Morgunblaðið - 31.05.2017, Side 10

10 FRÉTTIRInnlent
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 31. MAÍ 2017
Álfheimum 74, 104 Rvk, sími 568 5170
NÝTT NÝTT
Verið velkomin
Glæsilegt úrval af nýjum
hlýra, stutterma og
kverterma bolum í mörgum
litum og gerðum.
Kvartbuxur í þremur litum
hvítt, beige og svart
Stærðir S-XXXL
Einnig peysur, ponsjó,
túnikur, velúrgallar,
töskur o.fl.
Ísleifur Jónsson verk-
fræðingur andaðist á
Hrafnistu í Kópavogi
23. maí síðastliðinn, ní-
ræður að aldri.
Ísleifur fæddist á
bænum Einlandi í
Grindavík 22. maí 1927
og ólst upp í Þorkötlu-
staðahverfinu. For-
eldrar hans voru Jón
Þórarinsson útvegs-
bóndi á Einlandi og
kona hans Katrín Ís-
leifsdóttir húsmóðir.
Ísleifur lauk stúd-
entsprófi frá MA 1949,
fyrrihlutaprófi í verkfræði við HÍ
1952 og M.Sc.-prófi í vélaverkfræði
við Danmarks Tekniske Höjskole,
Polyteknisk Læreanstalt í Kaup-
mannahöfn árið 1955.
Ísleifur helgaði mestan hluta
starfsævi sinnar jarðborunum víða
um heim. Hann var verkfræðingur
hjá jarðhitadeild Orkustofnunar
1956-61, deildarverkfræðingur hjá
Jarðborunum ríkisins 1961-69 og
forstöðumaður Jarðborana ríkisins
1964-88.
Ísleifur vann mikið frumkvöðla-
starf við borun eftir jarðgufu og
heitu vatni víða um land til hita-
veituvæðingar landsins. Hann tók
einnig virkan þátt í að flytja ís-
lenska þekkingu í gufuborunum til
útlanda þegar hann
tók að sér verkefni
víða um heim. Má þar
nefna að hann stjórn-
aði borun á fyrstu
gufuholunum bæði í
Afríku og Mið-
Ameríku. Hann þróaði
nýja tækni til að vekja
háhitaborholur og fá
þær til að gjósa.
Árið 1963 vakti Ís-
leifur Strokk í Hauka-
dal til lífs með því að
stjórna borun í botn
hans niðri á 40 metra
dýpi eftir að hann
hafði stíflast og legið í dái sem gos-
hver síðan í jarðskjálftunum 1896.
Síðan þá hefur Strokkur gosið á
nokkurra mínútna fresti og flestir
ferðamenn sem til landsins koma
sjá hverinn gjósa.
Að auki liggja eftir Ísleif fjöl-
margar greinar í Morgunblaðinu
þar sem hann deildi þekkingu sinni
og tók þátt í samfélagsumræðunni.
Ísleifur Jónsson var tvíkvæntur.
Hann lætur eftir sig fjögur börn,
Katrínu, Jón Högna, Einar Braga
og Bergstein Reyni, fósturdótturina
Hönnu Margréti, barnabörn og
barnabarnabörn.
Útför hans verður gerð frá Frí-
kirkjunni í Reykjavík föstudaginn 2.
júní klukkan 13.
Andlát
Ísleifur Jónsson
VIÐTAL
Urður Egilsdóttir
urdur@mbl.is
„Dýrðarljóminn sem umvefur starf
flugfreyja er flókið fyrirbæri sem
vandasamt er að henda reiður á.“
Þannig hefst ágrip MA-ritgerðar And-
reu Eyland Sóleyjar- og Björgvins-
dóttur í menningarstjórnun við Há-
skólann á Bifröst. Ritgerðin ber heitið
„Dýrðarljómi háloftanna“ og fjallar
um flugfreyjuna og ímynd hennar í
menningunni, en rannsóknar-
spurningar Andreu voru hver væri
ímynd flugfreyjunnar og hvort hún
viðhéldi staðalímyndum um kvenleika.
Enn fremur hvað flugfreyjum þætti
um þessa ímynd og hvort hún væri í
tengslum við raunverulegt starf
þeirra.
Andrea tók viðtöl við átta íslenskar
flugfreyjur, bæði hjá Icelandair og
Wow air, en hugmyndin að ritgerðinni
kviknaði árið 2011. „Mig langaði að
vita hvað í rauninni þætti svona
merkilegt við starf flugfreyjunnar. Ég
gaf mér þær forsendur að það væri
einhver ákveðinn dýrðarljómi yfir
þessu, því þetta er svo vinsælt,“ segir
Andrea. „Það eru um 2.000 manns
sem sækja um þetta hjá einu fyrir-
tæki, en aðeins 200 sem fá starf. Þann-
ig að í rauninni má segja að þetta sé
eitt vinsælasta starf Íslands,“ segir
Andrea. „Margir líta á þetta með
stjörnublik í augunum eins og börn
gera.“
Enginn glamúr í inniskóm
Að sögn Andreu hefur einkennis-
fatnaðurinn mikil áhrif á þessa að-
dáun. ,,Búningurinn er náttúrlega
mjög fallegur og er hannaður þannig
að hann veki eftirtekt.“
„Það verður að viðurkennast að það
var munur á svörum flugfreyja á milli
fyrirtækja. Annað fyrirtækið hefur
búning þar sem er til dæmis í boði að
vera í buxum og lægri skóm. Það er
hins vegar ekki í boði hjá hinu fyr-
irtækinu og ég fann að það var ákveð-
in óánægja með það,“ segir Andrea og
bætir við að hjá öðru flugfélaginu sé
meira álag á starfsmenn og meiri
starfsmannavelta.
„Þó að búningarnir séu kvenlegir
geta þeir samt alveg verið þægilegir.
Það á ekkert að skikka konur til þess
að fara í pils til þess að vera teknar al-
varlega.“
Andrea bætir þó við að mörgum
flugfreyjum finnist gott að hafa þenn-
an ákveðna ramma um útlit. „Þú átt
bara að vera í þessum búning og hafa
hárið á ákveðinn hátt eins og allar hin-
ar. Þeim finnst þægilegt að vera í
þessum ramma og þetta veitir ákveðið
öryggi.“ Einn viðmælandi hennar orð-
aði það þannig að henni fyndist leið-
inlegt að hún væri ekki tekin alvarlega
líkt og öryggisvörður og upplifði að
sumir litu á hana sem heilalausa í há-
hæluðum skóm.
Annar viðmælandi Andreu sagði að
glamúrinn væri bara rétt á meðan
flugfreyjurnar gengu inn í vélina. „Svo
um leið og við erum komin inn í vél er-
um við komin með svuntu og erum í
inniskóm. Það er enginn glamúr falinn
í því að vera með svuntu, í inniskóm að
ýta þungum vagni,“ segir Andrea.
Andrea starfar sjálf sem flugfreyja
hjá Icelandair í sumar. „Ætli það hafi
ekki bara verið þessi dýrðarljómi,“
segir Andrea þegar hún er spurð hvað
varð til þess að hún tók starfinu. „Mér
líst bara rosa vel á þetta en þetta er
hörkuvinna,“ segir Andrea, en hún á
sex börn. Draumur hennar er þó að
starfa að bættum hag kvenna og nefn-
ir að draumastarfið væri fram-
kvæmdastjóri UN Women.
Kvenlegar og hugrakkar
„Kvenleikinn er alltaf skilgreindur
sem vanmáttur og óöryggi, en karl-
mennska sem hugrekki og öryggi. Ég
legg til í ritgerð minni að kvenleikinn
verði endurskilgreindur. Flugfreyjur
upplifa í raun þessi tvö starfsgildi. Það
þarf bæði að vera þessi kvenlega þjón-
ustustúlka og síðan að vera hugrakkur
öryggisvörður þegar allt kemur til
alls,“ segir Andrea, sem leggur mikla
áherslu á að starfsstéttin sé ekki notuð
sem söluvarningur.
Gríðarleg ábyrgðarstaða
„Niðurstöðurnar voru í rauninni á
þann veg að dýrðarljóminn var búinn
til árið 1930 og honum hefur verið við-
haldið af flugfélögunum, markaðs-
öflunum og flugfreyjunum sjálfum.
Þessi dýrðarljómi er raunverulega
ekki í tengslum við starfið sjálft,“ seg-
ir Andrea og bætir við að mjög margir
haldi að flugfreyjur séu á ofurháum
launum og í stanslausu fríi. „Það er
alls ekki þannig,“ segir hún.
Andrea nefnir sérstaklega að mörg-
um flugfreyjum finnist mikilvægt að
fólk geri sér grein fyrir því að flug-
freyjurnar ráði um borð. „Það eru þær
sem bera ábyrgð á því ef einhver veik-
ist og einnig að passa að enginn kom-
ist inn til flugmannanna og að sinna
öllum farþegunum. Í þessu felst nátt-
úrulega gríðarleg ábyrgð og alls konar
púsluspil.
Allir ætlast til þess að flugfreyjan
bjargi þeim og þær þurfa ávallt að
vera viðbúnar.“
Dýrðarljómi flugfreyjunnar
Morgunblaðið/Kristinn Magnússon
Flugfreyja Andrea Eyland Sóleyjar- og Björgvinsdóttir flugfreyja hefur nýlokið skrifum á MA-ritgerð í menningar-
stjórnun við Háskólann á Bifröst. Ritgerð hennar er titluð „Dýrðarljómi háloftanna“.
 Flugfreyjur þurfa bæði að vera kvenlegar þjónustustúlkur og hugrakkir öryggisverðir  Mjög
vinsælt og eftirsótt starf  Mikil ábyrgðarstaða  Ritgerð um flugfreyjuna og ímynd hennar
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Búningur Eitt af því sem viðheldur dýrðarljóma flugfreyjunnar er búning-
urinn. Hér má sjá flugfreyjubúninga frá ýmsum tímum á 20. öldinni.