Víkurfréttir - 05.12.2002, Blaðsíða 12

Lestu Víkurfréttir á Netinu daglega á slóðinni www.vf.is
FRÉTTIR
SJÁVARÚTVEGSMÁL ______
burt!
Johan D.Jónsson
iistamaður des-
embermánaðar
Ný mynd mánaðarins
hefur verið sett upp
í Kjarna, Hafnar-
götu 57, í Reykjanesbæ.
Eins og áður hefur komið
fram er hér á ferðinni
kynning á vegum menn-
ingarsviðs bæjarins á
myndlistarmönnum í
Reykjanesbæ.
Listamaður desembermán-
aðar er Johan D. Jónsson.
Hann er fæddur 17. desem-
ber 1945 í Reykjavík en hef-
ur búið í Reykjanesbæ frá
1992. Johan D. hefur starfað
sem ferðamálafiilltrúi Suð-
umesja til þessa dags. Hann
hefur ferðast mikið um
svæðið og tekið fjölda ljós-
mynda sem notaðar hafa
verið í margs konar útgáfur í
bækur og rit. Nú hefur hann
hafið vinnu við verkefnið;
Reykjanes í litum. Mynd
desembermánaðar, Karlinn,
er hluti af því verkefni. Jo-
han D. sótti námskeið í
Myndlista og handíðaskól-
anum í Reykjavík á yngri
árum og hefúr nú tekið upp
aflur kynni sín af myndlist-
inni. Hann hefur sótt nám-
skeið hjá Baðstofunni þar
sem kennt hafa t.d. Eiríkur
Smith, Reynir Katrinarson
og Sossa.
Menningarfulltrúi
Jólaljósin
tendruðí
Sandgerði
Ljósin á jólatré Sand-
gerðinga við Grunn-
skólann verða
tendruð þriðjudaginn
3.desember kl. 18:00. Flutt
verður hátíðarávarp,
kirkjukór Hvalsneskirkju
flytur nokkur jólaiög og
heyrst hefur að jólasvein-
arnir muni taka forskot á
sæluna og kíkja í bæinn.
Aö tendrun lokinni verður
opið hús í Grunnskólan-
um þar sem bæjarbúum
er boðið að kynna sér
breytingar á húsnæði skól-
ans.
I sal skólans mun Foreldra-
félag Grunnskólans bjóða
upp á kakó og piparkökur.
- segir Baldvin Nielsen í Reykjanesbæ í grein til blaðsins
Kvótakerfið er ekki fisk-
veiðikerfi með þjóðar-
hagsmuni í fyrirrúmi,
heldur hagsmunakerfi fyrir
fáa útvalda. Greinarhöfund-
ur vill sjá að kvótakerfið
verði afnumið í áfóngum.
Þetta er skaðræðis kerfi sem
veldur hruni byggða, fækkun
íbúa, minni atvinnu og rýrir
eigur fólks. Fátækt hefúr stór-
aukist í landinu síðan kvóta-
kerfið kom á. Fátæktin veldur
ýmsum félagslegum vandamál-
um sem hafa neikvæð marg-
feldisáhrif inn í þjóðfélagið.
Einstaklingar hætta við fram-
kvæmdir, iðnaðarstörfúm
fækkar og svo má lengi telja.
Við getum hæglega séð afleið-
ingamar í þeim byggðarlögum
þar sem enginn kvóti er.
Byggðarlögin halda áfram að
vera til en atvinnan er horfin.
Ekki er minni vá þar sem kvót-
inn er, því vissan um hve auð-
velt er að breyta byggð í tómar
tóftir, aðeins eitt pennastrik,
hefur lamandi áhrif á allar
framkvæmdir og vonir samfé-
lagsþegnanna fyrir bættu sam-
félagi. Því eigum við okkur
sameiginlega hagsmuni, flest
öll: Kvótakerfið burt.
Rök í stuttu máli:
Lítum nú aftur yfir sviðið. Við
sölu kvótans úr byggð, tapar
fólkið atvinnu sinni í byggðar-
laginu en kvótaeigandinn fær
oftast einn örugga framtíð.
Mismunun þeirra sem áður áttu
sameiginlega atvinnu, hags-
muni í sjósókn og veiðirétti
sjávarbyggðanna, er algjör.
Margfeldisáhrifin eru það víð-
tæk að þau ná jafnvel til Stór-
Reykjavíkursvæðisins sem hef-
ur haft þann starfa m.a. að
þjónusta landsbyggðina.
Þar em afleiðingar kvótakerfis-
ins að koma í ljós með stór-
auknu atvinnuleysi, samdrætti
hjá iðnaðarmönnum og í skild-
um greinum, minnkandi versl-
un, aukin fátækt sem leiðir oft
til upplausnar hjá fjölskyldum.
Homsteinn samfélagsins,
heimilið er orðið að skotspóni
þessarar þróunar og ungdómur-
inn ráfar um í hringyðunni í til-
finningalegri áþján.
Þeir sem fengu sjálftökuréttinn
með leyfi stjómvalda á óveidd-
um fiski í sjónum hafa það í
hendi sér hvort fólkið missir
vinnu sína og eigur.
Lausn fólksins er að leggja á
flótta til Stór-Reykjavíkur-
svæðisins í leit að betra lífsvið-
urværi og félagslegu öryggi en
þar taka því miður biðlistamir
við. Uggvænlegt er hve stór
hópur af þessum duglega
kjama vinnandi fótks hefúr síð-
an ákveðið að flytja af landi
brott.
Kvótakerfið sem átti að tryggja
atvinnu, byggð og uppbygg-
ingu bomfisksstofnana hefúr
algjörlega bmgðist.
Kvótaokurleigan hefúr leitt til
ofúráherslu á veiðum á stór-
fiski.
Þar hafa kvótalausu útgerðimar
verið fremstar í flokki.
Það er grátlegt að sjá, í blindri
örvæntingu, leiguliðana og sjó-
menn þeirra lenda í þeirri á-
nauð að þurfa að leigja kvóta á
allt að 150 kr. pr. kg. og bera
nánast ekkert úr býtum og sjá
að lokum útgerðimar fara í
þrot.
Hins vegar hafa kvótaeigendur
sem hafa leigt kvótann ffá sér á
þessu okurverði verið í góðum
málum, þurfa aðeins að fara í
bankann með peningana.
Þessi atvinnustarfsemi útheimt-
ir off einungis einn mann til
starfa.
Sóknarstýringarkerfi STRAX!!
Það er fiskveiðakerfi með
þjóðarhagsmuni í fyrirrúmi og
er hagsmunakerfi fýrir alla sem
búa á Islandi, um ókomna
ffamtíð.
Greinarhöfúndur vill sjá strand-
veiðiflotann í sóknarkerfi og á
veiðarfærastýringu svo fljótt
sem verða má.
Byija á sóknarstýringu sem
fyrst á smærstu skipunum,
þeim sem em með kyrrstæð
veiðarfæri.
Það er fyrsta aðgerð til að kom-
ast út úr kvótabraskskerfinu.
(Hér er átt við veiðar smábáta-
flotans og stærri dagróðrabáta.)
Þá fer að færast líf í hafnir og
bryggjur landsins.
Rök í stuttu máli:
Veiðum strandveiðiflotans
verður illa stjómað í kvóta-
kerfi. Kvótinn kallar lfam val
úr aflanum og verðmæti fara
fyrir bí, brottkastið verður að
vemleika. Þessir milljarðar sem
þannig fara í súginn, væri betur
komnir í lífæð hagkerfisins
sem þýddi bætt lífskjör hjá al-
menningi, minni fátækt, um-
fang verslana ykist og iðnaðar-
menn fengju í nægu að snúast
og svo ffv.
Með kvótasetningu á smábát-
ana (einyrkjana) er enn á ný,
með vitund og vilja stjómar-
liða, vegið að rétti fólksins í
sjávarbyggðum.
Um síðustu áramót vom skattar
lækkaðir úr 30% í 18% hjá
einkahlutafélögum. Tilgangur
þess var og markmið að fyrir-
tæki flyttu ekki úr landi með
starfsemi sína. Arangurinn má
glögglega sjá og dugir að nefna
Ramma í eigu Byko í Reykja-
nesbæ sem dæmi en sú starf-
semi er að hætta hér og flytja
erlendis.
Þessi hagræðing stjómavalda
hefúr hinsvegar ýtt á einyrkjana
í smábátaútgerðinni að búa til
einkahlutafélög til að borga
lægri skatta.
Þetta opnar leið, möguleika
kvótaeigenda til að selja kvót-
ann sinn og gefúr það vemlega
skattalækkun af söluhagnaðin-
um.
í grein Morgunblaðsins dags.
01.12. '02 “Hrópandi óréttlæti”
fer formaður Sambands ís-
lenskra Sveitarfélaga hörðum
orðum um þessa skattalækkun
og telur að sveitarfélögin tapi
milljarði nú í ár vegna þessara
breytinga á lögum.
Er ekki grátbroslegt að sjá fúll-
trúa Sjálfstæðisflokksins í þess-
ari stöðu?
Hefði ekki verið nær að sjá
þennan milljarð fara í velferð-
armálin hjá sveitarfélögunum,
og inn í heilbrigðismálin en
hann er aðeins milljarður af
mörgum sem hægt væri að ná
ífam með víðsýnni aðgerðum
og markvissari
stjómun fiskveiða.
Sóknarkerfið er sú leið sem
tryggir marga milljarða viðbót
inn lífæð þjóðarinnar, veiðar og
vinnslu og yrði það að vera
fyrsta verk aðila vinnumarkað-
arins að stórhækka laun fisk-
vinnslufólks í samræmi við ná-
grannalöndin. Þegar atorkan
og áhuginn hjá fólkinu snérist
að fiskvinnu myndi það stór-
auka verðmætasköpunina og
kæmi öllum til góða.
Með því að aðskilja veiðar og
vinnslu, eins og er í öðrum
löndum, myndi sú aðgerð ein
styrkja fiskmarkaði og auð-
velda þeim aðilum sem málið
varðar að sjá hver hin raun-
vemlega staða væri hjá útgerð
og fiskvinnslu, hveiju sinni.
Frystitogarar, nótaveiði- og
flottrollsflotinn gæti verið á-
ffam í ffamseljanlegu lokuðu
kvótakerfi, sin á milli, þar til
komið væri á fymingarkerfi.
Þetta fymingarkerfí mætti vera
á þá lund að næstu 5 árin
myndi kvótinn fymast að fúllu,
þ.e.a.s. 20% afkvóta yrði
fymdur á ári hveiju.
Þessi ffamkvæmd yrði að vera
í góðu samstarfi við hlutaðeig-
andi og þeim tryggð aðlögun.
Baldvin Nielsen
Reykjanesbæ.
12