Svava - 01.11.1898, Qupperneq 20

212
HIN RÉTTA OG HIN RANGA MISS DALTON.
’Þau sögðust heita Doiraes, og maðurinn hélt því
fram, að veika stúlkan væri kona sín, og þaðsem verst vœri,
að hún væri brjáluð, svo það sem hún segði væri mark-
leysa ein‘.
’Ég trúi engu af þessu', sagði Eiríkur. ‘Eftir orð-
um hennar að dæma, á liún óvini, og ég tel víst að hún
sé nú á valdi þeirra'.
’En þér nmnið má sko að hún sagðist vera lokuð inni
í heihergi, og eftir alt saman, er hún þó má ske brjáluð'.
Eiríkur skalf af geoshræringu, og andlit hans var
föit som nár. Alt í einu kaliaði hann upp :
’Þessi unga stúlka er hvorki brjáluð nó gift. Það er
verið að fremja einlivern glæp gegn lienni, og ég liefi
ásett mér að komast fyrir það athæfi. Lýstu þessum
þokkahjúum fyrir mér, og skal ég gefa þér 5 dollara í
staðinn'. ^
Maðurinn var af meðalhæð, með mikið hár, dölct,
svört augu og dökt yfirskegg. Hann var í ho.ldri manna
húningi. Slúlkuna sá ég ekki, því luin hsfði svo þvkt
slör fyrir audlitinu, en hún var grannvaxin moðalkven-
maður og sagðist vera systir mannsins. Ilann gaf okk-
ur 10 doliara fyrir okkar fyrirhöfnL
'Hvaðan komu þau?‘ sptirði Eiríkur.
Alaðurinn sagði þau kæmu frá Nýju Jórvík: en