Fréttablaðið - 07.07.2018, Síða 22

Fréttablaðið - 07.07.2018, Síða 22
gjafir. En svo má flytja inn kjöt til landsins án þess að nokkuð sé vitað hvernig þessum málum er háttað í upprunalandinu, heldur látið eins og kjötið sé framleitt þar sem því er pakkað. Það kom upp matareitrun í kjúklingum í Danmörku og þegar blaðamaður þar fór að rekja upp- runa kjötsins reyndist það vera frá Taílandi þar sem reglur eru ekki í neinu samræmi við það sem Danir verða að tileinka sér.“ Guðrún segir mér líka sögu úr Parísarferð sem hún fór með Gerði Guðrúnu, dóttur sinni, nýlega. „Á leið til Versala hittum við mann frá miðríkjum Bandaríkjanna. Hann sagðist hafa stutt Trump í forseta- kosningunum og við spurðum af hverju. „Sko, stáliðnaðurinn í Bandaríkjunum býr við reglur um lágmarkslaun, aðbúnað og gæða- staðla og greiðir sína skatta en svo erum við að keppa við kínverskt stál, framleitt þar sem engin lág- markslaun eru við lýði og engar reglugerðir,“ svaraði hann. Þá varð mér hugsað til íslensks landbún- aðar.“ Þessi dugmikla sveitakona er upp- alin á mölinni en óslökkvandi áhugi á dýrum og útivist sagði snemma til sín, að hennar sögn. „Ég fór á öll reiðnámskeið og var í skátunum. Svo fór ég í sveit að Hofsnesi í Öræf- um, var þar á sumrin sem unglingur og fannst ég strax verða hluti af sam- félaginu þar eystra. Hef alltaf spekúl- erað mikið í náttúrunni og var svo- lítið að sniglast kringum Hálfdán Björnsson á Kvískerjum, lærði af honum að þekkja fugla, fiðrildi og plöntur og safnaði eggjum. Svo var Sigurður, bóndi á Hofsnesi, hafsjór af sögum,“ lýsir hún. Guðrún varð búfræðingur frá Hvanneyri 1977, búfræðikandidat í Edinborg og náði sér síðar í mast- ersgráðu í landgræðslufræðum við Landbúnaðarháskólann á Hvann- eyri, í fjarnámi með búskapnum. En eftir Edinborgardvölina hélt hún í heimsreisu og vann á sauð- fjárbúi í Ástralíu og holdanautabú- garði í Bandaríkjunum. Kveðst enn halda sambandi við marga sem hún kynntist úti og vera að skipuleggja ferð til Ástralíu til að hitta bænd- urna sem hún var hjá þar. „Ég var líka í Tansaníu í eitt ár að vinna á kúabúi. Ætlaði að fara út í þróunar- starf en hitti marga sem höfðu eytt ævinni í slík störf, mest einhleypa karla sem búnir voru að missa sjón- ar á konunni og börnunum og áttu ekkert ættland lengur. Þeir sögðu magnaðar sögur, búnir að þvælast um allan heim og vinna við ótrúleg- ustu aðstæður. Lenda í því sem við mundum kalla ævintýri – en voru bara frekar einmana. Ævintýri geta orðið hversdagleg líka, þau verða að koma innan frá.“ Heimkomin úr fjarlægum heims- álfum fór Guðrún að vinna á Hesti í Borgarfirði hjá Rannsóknastofnun landbúnaðarins. Þar hitti hún Árna Jónsson sem var þar bústjóri og féll fyrir honum, þó hann væri 27 árum eldri, og þau giftu sig 1986. „Mamma hans Árna var frá Hlíðarendakoti og við fluttum hingað árið 1988, þá komin með tvö börn, soninn Jón Örn sem nú er orðinn lögfræðingur og Gerði Guðrúnu sem er listfræð- ingur frá London en vinnur í Arion banka. Ásdís Hulda bættist við eftir að hingað kom, hún er hundasnyrtir og er mest hér í sveitinni af börn- unum, á til dæmis flest hrossin hér í túninu.“ Fyrstu tólf árin í Hlíðarendakoti segir Guðrún fjölskylduna hafa búið í litlum bæ með þremur burstum. Hann blasir við frá heimkeyrslunni að íbúðarhúsinu sem var byggt um síðustu aldamót á grunni enn eldri bæjar. „Bærinn hans Þorsteins Erl- ingssonar skálds, hann stóð hér,“ segir Guðrún. Hún fer með vísu eftir Þorstein sem hann orti þegar hann kom í Hlíðarendakot í síðasta sinn, sem var þá aðþrengt vegna ágangs Þverár. Vinina fornu hef ég hitt, hjörtun sem ég þekki. Þverá tekur túnið mitt en tryggðinni nær hún ekki. Guðrún varð ekkja árið 2014, er Árni lést eftir langvarandi veikindi. „Síðustu árin voru Árna erfið og hann gat ekki verið einn. Lasleik- inn byrjaði með lungnaþembu sem versnaði mikið við gosin í Eyjafjalla- jökli, hann varð þá fastur við rúmið og fór ekki aftur af stað. Svo bættust Alzheimer og krabbi við,“ lýsir Guð- rún og segir mann sinn þó hafa verið heima allan tímann. „Við hjálpuð- umst öll að við að gera honum það kleift. Það kom svo mikið óöryggi í hann með Alzheimernum að við gátum ekki hugsað okkur að hann færi annað og Gerður Guðrún var hér heima síðasta árið hans.“ Spurð hvort hún hafi alltaf þekkt Viðar á Hlíðarbóli svarar Guðrún: „Já, hann var bara eins og hver annar kunningi sem kom og redd- aði ýmsu í sambandi við vélarnar. Átta mánuðum eftir að Árni dó kom hann hingað að hjálpa mér og þá kviknaði eitthvað milli okkar. Hann hafði verið í sambúð með konu en þau skildu og við tókum saman en erum með lögheimili hvort á sínum bæ. Við höfum bæði gaman af að ferðast og höfum gripið ódýr far- gjöld og skellt okkur út fyrir land- steinana öðru hvoru.“ Ekki kveðst Guðrún ætla að flytja að Hlíðarbóli þegar Kotið selst. „Ég á hlut í jörðinni Múlakoti,“ segir hún. „Þar ætla ég að byggja mér hús. En þegar atvinnumöguleikinn er farinn þá verður maður einhvers staðar að ná í pening til að lifa af. Það kostar ekkert lítið að halda svona jörð, bæði í vinnu og fasteignagjöldum. Svo er að koma ljósleiðari og hann kostar 300 þúsund á býli. Fyrirtæk- inu Mílu eru seld notin fyrir önnur 300 þúsund. Sveitarsjóður greiðir þetta allt fyrir íbúa þorpsins á Hvols- velli en við sem búum í sveitunum verðum að gjöra svo vel að borga. Það getur varla staðist stjórnarskrá. Við skulum svo ekki ræða póstþjón- ustuna í hinum dreifðu byggðum.“ Tvær burstir af þremur standa enn á litla bænum sem Guðrún bjó í um tólf ára skeið með manni sínum og börnum. fréTTablaðið/ernir hann var bara eins og hver annar kunningi sem kom og reddaði ýmsu í sambandi við vélarnar. Átta mÁnuð- um eftir að Árni dó kom hann hingað að hjÁlpa mér og þÁ kviknaði eitthvað milli okkar. Vinina fornu hef ég hitt, hjörtun sem ég þekki. Þverá tekur túnið mitt en tryggðinni nær hún ekki. Eyesland . Grandagarði 13 og Glæsibæ, 5. hæð . sími 510 0110 . www.eyesland.is Frábært verð á glerjum Einfókus gler Verð frá kr. 16.900,- Margskipt gler Verð frá kr. 41.900,- Cocoa Mint 2000 umgjörð kr. 12.900,- 7 . j ú l í 2 0 1 8 l A U G A R D A G U R22 H e l G i n ∙ F R É T T A B l A ð i ð 0 7 -0 7 -2 0 1 8 0 4 :1 8 F B 0 8 8 s _ P 0 6 7 K .p 1 .p d f F B 0 8 8 s _ P 0 6 2 K .p 1 .p d f F B 0 8 8 s _ P 0 2 2 K .p 1 .p d f F B 0 8 8 s _ P 0 2 7 K .p 1 .p d f A u to m a ti o n P la te r e m a k e : 2 0 5 6 -2 5 D C 2 0 5 6 -2 4 A 0 2 0 5 6 -2 3 6 4 2 0 5 6 -2 2 2 8 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 6 B F B 0 8 8 s _ 6 _ 7 _ 2 0 1 8 C M Y K
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88

x

Fréttablaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.