Fréttablaðið - 02.11.2016, Blaðsíða 44

Sindri Már Sigfússon eða Sin Fang
eins og hann kallar sig þegar hann
gerir tónlist sóló, gaf nú nýlega út
sína fjórðu sólóplötu í fullri lengd,
Spaceland, en hann hefur einn-
ig gefið út slatta af EP-plötum og
öðru styttra efni – gaf til að mynda
út EP-plötuna Space Echoes núna
fyrir næstum viku, auk þess sem
hann er„frontman“ í hljómsveitinni
Seabear og orðið á götunni segir að
hann leiki stórt hlutverk í dular-
fullu hljómsveitinni Gangly (sem er
kannski ekkert svo dularfull lengur).
Spaceland er á yfirborðinu hress og
poppuð plata en ef vel er hlustað
kemur í ljós að undir ljósu yfirborð-
inu má finna talsvert dekkri hluti.
Síðasta plata Sindra, Flowers,
kom út árið 2013, svo að hann hefur
tekið sér ágætis tíma í að vinna að
nýju plötunni.
„Já, þetta myndi líklegast teljast
erfið fæðing. Ég samdi að minnsta
kosti mjög mörg lög en það enduðu
bara 9 á plötunni. Það tók mig tíma
að finna tóninn sem ég var búinn að
heyra fyrir mér og hljóðblöndunin
var ekki jafn laus í reipunum og oft
hefur verið hjá mér,“ segir Sindri
aðspurður hvort það hafi verið erf-
itt að vinna þessa nýju plötu. Sindri
virðist hafa fundið þennan hljóm og
hann er nokkuð ferskur, Spaceland
er dálítið öðruvísi en fyrri verk hans.
„Þetta er í rauninni fyrsta breið-
Leikið með
andstæða póla
Child Eater
HHHHH
Leikstjóri: Erlingur Óttar Thoroddsen
Framleiðendur: Perri Nemiroff, Luke
Spears, Pétur Sigurðsson
Handrit: Erlingur Óttar Thoroddssen
Kvikmyndataka: John Wakayama
Carey
Tónlist: Einar Sv. Tryggvason
Leikarar: Cait Bliss, Colin Critchley,
Jason Martin
Seint verður sagt að Child Eater
styðjist við frumlegan efnivið en
hérna skín það algjörlega í gegn að
kvikmyndagerðarmaðurinn Erling-
ur Óttar Thoroddsen hefur mikla
ástríðu fyrir hrollvekjugeiranum.
Þetta er fyrsta kvikmyndin hans í
fullri lengd (sem á rætur sínar að rekja
til samnefndrar stuttmyndar eftir
hann), og gerð fyrir lítið fjármagn, en
leikstjórinn nýtir hvern eyri til þess að
segja dökka, litla „ævintýrasögu“ og
leikur sér að kunnuglegum formúlum
annað slagið.
Í stuttu máli segir sagan frá ungum
dreng að nafni Lucas og barnapíunni
hans, Helen. Kvöldið þeirra virðist
í fyrstu vera ósköp viðburðalítið en
þegar líður að háttatímanum byrjar
Lucas að kvarta undan drungalegum
hljóðum í fataskápnum sínum. Þegar
hann er skyndilega horfinn fer Helen
að velta fyrir sér hvort sögusagnir
í bænum séu sannar; að það gangi
laus geðbilaður maður sem gæðir sér
á augum ungra barna. Þeirra nótt – og
martröð – er bara rétt að byrja.
Ef það er eitthvað sem einkennir
sterka hrollvekju, þá er það grípandi
andrúmsloft. Það skaðar að sjálf-
sögðu ekki ef leikarar eru upp á sitt
besta, þemun athyglisverð og hryll-
ingurinn vekur gæsahúð. Í ódýrari
geiramyndunum má fyrirgefa margt
ef þær ganga upp á þessum sviðum.
Child Eater gerir það næstum því, en
heldur lífi í sér með því að spila með
einfaldleikann og bjóða upp á hress-
andi nýtt „bíóskrímsli“.
Erlingur fiktar við skemmtilegar
pælingar með myndmálinu og sýnir
að hann hefur örugg tök á bæði hljóð-
látum hryllingsstíl og subbulegum
hlaupagangi. Kvikmyndatakan og
tónlistin gerir líka heilmikið fyrir
óhuggulegu stemninguna sem sóst
er eftir. Í þokkabót heldur myndin
beinskeyttri keyrslu án þess að hægt
sé of mikið á. Heildarlengdin rétt slær
upp í 80 mínútur og hefði varla þolað
það að vera mínútu lengri, þrátt fyrir
að það hefði mátt gera aðeins meira
við persónurnar á þessum mínútum.
Umgjörðin er í lagi (sömuleiðis
förðunarvinnan, hún er geggjuð)
og „ódýri“ bragurinn hefur vissan
sjarma, nema þegar kemur að t.d.
óslípaðri hljóðvinnslu, sem hér hefði
mátt fara betur yfir í lykil atriðum.
Almennt séð eru leikararnir býsna
sterkir, þó það komi stöku sinnum
fyrir að viðbrögð persóna séu
óvenju róleg miðað við hryllilegustu
aðstæður. En Cait Bliss kemur þokka-
legum persónuleika til skila í hlut-
verki Helen og Colin Critch ley gæti
varla verið viðkunnanlegri í hlut-
verki Lucasar litla. Aðrir leikarar gera
öðrum íbúum bæjarins ásættanleg
Lítil hrollvekja sem miðar hátt
„Framleiðslufjármagnið hefur verið takmarkað en Child Eater miðar hátt og ætti
engu að síður að geta fundið sinn aðdáendahóp,“ segir meðal annars í dómi um
myndina.
Sindri hefur verið að vinna með hljólabrettamerkinu Alien Workshop. Hann hefur gert boli og hjólabrettaplötur með merkinu. Mynd/IngIbjörg bIrgISdóTTIr
Sindri hefur
gefið út fjórar
plötur sem
Sin Fang auk
þess að vera
með slatta af
öðrum járnum í
eldinum.
Mynd/IngIbjörg
bIrgISdóTTIr
Stefán Þór
Hjartarson
stefanthor@frettabladid.is
Í  september gaf
tónlistarmaðurinn
Sin Fang út plötuna
Spaceland en á henni
leikur hann sér með
myrka texta yfir
hressa poppslagara.
Á plötunni er nokkrir
góðir gestir eins og
Jónsi, Sóley og Jó-
fríður Ákadóttir.
2 . n ó v E m b E r 2 0 1 6 m I Ð v I K U D A G U r28 L í f I Ð ∙ f r É T T A b L A Ð I Ð
Lífið
0
2
-1
1
-2
0
1
6
0
4
:1
9
F
B
0
4
8
s
_
P
0
4
4
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
4
8
s
_
P
0
4
1
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
4
8
s
_
P
0
0
5
K
.p
1
.p
d
f
F
B
0
4
8
s
_
P
0
0
8
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
tio
n
P
la
te
re
m
a
k
e
: 1
B
2
6
-4
9
C
C
1
B
2
6
-4
8
9
0
1
B
2
6
-4
7
5
4
1
B
2
6
-4
6
1
8
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
5
A

F
B
0
4
8
s
_
1
_
1
1
_
2
0
1
6
C
M
Y
K