Svava - 01.11.1898, Qupperneq 33

LEO TOLSTOI.
225
lijálpa ! Það var þjófurinn, er kom til ráðvanda manns-
ins og- œtlaði að fara að gefa honum- skerf af því, er
hann hafði sto!ið frá honum daginn áður.
T\T ú tók það fyrst ögn að skýrast fyrir Tolstoi greifa,
hvernig hann ætti að hegða sér. Eeglan sem hann gaf
sjálfum sér var þessi:
Þú verour fyrst og fremst að hætta að gera ilt. Þú
verður fyrst og fremst að hætta að stela vinnu annara
manna. Þú verður fyrst og fremst að hafa ofan af fyrir
þér með lieiðarlegri vinnu. Og þegar þú ert kominn
svo laugt, að þú ert hættur að gera öðrum ilt, þá getur
þú farið að reyna að gjöra gott.
Frá þessum tíma (1883) tók hann fyrir alvöru að
gefa sig við starfi sínu þyí, að gera gott. I heimilis-
lífi sínu lagði hann niður alt skraut, án þess þó að gera
heimilis-lífið nurnaralegt. Sjálfúr klæddist. hann óbreytt-
um hænda-húningi, gerði ejálfur við skóna sina o. s. frv.
starfaði á pki’iun sínum og gerði alt, sem gera þurfti.
En brátt tóku jarðir hans að gefa minna af sér.
Umboðsmenn hans vildu hækka eftirgjöldin, en hann
rak þá út, er þeir fóru fram á slíkt, með þeim orðum .
'nefnið ekki peninga við mig; þeir eru storkið manna-
blóð'. E 'yrir ,forlags‘-rétt að ritum sínum vildi hann
'SVAVA III, 5. ll.
15