Samtökin '78 - Úr felum - 01.07.1985, Blaðsíða 17

ur eru flestir þeir sem eru virkir
stuðningsmenn kommúnistaflokks
eins, sem hefur anarkísk sjónarmið
í hávegum. Hommabaráttan í
Grikklandi hefur leiðst út í pólitísk-
ar ógöngur; vilji maður vera virkur,
þá geti maður ekki verið íhaldsmað-
ur. Auðvitað lenda margir fyrir ut-
an rammann, og þessvegna er
AKOE í ógöngum núna. Það hefur
dregið úr starfseminni og margir
hafa horfið frá, því að þeim fannst
sér allar leiðir lokaðar í AKOE.
Misrétti í lögum
Á sínum tíma var AKOE stofnað
þegar íhaldsstjórnin þáverandi ætl-
aði að lögleiða frumvarp eitt er her-
foringjastjórnin hafði látið semja.
Lög um kynsjúkdóma heita þau.
Mikil mótmæli voru höfð uppi gegn
setningu þeirra, og m.a. stóð
AKOE fyrir fjölmennasta útifundi
sínum til þessa (300 manns). Fyrir
kosningasigurinn 1982 hafði Pap-
andreú lofað að afnema lögin, en
ekki hefur orðið af því enn. í þeim
er að finna eftirfarandi ákvæði:
„Trufli maður fólk á almennum
stöðum með ósæmilegri framkomu
varðar það fangelsisrefsingu allt að
þremur mánuðum.“ (Farið því var-
lega að þvi að gefa hýrt auga ef þið
hafið veður af lögreglunni í nánd.)
Og: „Komi fram að maður taki þátt
í kynmökum gegn greiðslu, skal
hann/hún sæta læknisskoðun þá til
hans/hennar hefur verið sagt.“
(Lögreglan ákveður hér ein). Og
enn: „Læknar, móttökustöðvar og
sjúkrahús skulu tilkynna viðkom-
andi bæjarstjóra eða öðru yfirvaldi
æðra um sjúkling er reynst hefur
hafa kynsjúkdóm, og láta fylgja all-
ar trúnaðarupplýsingar um hann.“
Borið er við að lögin hafi verið
sett af heilbrigðisástæðum, en þau
eru fyrst og fremst notuð til þess að
terrorisera homma. Auk þessara
laga geyma hegningarlög misrétti:
Aldursmörk aðila að kynmökum
fólks af sama kyni eru 19 ár, af
gagnstæðu kyni 18 ár.
Lesbíurnar
Lesbíur hafa ýmist verið með i
AKOE eða utan þess, og þær hafa
auk þess verið klofnar um afstöð-
una til hreyfingar samkynhneigðra
annars vegar og kvenfrelsishreyf-
ingarinnar hins vegar. í fyrra kom
út fyrsta tímarit lesbía í Grikklandi,
Lavris. Síðustu ár hafa ekki verið
nema 2 — 3 konur í AKOE, en nú
eru nokkrar, sem áður voru með
kvenréttindakonum um „Kvenna-
húsið“ að snúa aftur, og þær hafa
myndað hóp í félaginu.
Við lesbíur verðum ekki fyrir
beinu misrétti í Grikklandi vegna
kynhneigðar okkar, og það er af því
að flestir Grikkir vita ekki eða látast
ekki vita að við séum til. Þeirra mis-
rétti er hið sama og annarra
kvenna, svo sem að geta ekki gengið
einar á götu öðruvísi en að verða
fyrir aðkasti karlmanna. Grískir
karlmenn halda að konur eigi sér
ekki sjálfstæða seksúalitet.
Transvestítarnir
Hlutverk transvestita í Grikklandi
er kapítuli fyrir sig. Þó að transvest-
ítar á íslandi séu bæði samkyn-
hneigðir og gagnkynhneigðir, þá
eru þeir grísku allir hommar. Þetta
stafar trúlega af kynhlutverka-
mynstrinu sem ríkir þar. Karlmaður
er ekki karlmaður nema hann sé
karlmannlegur og sterkur, annars er
hann hlálegur. Og víst þykir það
hlálegt að samsama sig kúgaða kyn-
inu. Fyrstu árin var afstaða AKOE
til transvestíta neikvæð, en það
hefur breyst. Nú hafa þeir sérkvöld
fyrir sig hjá félaginu, og þá koma
venjulega um þrjátíu.
Flestir transvestítar í Grikklandi
selja sig, því að önnur atvinna er
þeim ófáanleg. Eftir að kvölda tek-
ur ráða þeir ríkjum á aðalgötu
Aþenu, Singrú, Þeir verða jafnframt
fyrir meira ofbeldi en aðrir homm-
ar, því að þeir eru uppáhaldsvið-
fangsefni karlrembusvína og fas-
ista. Viðskiptamenn þeirra eru flest-
ir heimilisfeður sem óttast tilfinn-
ingar sínar, og finnst réttlæting í því
að vera með einhverjum sem sé þó
„mitt á rnilli þess að vera karl eða
kona,“ en ekki öðrum karlmanni.
Transvestítarnir komast í blöðin
þegar þeir halda árlega fegurðar-
samkeppni, en annars fást þeir Iíka
við alvöruviðfangsefni, það eru þeir
sem hafa staðið fyrir flestum úti-
mótmælum.
Fjölmiðlar
Transvestíti, sem heitir Bettý, hefur
gefið út tvær bækur um það sem á
daga sína hefur drifið. Þær hafa
hlotið góðar viðtökur. Undanfarin
ár hafa birst æ fleiri góðar bækur er
varða samkynhneigða, m.a. í þýð-
ingum. Blöðin ala flest á fordómum
í uppsláttargreinum og rugla saman
hommum og transvestítum. í út-
varpi og sjónvarpi ríkir þögn, og
þær fáu myndir sem sjónvarpið
hefur sýnt og snúa að hommum
hafa verið mjög fordómafullar.
í grískum kvikmyndum hefur
aldrei verið fjallað um samkyn-
hneigð á jákvæðan hátt. Hommarn-
ir hafa verið hafðir pempíulegir og
hlálegir og gegnt trúðshlutverkinu
eingöngu. Lesbíur ekki til! En
haustið 1982 kom kvikmynd sem
fjallaði um efnið á örlítið annan
hátt. Hún heitir Angeles (engill,
einnig karlmannsnafn). Hún er saga
stráks, sem elskhuginn neyddi til að
selja sig og taka inn kvenhormóna
svo að honum yxu brjóst og drægi
að viðskiptamennina. Af angist
sinni banaði Angeles elskhuga sín-
um, og leið hans lá í fangelsi.
Myndin lýsir á dramatískan hátt
gangi sögunnar og örlögum manns-
ins.
Hann brást illa við því að saga sín
yrði kynnt svo opinskátt, og reyndi
að fá gerð myndarinnar stöðvaða.
Hæstiréttur féllst ekki á kröfu hans
og myndin er búin að ganga lengi í
grískum kvikmyndahúsum. Annars
voru skoðanir homma á myndinni
mjög skiptar, töldu sumir hana já-
kvæða í sinn garð en aðrir nei-
kvæða.
Mýkonos
Mörgum er Mýkonos hommafríríki
í sumarleyfinu, þar sem menn þyrp-
ast að úr öllum heimshornum. Það
eru um tuttugu ár síðan útlendingar
tóku að kynna eyna sem „homma-
paradís“. Áróðurinn náði eyrum
ferðamannanna, og nú er Mýkonos
heimsborgarastaður þar sem allar
manngerðir er að finna. Heima-
menn kvarta ekki, gjaldeyririnn
streymir inn. Æ fleiri flytjast úr
miðbænum vegna yssins og „hnign-
unarinnar“, en í gömlum íbúðar-
húsum eru opnuð diskótek og krár.
En frelsistilfinning sú er menn fá á
Mýkonos styðst ekki við raunveru-
leikann, því að hann er sá að þarna
eru menn frjálsir upp á náð og
miskunn annarra. Grískir hommar
sækja Mýkonos ekki mikið, menn
fara frekar á hina litlu og róman-
tísku Hýdru. Lesbíur eru að gera
eyna Paros að sinni.
Margt mætti segja enn um Grikk-
land og líf lesbía og homma þar. Þó
að baráttan standi í stað nú sem er
fer ýmsu öðru mikilvægu fram. Það
er enn langt að settu marki, en við
missum ekki sjónar af þvi!
Guðni Raldursson sneri
Isabella, höfundur þessarar greinar, er grísk
stúlka sem stundar nám við Stokkhólmshá-
skóla. Hún er virk í RFSL, samtökum
homma og lesbía i Svíþjóð og hefur iðulega
stutt málstað íslenskra Iesbía og homma á
sænskum vettvangi. Þótt hún hafi aldrei
komið til íslands talar hún og skilur íslensku
með ágætum enda mikill tungumálagarpur.
17