Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 39

SVAVA
279
IV, 6. ]
herbergin veia ágæt. Haun fékk nnmkiimin pen;ngii
nokkra til að borga með fyrir sig, Eagnhildi og Ednuiud.
Daginn eftir fór Guðmar heiiu til Sæbj’.
Fyrir föður Sigwart byrjaði nú reglubuudið Jíf, :ið
tnönnmn virtist. Fyrri hluta dags vaiði hanu tveiin
stundum við uppfræðslu Iiagnhiblar, en síðari hlutmn
áinóta lönguin tíma fyrir Edinuud.
Á kvöldin var venja inunksins að gauga uni gólf
fram á nætur, og vav hann þá oftast tautandi. Tii þegs
að vita livað hann hugsaði, skuluin vér segja frá oinu af
samtali hans við sjalfitn sig.
‘Eg vildi óska að sá dagur kæmi bráðuni, sem óg
got hoit ógæfunui yfir þau, og- að hún kveldi þau jafu
friðlaust og liefndin kveluv mig nú‘.
Euu þá gekk liann nokkur skref og lióit svo áfiam:
‘Ég só að illa liggur á Edniuud, og þnð sannwr 0;;
ást konungs á Eagnhildi eykst; má ske Hka að hún sé
hætt að hugsa uiu Edmuud og hati snúið ást sinm iii
konungs1. Meðan hann tautaði þessi orð, brosíi hanu 0-
nasgjulega. Munkurinn vissi ekki að konunguv hafði
hætt að hugsa um Bagnhildi, en snúiTi aiirí .-.:nni að
Juttu, en því vaið þessi síðasta ályktuu iiaus svu fjæiri
því rétta.