Svava - 01.12.1899, Blaðsíða 16

»56
SVAYA
[ IV. 6.
þangað, fyiir meira en tíu árum, og uú á kloifum vegi
uð borg.\hana. Þó var hann fjölskyldumaður, hafði ver-
ið snauður að fó, er hann kvongaðist og engin höpp hlot-
ið—nema góða konu og efnileg börn. Eu hann vur spar-
neytinn. og,_regiumaður og kouan einnig. Grannar hans
töldu liann sérvitran og' einþykkau, enda var hann fá-
skiftinn og' ómannbiendiun, sótti lítið tii aunara og var
fárra manna nauðleitamaður.
liðtri-i’áll fór vöruferð sína í kaupstaðinn á laugar-
daginn í þrettándu viku sumars; þá hafði iViil iiinu lok-
ið vöruferð sinni og byrjaði túnsiáttinu um kvöldið.
llann hafði komið heim á laugardagsnóttina, svaf frum
um hádegið og hóf sláttinn um miðaftán. lol haus og
tæki voru á reiðum höndum og öli heyskapai'-áhöld á
takteini í röð og; regflu.
Túninu var skií’t í tvo hluta jafustóra og lá merki-
líuan þvert eftir brekkunni. JSTeðri hlutiun var allvel
loðinn, einkum Páls verra, því hann var hetur hirtur og
varinn. Eu að því skapi er ofar dró þvarr sprettan jafnt
og þéfct og á miklu svæði ofan tii var húu öll kolbrunn-
in og rótin skorpin og sprungin.
Kvíagatan lá gegn um túnið og byrjaði Páll að slú
meðfram lieuni. Þðgar kona haus kom af kvíunum um