungt fólk
„Ég get sagt það að fyrir mitt leyti
myndi ekki vilja hafa þessar mynda
vélar yfir mér þegar ég væri að vinna
í eldhúsinu. Eða þegar ég væri að fara
á klósettið á nóttunni. Ég tel þetta alls
ekki vera rétt,“ segir Halldóra sem er á
því að leigusalarnir myndu ekki koma
svona fram við fullorðið fólk. „Svona
er farið með unga fólkið okkar, þau
geta enga björg sér veitt.“ Hún hef
ur farið fram á það við leigu salann
að hann endurgreiði dóttur hennar
tryggingaféð sem hún reiddi af hendi
fyrir leigunni en hann hafi hafnað því.
„Þetta er bara broslegt, sko,“ segir
Einar þegar hann er spurður út í
persónuverndarsjónvarmið og held
ur áfram: „Þetta er bara út í hött og
ætlar þú að fara að skrifa frétt um
þetta?“ Hann segist vera í leigu
bransanum af hugsjón. Þeir hafi ver
ið tveir félagar sem tóku sig til á sín
um tíma og hófu að leigja út herbergi
fyrir skólakrakka. „Eins og þú veist er
mikill skortur á þannig herbergjum,
þannig að þetta var svona blanda af
hugsjón og því að geta haft einhvern
pening upp úr þessu.“ n
Jón Bjarki Magnússon
blaðamaður skrifar jonbjarki@dv.is
„Þetta er
hundrað
prósent löglegt
Myndavél í skjóli
nætur Ástrós Lind Eyfjörð
og meðleigjendur hennar
fengu ekkert að vita um
öryggismyndavélar fyrr en
búið var að koma þeim fyrir
í leiguhúsnæði þeirra.
Mynd sIgtryggur arI
Hugsjónastarf Leigusalinn Einar B. Ísleifsson segir að það hafi verið af hugsjón sem hann
keypti atvinnuhúsnæði í Breiðholtinu til að leigja út til ungmenna. Nú hefur hann komið fyrir
öryggismyndavélum í húsinu leigjendum til mikils ama. Mynd sIgtryggur arI
n Vildi fylgjast með ungmennum n Móðir hyggst kæra málið til Persónuverndar
LeigusaLi setti upp
njósnamyndavéLar
Mörður Árnason:
Þjóðkirkjan
safni fyrir
háskólann
„Hér með legg ég til með full
kominni auðmýkt að Hin lúthersk
evangeliska Þjóðkirkja á Íslandi
sjái líka aumur á Háskóla Íslands
í væntanlegu söfnunarstarfi sínu,“
segir þingmaðurinn Mörður Árna
son á vefsíðu sinni. Þar vekur
hann athygli á fjárskorti í Háskól
anum sem sé engu minni en á
Landspítalanum.
Mörður, sem er þingmaður
Samfylkingarinnar, bendir rétti
lega á að að þjóðkirkjan hyggist
safna fé til handa Landspítalanum
og biðlar til forsvarsmanna kirkj
unnar um að hún komi Háskóla
Íslands líka til bjargar. „Báðar
þessar lífsnauðsynlegu ríkisstofn
anir líða auðvitað fyrir aðhald og
niðurskurð eftir hrun – þótt báð
um hafi verið hlíft miðað við með
alstofnanir á ríkisvegum,“ segir
Mörður og bendir á að fræðilegu
starfsliði í Háskóla Íslands hafi
fækkað – nema í þeim deildum
sem mestur efnalegur bógur þykir
í. Tækjakaup hafa setið á hakanum
í flestum greinum sem þurfa tæki
og bókakaup þar sem þarf bækur.
Hann segir þó að aðalástæð
an liggi ekki í hruninu hjá þess
um stofnunum. Hún sé sú sama á
Landspítalanum og í Háskólanum.
„Stjórnvöld – á vegum einkum
Sjálfstæðis og Framsóknarflokks
en enginn flokkur er hér ábyrgðar
laus – hafa vanrækt þessar grunn
stofnanir samfélagsins í kappinu
við að koma upp samkeppnisfyr
irtækjum sem einkabransinn átti
að reka en tengja lífæð sína beint
í ríkissjóð.“
Mörður spyr hversu mikill hluti
tækjavandans á Landspítalan
um kunni að stafa af því að spít
alinn hafi misst yfir í einkabrans
ann sértekjur sem áður fengust
af göngudeildarþjónustu sér
fræðinga, svo sem rannsóknum og
minni aðgerðum sem byggjast á
góðum tækjabúnaði? „Nú rennur
þetta fé í skurðstofur og rann
sóknastofur – sem kalla mætti
einkaspítala, og hafa nýrri og full
komnari tæki og fá borgað fyrir
hvert viðvik hjá Sjúkratryggingum.
Eftir því sem Lansinn stendur sig
verr í þeirri samkeppni drabbast
tækin lengra niður, og sértekjurn
ar minnka sem áður gátu runnið í
endurnýjun.“
Hann segist leggja fram þessa
tillögu að næsta söfnunarverkefni
í kristilegum dúr þar sem Þjóð
kirkjan hafi tekið að sér að hefja
kristilega safnaðarsöfnun og bæta
fyrir misheppnaða einkavæðingu
í heilbrigðismálum samkvæmt
tískukreddum frá síðustu áratug
um 20. aldar.
„Báðar
þessar
lífsnauðsynlegu
ríkisstofnanir líða
auðvitað fyrir
aðhald og niður-
skurð eftir hrun