Svava - 01.11.1898, Qupperneq 23

HÍN RÉTTA OG HIN RANGA MTSS DALTON. 21S
Þ<5, uei, þá væri ekki gólfdúkurinn votur. Hún hlýtur
að híifa farið snemma nætur. Hún hefir gripið tækifær-
ið á meðan ég var af mór komin af hræðslu. Eg vildi ég
væri ekki hrædd við þrumuveður; en það er ekki hægt
að gera við því. Slcal ekki Oaílos verða liamslaus, þeg-
ar hann veit hvernig Lcomið er. Hvað á ég að gera V
sagði hún aftur og aftur. ‘Eitt er víst; ég verð að láta
hann vita þetta. Auiiað get ég ekki gert. I raunmni
þj’kir mér vænt um að hún er sloppin. Það er að eins
reiði CarLos sem ég er hrædd við. En ég skai skrifa
honum strax‘.
Hún Lokaði glugganum, tók iampann og fór ofan.
Því næst fór hún að skrifa bréiið til Carlos, svo hún
gæti komið því á póstinn árla dagsins. ‘Eg skil ekkert
í hvert Liún liefir farið, og það í þessu veðri', sagði liún
við sjálfa sig. ‘Ég hefði clcki unnið mér það tiL iífs að
fara út í slíict veður*.
llana hrylti að hugsa til veðursins. Bjóst síðan tii
að leggja sig fyrir, til að sofna ögn áður en hún færi á
pósthúsið.
(Framhald)