Hlynur - 15.12.1957, Blaðsíða 18

ar hér er komið sögu tekur við nýr
þáttur í lífi mínu, dauður tími. Þá var
það heilsan, sem kippti í taumana cg
hugðarefnin lögðust í dvala. Nú mátti
ég ekki neyta kraftanna.
1911 opnaðist ný óvæntur heimur. þá
dvaldist Ásgrímur Jónsson hér sumar-
langt cg málaði sínar víðfrægu vatns-
litamyndir. Slíka fegurð í litum og
formi hafði ég ekki áður litið. Þá skýrð-
ust draumarnir. Þennan heim vildi ég
byggja eða reyna að byggja. Eg hafði
ekki efni á að sleppa öllu öðru, var
fátækur verzlunarmaður með lítil laun
og það sem mest aftraði að sleppa öllu
lausu var vanheilsan. Á kraftana var
ekki að treysta. Þó að líkt væri ákom-
ið með okkur Jón Þorleifssyni, sem þá
líka vaknaði til meðvitundar um sitt
hlutverk, stóð hann betur að vígi.
I sameiningu útveguðum við okkur
pappír og liti. Ég skrifaði Guðbrandi
Magnússyni, sem ég þekkti að norðan,
og útvegaði hann það fljótt og vel. Og
byrjuðum við þá að kappi. En pukr-
uðum í fyrstu með það, því að þetta
þótti ekki arðsöm iðja þá daga. Þá voru
ekki sumarfrí eins og nú og vinnudag-
urinn miklu Iengri, en helgarnar not-
uðum við eins og hægt var, þegar veð-
ur gaf. Seinna svo vel, að dagurinn var
tekinn kl. 4. Þá vrru þeir komnir til
sögunnar Höskuldur og Svavar. Hann
var sérstaklega duglegur að porra upp
á moi'gnanna. Búinn að sækja hestana
þegar hann vakti okkur. Þá var Jón
farinn til náms“, segir Bjarni.
Hann var eftir í Hornafirði.
Svo fóru þeir allir hinir burt úr
Hornafirðinum, út í heiminn til þess
að vinna sigra. En Bjarni er þar enn
og málar. Honum er Hornafjörðurinn
fyrir öllu og þar málar hann myndir,
sem áreiðanlega e.ga eftir að vekja
athygli margra um ókomin ár. Hann
er sérstæður og skemmtilegur málari.
Mestur er hann í viðskiptum sínum við
landslagið og hafa landlagsmyndir hans
margar sérkennilegan og sterkan blæ,
sem hvergi er annars staðar að finna.
Það er fróðlegt fyrir listmenningu
höfuðstaðarins að fá sýningu með verk-
um hans. Hann er sjálfur bundinn
í báða skó, þar eystra. Hver stund er
honum mikils virði því hún flytur hon-
um boðskap frá náttúrunni, litmergð,
sem hann vill ekki missa.
Fræðsludeild SÍS á þakkir skyldar
fyrir að koma sýningunni í framkvæmd.
Þannig er lif hins íslenzka alþýðu-
málara. Við fjöllin og sandana finnur
hann fegurð, sem margir taka ekki eftir.
Hann lifir til þess að njóta litanna
og hamingja hans er sú fegurð, sem
hann finnur og nær til að geyma.
Bjarni Guðmundsson er fæddur á
Papaósi, 2. maí 1886, en þar var þá
mikill verzlunarstaður. Hann ólst þar
upp til 11 ára aldurs, þá fluttist verzl-
unin til Hafnar í Homafirði og faðir
hans, sem var söðlasmiður og bóksali,
fluttist þanngað einnig. Guðmundur
faðir hans hafði einnig unnið lengst af
hjá verzluninni á Papaós og hélt því
áfram eftir að til Hafnar kom. I Höfn
var engin byggð, þegar Bjarni fluttist
þangað og hann er annar af tveim nú-
lifandi mönnum, sem þar hafa búið
síðan að byggð hófst þar.
Aldamótaárið fermdist Bjarni og
réðst til starfa hjá verzlunum Thors
Thul níus. Þar vann hann þangað til
Kaupfélag Austur-Skaftfellinga var
stofnað árið 1920, en þá réðst hann
til þess. Kaupfélagsstjóri í Höfn var
hann frá 1942—1951, og þótt hann
hafi látið af þeim störfum, er hann
enn starfsmaður félagsins. Bjarni gekk
á Gagnfræðaskóla Akureyrar 1905—
1906 og naut heimiliskennslu í æsku,
en annarar skólatilsagnar hefir hann
ekki notið. Kvæntur var Bjarni Ingi-
björgu Guðlaugsdóttur, en hún er fyrir
skömmu látin.
18 HLYNUR