Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 14

254
SVAVA
[ IV, G.
Á þeim tíma, sem kii'kjunjólinn íslenzki tók að
feyskjast, var Brekka tvíbýlisjörð og hét hvortveggja
bóndinn Páll. Annar þeirra var Sveinsson og kallað-
ur Páll betri; hinn var Jónsson og nefndur Púll verri.
En um það voru skiftar skoðanir, livoit þetta væru
réttnefni. Sumir meun höfðu þá skoðon, að Páil beti'i
væri í raun réttri verri Páli og „verri“ Páli betri Páll.
Betri-Páli var þeirra lítið eiU eldri. llann haíði
fengið hálfa Brekku í heimanmund með konu sinni;
sjálfur átti hann þá nokkurt erfðufé. Honum liafði geug-
ið seint og iila að fá kouuua, til að rétta sér henditia og
fyigja sér inn að altarinu; enda varð sú för henni tii
lítiiiar hamingju. . Hann hafði verið drykkfeldur jat’n-
an, og var það einkum fyrir þá sök, uð konan hélt að
sér hendinni svo fast og lengi, sem húu gerði. Eu þeg-
ar ekltert ætlaði að duga og birnan varð eliki unnin,
gekic hann í bindmdi, sem vara skyldi til dauðidags.
Þetta hreif. líonan varo_iionum sainferða inn að aitarinu
og þar vann liann það heit, að breyta við hana svo soin
krislnum manni sómdi. Eu skainma stund höfðu þuu
saman verið, þegar þetta kristilega góðmenslcuheit gleynid-
ist. Fyrst skifti hann trygð siuni og elsku miiii konunn-
ar og liöskunuar—hafði hægri heudina á báðum til skift-