Fréttablaðið - 11.02.2017, Side 32

Grafkyrr á umferðarljósum. Klukkan sló tvö, fréttir sagði þulurinn. Engin fundur hefur
verið boðaður í sjómannadeilunni,
og ekkert verið fundað síðan á
þriðjudag í síðustu viku. Í vikunni
komu 65 þúsund Rohingya-flótta-
menn frá Myanmar (Búrma) til
Bangladess. Páskaegg hafa lækkað
um fimm prósent í verði frá því í
fyrra. Ég slökkti.
Leit á samferðafélagann og sagði
ekki á þessu augnabliki í lok janúar:
„Páskarnir eru ekki fyrr en í lok
apríl.“ Heldur: „Sextíu og fimm þús-
und!“
Fjórum dögum seinna var ég
kominn til Cox’s Bazar, 250 þúsund
manna smáþorps við landamæri
Búrma, Bangladessmegin.
Annar maðurinn sem ég hitti í
flóttamannabúðunum kom daginn
áður með tvö ung börn systur sinnar.
Þau heppin, að vera komin í skjól.
Foreldrarnir brenndir lifandi viku
fyrr, þegar búddatrúelskir samlandar
þeirra kveiktu í heimilinu og mein-
uðu foreldrunum útgöngu. Börnin
voru sem betur fer ekki heima,
heldur í heimsókn hjá móðurbróð-
urnum.
Fyrsti flóttamaðurinn sem ég hitti
var kona á óræðum aldri, 35 ára
eða rúmlega fimmtug, ekki viss. Ég
spurði ekki. Hún var búin að missa
allt sitt. Jafnvel lífsviljann.
Þennan dag á Kringlumýrarbraut-
inni, fimm dögum fyrr, fletti ég upp
Rohingya-flóttamannavandamálinu.
Vandamál? Já. Stórt? Já, risastórt.
Sameinuðu þjóðirnar telja þetta
langversta flóttamannavandamál í
heiminum í dag. Mun verra en í Sýr-
landi. Þarna er verið að fremja þjóð-
armorð á þessari 1,5 milljóna manna
múslimsku þjóð sem býr í nyrstu
strandhéruðum Búrma. Búddatrúar-
ríki sem stjórnað er af friðarverð-
launahafa Nóbels, Aung San Suu Kyi.
Í dag eru á fjórða hundrað þúsund
Rohingya-flóttamenn í Bangladess.
Þá viku sem ég dvaldi þarna bætt-
ust við 25 þúsund flóttamenn, hið
minnsta. Og ekki velkomnir, þrátt
fyrir að vera trúbræður. Nei, Bangla-
dessar hafa nóg með sitt, örbirgt land,
litlu stærra en Ísland, með rúmlega
160 milljónir íbúa. Ef Ísland væri jafn
þéttbýlt og Bangladess þá byggju hér
aðeins 125 milljónir.
Degi eftir heimkomuna birti NY
Times frétt um Rohingya-fólkið.
Loksins, loksins, er heimspressan
að taka við sér, hugsaði ég. En
fréttin fjallaði um það að þingið í
Dakka, höfuðborg Bangladess, var
búið að finna óbyggða eyju úti í
miðjum Bengal flóa, þangað sem nú
á að senda Rohingya-flóttamenn-
ina. Losna við þá í eitt skipti fyrir öll.
Svo heppilega vill nefnilega til, fyrir
Bangladess, eða heimsbyggðina, að
þessi óbyggða eyja er óbyggð vegna
þess að hún er á bólakafi hálft árið,
allt monsúntímabilið.
Þrjú hundruð
þúsund þjást

Frá þorpinu Gundum eru aðeins 500 metrar til Búrma. Þarna hafa 12 þúsund flóttamenn komið sér upp heimili á aðeins
örfáum dögum. Það fyrsta sem tryggt er frá hendi Flóttamannahjálpar SÞ er að koma upp brunni með hreinu vatni.
Fyrsti dagurinn í nýju landi. Þessir drengir komu með bátskæni frá Búrma um nótt­
ina. Þeir lentu á ströndinni við Rajapalong, 40 kílómetrum sunnan við Cox’s Bazar.
Annar dagurinn í fyrirheitna landinu, í flóttamannabúðum rétt norðan við Balukh­
ali við Bangladess. Maki hennar er látinn.
Þvottur þveginn og náð í vatn fyrir matinn, sunnan við Gundum.
Ótrúlegur fjöldi barna er í flóttamannabúðunum við Gundum.
Í Kutupalong eru fjölmennustu flótta­
mannabúðirnar á svæðinu. Þessi karl,
flóttamaður til tveggja ára, vinnur við
að dreifa hrísgrjónum.
Þessi Rohingya­piltur fékk sér mið­
degislúr, í 30 stiga hita, í Cox’s Bazar.
Páll Stefánsson ljósmyndari skrifar um Rohingya-
flóttamenn sem hann myndaði í Bangladess.
Ferðin til Bangla-
dess er lokahnykkur
Fyrir ljósmyndaBókina
landlaus sem kemur
út nú með vorinu.
1 1 . f e b r ú a r 2 0 1 7 L a U G a r D a G U r32 h e L G i n ∙ f r É T T a b L a ð i ð
1
1
-0
2
-2
0
1
7

0
4
:3
0
F
B
1
1
2
s
_
P
0
9
6
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
8
1
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
1
7
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
1
2
s
_
P
0
3
2
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
ti
o
n
P
la
te
r
e
m
a
k
e
:
1
C
3
7
-1
2
1
8
1
C
3
7
-1
0
D
C
1
C
3
7
-0
F
A
0
1
C
3
7
-0
E
6
4
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
2
A

F
B
1
1
2
s
_
1
0
_
2
_
2
0
1
7
C
M
Y
K