Samtökin '78 - Úr felum - 01.07.1985, Side 7

S4MSKIITIIVID
FORELDRA
þegar ég er heima. Ég er alltaf að
bíða eftir rétta tækifærinu til að
geta talað við hann, en hann er
bara svo lítið heima og við fáum
svo sjaldan frið til að tala tvö ein.
Ég get alveg eins búist við að hann
gruni að ég sé lesbía, því hann veit
hve ég hef átt margar nánar vin-
konur. Við elskum hvort annað það
mikið að ég verð að segja honum
þetta, en kannski treysti ég sjálfri
mér ekki til að horfast í augu við
hann, því ég veit að hann gerir sér
vonir um að ég giftist strák sem
hefur verið besti vinur minn í mörg
ár. Samt hef ég ekki fundið nei-
kvæð viðbrögð hjá honum gagnvart
lesbíum og hommum. Ég sagði
honum til dæmis frá vinkonu minni
sem er lesbía og varð fyrir mjög
miklu aðkasti frá föður sínum eftir
að hann vissi það. Pabbi vorkenndi
þessari stelpu mjög mikið og það
styrkir mig í því að hann verði ekki
neikvæður við mig. En málin horfa
oft öðru vísi við ef þau snerta
mann sjálfan.
Stundum hvarflar að mér að
betra væri að segja bræðrum
mínum þetta fyrst, því þeir kunna
betur inn á pabba. En ég veit vel
hvað þeir munu segja. Annar þeirra
segir: ,,Þú ert asni” og hinn: ,,Þú
ert of ung til að taka þessa
ákvörðun.” Ég veit hins vegar sjálf
að ég get ekki verið með karl-
mönnum og hugsa alltaf um konu
mér við hlið þegar ég horfi fram í
tímann. Samt er ég óörugg um
framtíðina, mig langar að búa í
sveit með fullt af börnum og konu.
Ég er komin úr felum fyrir
öllum vinum mínum og hef misst
þá flesta fyrir bragðið. Það tekur
tíma fyrir þau að átta sig á því, ég
er sú sama og áður og er tilbúin að
vera vinur þeirra áfram. Aðeins ein
vinkona mín heldur vinskap við mig
áfram, það tók hana tíma að átta
sig en nú er allt í lagi.
Finnst ykkur Samtökin ’78 veita
ykkur nægan stuðning?
— Já, Samtökin hafa veitt mér
90% af þeim stuðningi sem ég hef
fengið, segir sú 18 ára. — Ég var
alveg í rusli áður en ég hafði kjark
til að leita Samtakanna, en nú
liður mér æðislega vel, fyrir utan
feluleikinn gagnvart pabba.
— Ég fékk mikinn stuðning af
vini mínum sem er hommi og hann
hjálpaði mér að stíga fyrstu skrefin
inn í Samtökin, segir hin. — Þau
hafa hjálpað mér mjög mikið.
— Við bindum líka æðislegar
vonir við kvennastarfið í íslensk-les-
bíska... og viljum leggja allt af
mörkum við að efla það og styðja,
segja þær báðar. Og síðan voru
þær roknar á tískusýninguna, þar
sem stúlkurnar komu víst fram í
blautum sundfötum...
E. og S.
7