Ljóðormur - 01.12.1990, Blaðsíða 7

Sigfus Daðason
5
Sigfús Daðason
Myndsálir
blasphemia in corde
Hann vaknar fyrir miðjan morgun
og er næstum því alveg dofínn.
Murrandi hálíkvikindi eitthvurt
er á hafbeit innan í honum.
Hann veit ekki sitt rjúkandi ráð.
Raddir úti í grámanum
og raddir úr launkofum.
Torkennileg rödd alla leið úr iðrum jarðar.
Hvísl og þrusk og taut.
Og svamlað í kringum ofblíð orð.
Ennfremur myndir álengdar
ókunnuglegar myndir
gufulegar og myndbreytilegar myndir
og myndir firrtar sýnilegum útlínum
á hæglátum skriði svo árla morguns
áður en flugumar em komnar á hreyfingu.
Og hann veit ekki sitt rjúkandi ráð
en bölvar og formælir
sjálfum sér heiminum og Guði.
Feyrubragð að loftinu finnst honum
fúnuð sígrænka í hugskotinu.
En réttumegin við ódáinsengin
illukeldur og rotin dý
* * *
Alprúðar ekkjur
Iiðnar út úr nýdreymdum draumi
fóru dagslóðir
um hálfrökkvaðan hug
féllu siðlátlega
í friðsæla hyli
stigu síðan aftur upp
úr undirdjúpum.
Og vom frjálsar af sérhverri hliðstæðu
ekki neinum alhæfingum háðar.
Afskiptalausar myndsálir.