Svava - 01.11.1898, Qupperneq 43

COLDE fell’s leyndarmalid.
235
mani), scm vav vp.iðubúinn til, að vavpa skugga á liormav
nýju fögm lífsbvaut.
Það sýndist vora auðvelt fyviv liana—húsmóðuvina á
hinu stóra, veglega heiniili-—afl fava hvenæv og hvevnig
sem hún vildi; en h'vernig átti hún að koma því í fvam-
kvæmd ! Hvevnig átti hún að fava. án þess áð segja
manni sínum hvcvt hún ætlaði 1 — án þess að láta þjóu-
ustustúlkuiia vita það? Ekkert vav eins eifitt viðfangs.
Hinn eini vegur vav, að stelast svo buvt úv húsinu, að
enginn vissi af, leigja vagn á leiðinni og keyva leina leið
til Regents-gaiðsius, og á heimleiðinni fara eins að; en
hjavta hennar bavðist af ótta.
En hámingjan vav henni hliðholl að sumu leyci.
Hagin'n sem hún átti að mæta í Eégent’s-garðinum, sagði
lávarðurinn við hana um morguninu :
’Eg er hvædduv um, að óg geti ekki komið heim
til miðdeg'isverðav í dae .
O O
Hvnn hafði enga hugmynd um, hvað þetta vorti
gleðilegar fróttir fyrir kouu han». Þ.vð var í fyvsta sinn,
sem henni þótti reglulega vænt um fjævvevu manns síns.
Sú var hún fvják ■ fara hvevt sem hana lysti.
Huii bovðaði inorgunvsrð fyr en hún var vön, og
gekk síðan út. Síð.-vn hún giftist, hafði. hún aldrei verið
fyrri ein út á strætum, og henni fanst sem það væri hyrj-