Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 34

‘274
SVAVA [IV. G.
Moðiin Magnús og Turo slóðu við gluggan, segií’
Maguús:
‘Unúai'legt viiðist inéi' það, i\ð Jutta skuli vora á
skejiitifei'ðuui tii frœnda og vina‘.
'Það er eðiilegt þó klausturjjuúnur laugi til að sjá
heiminu*, sagði Tuve.
‘Mér fiust þær ættu heldur íið yfirgefa klaustrið, ef
þær laugár svo nrjög eftir skemturium og glysi1.
‘Má ske þér segið satt. En það er alinent viðurkent
að á einu ári komi fleiri veraldíégar hugsauir fyrir >
hverju klausri, en á heiluin mauusaldri við kominga-
hirðiua1.
‘Þessi samlíking á ekki við hirðina liéi', að minsta
kosti, hér virðist að eius hugsað uiu yfirstandandi tímauu
en ekkert um eilífðina1,
‘Hágöfugi herra....1
‘Já, Ture, ég get okki annað sagt. Ef Valdimar
vildí bcita gáfum sínuni í rétta átt, gæti hann orðif' nafn-
kunn.ur konuugur, en nú hugsar lianu ekki um annað
eu skemtaniv. Ég kann aldrei við mig hér‘.
‘Eðli ykkar er ólíkt', sagði Ture.
‘Getur verið. Menn segja a? ég líkist föður mín-
nin. Þev, þar kem'ir allur flokkurinn upp stiganu; nú